Συλλογισμοί και ψίθυροι

Άλλαξε θέση ο καιρός, μα αυτό δεν με τρομάζει,
κι΄ αν φέρνει πίκρες, στεναγμούς, τίποτα δεν αλλάζει.

Κατά καιρούς και η ζωή, βαθιά είναι γραμμένο,
καθένας με τη μοίρα του, και μ΄ ένα πεπρωμένο.

Και πολεμάμε μυστικά, για να περνάμε ωραία,
πνίγοντας μεσ΄ το αίμα μας, αισθήματα λαθραία.

Με τα σωστά και λάθη μας, μαζί τους προχωράμε,
με σκέψεις και με λογική, την αντοχή μετράμε.

Και σκέφτομαι τα διάφορα, π΄ αντλούνται απ΄ την ψυχή μας,
τα θέλω και τα έχω μας, στην αναζήτησή μας.

Όσα χαιρόμαστε καλά, μας είναι τώρα λίγα,
όλη η ζωή μια πρόκληση, που μας προσφέρει ελπίδα.

Φτωχό το δυσανάλογο, χαμένη ισορροπία,
δρόμοι ονείρων συντηρούν, ευαίσθητα σημεία.

Φθορά στο χρόνο χρώματα, τοίχοι που ξεθωριάζουν,
κι΄ όσο περνάει ο καιρός, τα δώρα τους μοιράζουν.

Και πέφτεις απ΄ το θρόνο σου, γιατί το θέλουν άλλοι,
μ΄ ένα τσιγάρο καρτεράς, για τη ζωή και πάλι.

Συλλογισμοί και ψίθυροι, είναι παραγωγή μας,
της λογικής το γνήσιο, βαθιά η συνείδησή μας.

Αυτή η ζωή είναι μικρή, για άλλους η μεγάλη,
για κάποιους άλλους βαρετή, και ψάχνουν για μιαν άλλη.

Να ζήσουν το ελεύθερο, μακρία από τα πρέπει,
που βγάζει τύψεις, ενοχές, στο μάτι που σε βλέπει.

Όλοι μας ταξιδεύουμε, στο χρόνο του περίπου,
ψάχνοντας νά ΄βρουμε π΄ ανθούν, τα δέντρα αυτού του κήπου.

Κι΄ αν τυχεροί θα είμαστε, αυτό και μόνο φτάνει,
για να μας πλέξει η Άνοιξη, μεσ΄ την ψυχή στεφάνι.