Είκοσι χρόνια Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου

Πριν από είκοσι χρόνια, κάποιοι «τρελοί», με όνειρα και μεράκι, ξεκίνησαν για ένα ταξίδι στο Θέατρο και την Τέχνη και μας ταξίδεψαν πολλές φορές στο μαγικό κόσμο τους και εμείς τους αγαπήσαμε.
Έτσι απλά, ξεκίνησε η σχέση μας με τους ανθρώπους της Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου, η οποία κρατά από το 1991, μέσα από τις παραστάσεις τους, τον αγώνα τους για τον πολιτισμό και το θέατρο, αλλά και για τη στέγαση της προσπάθειάς τους.
Ήθελαν ένα θέατρο και το έκαναν και μας προσέφεραν το δεύτερο δώρο τους: Το πρώτο μετασεισμικό θέατρο του νησιού μας.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, η Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου έχει γράψει ιστορία, την οποία και σας παρουσιάζουμε, στο πολύ μικρό αυτό αφιέρωμα για τη μεγάλη προσφορά της στο νησί μας.

Η ιστορία της Θεατρικής Σκηνής
Η Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου ιδρύθηκε το 1991. Σκοπός της εταιρίας είναι η παρουσίαση και η παραγωγή θεατρικών παραστάσεων και η προσέγγιση και προώθηση γεγονότων του θεατρικού χώρου, με οποιοδήποτε δυνατό τρόπο και μέσο.
Διοικητικό Συμβούλιο
Πρόεδρος: Ζώντος Τιμόθεος
Αντιπρόεδρος: Σπαθάκης Διονύσιος
Γραμματέας: Καμπίτσης Αναστασία
Ταμίας: Μάνθος Κώστας
Καλλιτεχνικός Υπεύθυνος: Παπαδάτος Νικόλαος
Μέλη: Ζώντος Νικόλαος
Καρυδάκης Χαράλαμπος
Τσιριγώτη Χαράλαμπος
Γιαννουδάκης Χρήστος
Αρβανιτάκης Νικόλαος


Θεατρικές παραγωγές
Ο ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ του Νικολό Μακιαβέλλι, 1991, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Τζώρτζια Λάμπερτ
ΑΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ του Θόδωρου Γράμψα, 1992, σκηνοθεσία Θόδωρος Γράμψας, σκηνικά – κουστούμια Τζώρτζια Λάμπερτ
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΛΑΘΟΣ του Ιάκ. Καμπανέλλη, 1993, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
Ο ΑΣΥΛΛΟΓΙΣΤΟΣ του Μολιέρου, 1994, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Σταμάτης Χοντρογιάννης
ΣΤΕΛΛΑ ΒΙΟΛΑΝΤΗ του Γρηγ. Ξενόπουλου, 1995, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
ΤΟ ΣΑΚΑΚΙ ΠΟΥ ΒΕΛΑΖΕΙ του Σταν. Στρατίεβ, 1996, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ του Γρηγ. Ξενόπουλου, 1998, σκηνοθεσία Γιάννης Ζαβραδινός, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ του Φ. Γκαρθία Λόρκα, 1999, σκηνοθεσία Γιάννης Ζαβραδινός, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
ΚΑΠΕΛΟ ΑΠΟ ΨΑΘΑ ΙΤΑΛΙΑΣ του Εζέν Λαμπίς, 2000, σκηνοθεσία Γιάννης Ζαβραδινός, σκηνικά – κουστούμια Γιάννης Ζαβραδινός
ΠΟΛΥΓΑΜΙΑ του Γρηγ. Ξενόπουλου, 2001, σκηνοθεσία Γιάννης Ζαβραδινός, σκηνικά – κουστούμια Γιάννης Ζαβραδινός
ΡΩΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΕΤΑ του Μποστ, 2002, σκηνοθεσία Στέλιος Σοφός, σκηνικά – κουστούμια Άντα Κορφιάτη
ΦΙΛΟΥΜΕΝΑ ΜΑΡΤΟΥΡΑΝΟ του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, 2003, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά Άντα Κορφιάτη, κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ του Γρηγ. Ξενόπουλου, 2004, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
ΤΑ ΜΩΡΑ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΠΕΛΑΡΓΟΣ των Μ. Ρέππα, Θ. Παπαθανασίου, 2005-6, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κουστούμια Νίκος Παπαδάτος
ΕΝΑ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ του Νηλ Σάιμον, 2008-9, σκηνοθεσία Θοδωρής Καμπίτσης, σκηνικά – κυστούμια Άντα Κορφιάτη
ΑΧ, ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ του Εντουάρντο ντε Φιλίππο, 2009-10, σκηνοθεσία Τώνης Λυκουρέσης, σκηνικά – κουστούμια Άντα Κορφιάτη

