Η Θεατρική Σκηνή, ο Μανδραγόρας και ο χαρισματικός Τώνης

Η Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου έχει γενέθλια και εορτάζει τα είκοσι χρόνια της μεστής και δημιουργικής παρουσίας της στο σανίδι του θεάτρου, με την παράσταση «Μανδραγόρας» του Μακιαβέλλι, η οποία αποτέλεσε και το πρώτο της έργο, το 1991. Τότε, την παράσταση είχε σκηνοθετήσει ο Θοδωρής Καμπίτσης και φέτος ο Τώνης Λυκουρέσης.
Η πρεμιέρα θα λάβει χώρα σήμερα, στις 9 μ.μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο Σαρακινάδου, ενώ οι παραστάσεις θα διαρκέσουν έως τις 13 Φεβρουαρίου.
Όλοι οι Ζακυνθινοί πρέπει να τιμήσουν με την παρουσία τους τη «Θεατρική Σκηνή», αναγνωρίζοντας έτσι την πολύτιμη προσφορά της στο θέατρο και τον πολιτισμό του νησιού μας.

Οι συντελεστές
Μετάφραση: Παντελής Πρεβελάκης – Τζένη Μαστοράκη
Σκηνοθεσία: Τώνης Λυκουρέσης
Σκηνικά – Κοστούμια: Άντα Κορφιάτη
Κίνηση: Ανδριανή Μαρούλη
Μουσική: Μιχάλης Τσαούσης
Φωτισμοί: Σπύρος Κάρδαρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Αθηνά Σαραντίδη
Χειριστής μηχανημάτων ήχου – φωτισμού: Διονύσης Νέγκας
Κατασκευή κουστουμιών: Μαρία Γκιβέτση
Κατασκευή σκηνικού: Χαράλαμπος Καρυδάκης
Βοηθός φωτιστή: Θανάσης Στεριώπουλος
Μακιγιάζ: Γεωργία Ζούγρα
Σχεδιασμός προγράμματος: Μιχάλης Γεώργιζας, Γραφικές Τέχνες «Έντυπο»


Διανομή με σειρά εμφάνισης
Σιορ Νικίας Καλφούτσι: Νίκος Ζώντος
Αδελφός Τιμόθεος: Κώστας Μάνθος
Καλλίμαχος Γκουαντάνιο: Κωνσταντής Μουζάκης
Σύρος: Γιώργος Σεμιτέκολος
Μόνα – Λουκρητία Καλφούτσι: Ελεονόρα Ρωσιάδου
Λιγούριος: Γιώργος Γκίγκας
Σωστράτη: Μαρία Μαλεβίτη
Χήρα: Ιωάννα Φραγκούλη
Κολομπίνες: Αθηνά Σαραντίδη, Ιωάννα Φραγκούλη

Σημείωμα του σκηνοθέτη
Γιορτάζοντας, φέτος, τα είκοσι χρόνια από την πρώτη παράσταση της Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου, ανεβάζουμε ξανά τον «Μανδραγόρα» του Νικολό Μακιαβέλλι.
Μια πυκνή σε δράση κωμωδία, κλασσική στο παγκόσμιο θέατρο, ένα σατυρικό σχόλιο στους ανθρώπινους χαρακτήρες και στην επικράτηση της μιάς συμπεριφοράς σε βάρος της άλλης. Η απάτη και η ψευτιά γίνονται αυτοσκοπός και δικαιώνονται απόλυτα έναντι της αρετής και της ευγένειας.
Η «πανούργα» γραφή του Μακιαβέλλι, πολιτικού προσώπου με έντονη συμμετοχή στο δημόσιο βίο της εποχής του, έδωσε το υλικό για μια παράσταση που χαρακτηρίζεται από συνεχείς κωμικές ανατροπές και που κλείνει το μάτι στους θεατές της, για όλους εκείνους που ξεκινούν αθώοι κι ευκολόπιστοι.
Σε δύσκολες εποχές, όπως αυτή που ζούμε, ο «Μανδραγόρας» ανανεώνει την αξία μιας καίριας, διαχρονικής αλληγορίας.

Ο σκηνοθέτης που ζωγραφίζει στη σκηνή
Ο Τώνης Λυκουρέσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 από ζακυνθινούς γονείς. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΣΟΕ, νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σπούδασε, επίσης, σκηνοθεσία κινηματογράφου στη σχολή του Λυκούργου Σταυράκου αλλά και ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
Ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία κινηματογραφικών ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους αλλά και θεατρικών παραστάσεων. Σε πολλές από αυτές τις ταινίες συνεργάστηκε στη συγγραφή του σεναρίου. Αρκετές από τις ταινίες του έχουν βραβευτεί και έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο εξωτερικό.
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Χρυσομαλλούσα» έχει αποσπάσει τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1978, μεταξύ αυτών και του πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.
Το 2008 σκηνοθέτησε τη μεγάλου μήκους ταινία «Οι σκλάβοι στα δεσμά τους», βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, ενώ συμμετείχε και στη συγγραφή του σεναρίου της. Η ταινία απέσπασε δέκα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 2008, μεταξύ των οποίων σκηνοθεσίας και σεναρίου.
Έχει σκηνοθετήσει αρκετά ντοκιμαντέρ, στα πλαίσια της συνεργασίας του με την Ελληνική Κρατική Τηλεόραση. Σε αρκετά από αυτά άντλησε τη θεματολογία του από τη Ζάκυνθο και την ευρύτερη περιοχή των Επτανήσων.
Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου την περίοδο 1991 – 1994, ενώ συμμετείχε και στην Επιτροπή Αξιολόγησης και Κρίσης Σεναρίων. Την περίοδο 2004 – 2006 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.
Ασχολείται με την αρθρογραφία, κυρίως για θέματα που αφορούν στον κινηματογράφο, ενώ συμμετείχε στην ίδρυση του περιοδικού «Σύγχρονος Κινηματογράφος».
Διδάσκει θέματα σχετικά με τον κινηματογράφο. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται: Αισθητική του Κινηματογράφου και Τεχνική Σκηνοθεσία στη σχολή Σταυράκου, Κινηματογράφος – Πράξη, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Έχει διδάξει ως επιμορφωτής στο Τμήμα Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ενώ παρουσιάζει σεμινάρια ιδιωτικών και κρατικών φορέων.

Φιλμογραφία
Ταινίες μεγάλου μήκους
Η Χρυσομαλλούσα
, 1978, τέσσερα βραβεία στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 1978
Το Αίμα των Αγαλμάτων, 1982, Κρατικό Βραβείο 1982
Άλκηστη, 1986
Οι σκλάβοι στα δεσμά τους, 2008

Ταινίες μικρού μήκους
Το κουνούπι
, 1969, Βραβείο κοινού Φεστιβάλ “ΑΛΚΥΟΝΙΔΑΣ”
Ολυμπία Ταξιδιωτικό, 1970, Α΄ Βραβείο Πανελλήνιου Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους, 1970
Λουκιανός Κηλαηδόνης, Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας 1975

Τηλεταινίες
Νυχτερινή Προβολή, 1987, για την ΕΤ1

Ντοκιμαντέρ
Το Τραγούδι Της Ζωής, 2002, δραματοποιημένο ιστορικό ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, συμπαραγωγή με ΝΕΤ, Ε.Κ.Κ., Υπουργείο Εξωτερικών.

Ο Τ. Λυκουέσης για τη Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου:
«Υπηρετεί το θέατρο μακριά από κάθε ιδιοτέλεια και ωφελιμισμό»!
Ο Τώνης Λυκουρέσης, στο επετειακό αφιέρωμα για τα εικοσάχρονα της Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου σημειώνει τα εξής: «Χάρηκα στο παρελθόν σαν θεατής, γνώρισα στη συνέχεια σαν φίλος και τέλος συνεργάστηκα σαν σκηνοθέτης με τα μέλη της Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου.
Αυτή την περίοδο, των είκοσι ολόκληρων χρόνων, οι άνθρωποι του Σαρακινάδου τίμησαν με την καλλιτεχνική τους δραστηριότητα την πολιτιστική παράδοση του νησιού μας και συνεχίζουν μέχρι τώρα, να υπηρετούν, μακριά από κάθε ιδιοτέλεια και ωφελιμισμό, την τέχνη του θεάτρου. Μια τέχνη που, μέσα στους αιώνες, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στη Ζάκυνθο, με σημαντικούς συγγραφείς, δημιουργούς και καλλιτέχνες, επώνυμους και ανώνυμους.
Τόσο οι άνθρωποι που εμπνεύστηκαν και οργάνωσαν τη Θεατρική Σκηνή, όσο και όλοι αυτοί που στάθηκαν δίπλα τους παρέχοντας τη στήριξή τους, είτε με το έργο τους σαν συνεργάτες είτε σαν πολύτιμοι φίλοι, χαίρονται ειλικρινά να βλέπουν την υλοποίηση ενός άπιαστου αρχικά ονείρου.
Πόσω μάλλον όταν το όνειρο αυτό βρίσκει στέγη μέσα σ’ ένα θαυμάσιο θεατρικό χώρο, αυτό του Σαρακινάδου, που αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα προς τη νέα γενιά του νησιού για το πόσο ικανή και αναγκαία είναι η έμπνευση, η τόλμη και η παραγωγική οργάνωση.
Μέσα από αυτές τις αρετές μια κοινωνία, όπως η ζακυνθινή, μπορεί να καλλιεργήσει τις τέχνες και τον πολιτισμό της.
Αυτές ακριβώς οι αρετές θα ισχυροποιήσουν το άγνωστο ακόμα αύριο και θα συμπληρώσουν την εικόνα ενός δημιουργικού σήμερα, όπως αυτό που στηρίζει δυναμικά με τις δραστηριότητές της η «Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου».
Χρόνια πολλά για τα εικοσάχρονα της Σκηνής και πάντα μπροστά, φίλοι του Σαρακινάδου».