Βραβεία
Α’ Βραβείο κουστουμιών της παράστασης «Ο ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ» του Νικολό Μακιαβέλλι, στην Τζώρτζια Λάμπερτ, το 1992, στο Φεστιβάλ Ιθάκης.
Βραβείο β’ ανδρικού ρόλου της παράστασης «Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ» του Γρηγόριου Ξενόπουλου, στον ερασιτέχνη ηθοποιό Νικόλαο Ζώντο, στο Φεστιβάλ Ιθάκης, το 1998.

Τιμόθεος Ζώντος, Πρόεδρος Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου: «Στόχος μας είναι να συνεχίσουμε την προσφορά μας στο θεάτρο»!
Η Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου (Θ.Σ.Ζ.) ιδρύθηκε το 1991, μετά από πρωτοβουλία μιας ομάδας κατοίκων της πρώην κοινότητας Σαρακινάδου. Η πρωτοβουλία αυτή δημιουργήθηκε μέσα από μια ανάγκη έκφρασης και δημιουργικότητας, και δεδομένης της έλλειψης τόσο των κατάλληλων κτιριακών υποδομών όσο και άλλων αντίστοιχων ερασιτεχνικών ομάδων, που να αποσκοπούν αποκλειστικά στην προβολή της θεατρικής τέχνης στο νησί μας. Έτσι, το καλοκαίρι του 1991 παρουσιάσαμε τη πρώτη θεατρική μας παραγωγή, με το ανέβασμα της παράστασης “Μανδραγόρας” του Ν. Μακιαβέλλι, σε σκηνοθεσία Θ. Καμπίτση.
Έπειτα από την επιτυχία της πρώτης μας παραγωγής οργανωθήκαμε, και παρόλες τις οικονομικές δυσκολίες και την συνεχή έλλειψη χρηματοδότησης, με την υποστήριξη των φίλων Ζακυνθινών που αγκάλιασαν τη προσπάθειά μας αυτή, καταφέραμε να ανεβάσουμε 16 θεατρικές παραστάσεις. Στα 20 χρόνια λειτουργίας μας, έχουμε δώσει ευκαιρίες σε άτομα κάθε ηλικίας να συμμετάσχουν στο θεατρικό γίγνεσθαι και έχουμε συνεργαστεί με καταξιωμένους καλλιτέχνες. Αναφορικά αναφέρω τους Θεόδωρο Καμπίτση, Θεόδωρο Γράμψα, Γιάννη Ζαβραδινό, Στέλιο Σοφό, Τώνη Λυκουρέση, Άντα Κορφιάτη, Τζώρζια Λάμπερτ και Χριστίνα Κουτσουδάκη μεταξύ άλλων. Παρόλο τον ερασιτεχνικό χαρακτήρα της ομάδας μας, οι παραστάσεις μας έχουν χαρακτηριστεί για τη ποιότητα και τον επαγγελματισμό τους, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στο θεατρόφιλο κοινό να παρακολουθήσει αξιόλογες παραστάσεις από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο. Κατόπιν, παραστάσεις μας έχουν συμμετάσχει σε πανελλήνια θεατρικά φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης, όπου το 1992 βραβευτήκαμε με το Α΄ βραβείο κουστουμιών και το 1998 με το βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου.
Περί τα τέλη του 1996, η έλλειψη κτιριακών υποδομών και τεχνικών εξοπλισμών, απαραίτητων για τη λειτουργία της Θ.Σ.Ζ, συνέχιζε να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Για το λόγο αυτό, η Θ.Σ.Ζ σε συνεργασία με την τότε κοινότητα Σαρακινάδου, στην οποία ήμουν Πρόεδρος, ελάβαμε την απόφαση να κατασκευάσουμε το δικό μας θεατρικό χώρο. Σε πρώτη φάση, το 1998 καταφέραμε να ολοκληρώσουμε ένα μικρό τμήμα του θεάτρου, το οποίο αποτελούσε μόλις το 1/3 του τελικού σχεδίου. Στο μικρό αυτό χώρο συνεχίσαμε να στεγαζόμαστε για μια ολόκληρη δεκαετία, μέχρι δηλαδή το 2008 όπου εγκαινιάστηκε το σημερινό Πολιτιστικό Κέντρο Σαρακινάδου.
Σήμερα, είμαστε περήφανοι να εορτάζουμε τη 20ετή προσφορά μας στο θεατρόφιλο κοινό, καθώς και την ολοκλήρωση του πρώτου θεατρικού κτιρίου στη μετασεισμική Ζάκυνθο. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλους όσοι μας στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια είτε προσφέροντας το ταλέντο και το χρόνο τους, είτε τιμώντας με τη παρουσία τους τις παραστάσεις μας. Στόχος μας είναι να συνεχίσουμε τη προσφορά μας, και ελπίζουμε να παρουσιάσουμε πολλές και αξιόλογες παραστάσεις!

Τα μέλη της Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου: «Ευχαριστούμε θερμά όσους μας βοήθησαν»!
Όλοι εμείς, τα μέλη της ομάδας της Θεατρική Σκηνής Ζακύνθου, αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε θερμά όλους αυτούς, φίλους, συνεργάτες, αρωγούς και χορηγούς για τη βοήθεια που προσέφεραν στο έργο μας αυτά τα είκοσι χρόνια.
Αντιλαμβανόμαστε ότι χωρίς την συμπαράστασή σας τίποτα από όλα αυτά τα έργα που σας παρουσιάζουμε σε αυτό το επετειακό μας λεύκωμα δεν θα είχε γίνει πραγματικότητα.
Θέλουμε να πιστεύουμε πως η πορεία μας αυτή θα έχει την ανάλογη συνέχεια και στο μέλλον και υποσχόμαστε γι’ αυτό.

Νίκος Παπαδάτος, καλλιτεχνικός υπεύθυνος, σκηνογράφος: «Είκοσι χρόνια προσωπικής εργασίας»!
Ξεκινήσαμε σαν ένα αστείο της «παλιοπαρέας».
Έτσι,… για να γεμίσουμε τις ώρες μας με κάτι που να μας καλλιεργεί και να μας επιμορφώνει, με πράγματα που να διαρκούν στο χρόνο και να έχουν ουσία πνευματική.
Στραφήκαμε στο θέατρο.
Αφήσαμε το καφενείο και μαζευτήκαμε στη αίθουσα του «παλιού μας σχολείου» και ξεκινήσαμε τις πρόβες.
Δε θέλαμε να γίνουμε αστέρια, απλά θέλαμε να νιώσουμε την έξαψη και τη χαρά της δημιουργίας. Ο καθένας μας πήρε το πόστο του. Μια μικρή «θεατρική παιδεία», υπήρχε στην ομάδα μας, έχοντας κάνει παραστάσεις Ζακυνθινού Λαϊκού Θεάτρου «ομιλίες».
Πρόβα, πρόβα, πρόβα.
Καταφέραμε να ανεβάσουμε την πρώτη μας παράσταση, «ο Μανδραγόρας»». Ο κόσμος μας δέχτηκε, εκτίμησε αυτήν μας την προσπάθεια, μας αγάπησε, μας στήριξε και μας προώθησε να συνεχίσουμε.
Εμείς;… Την πατήσαμε!… Μπήκε μέσα μας το «σκουλήκι του θεάτρου»…
Με το που έρχεται Σεπτέμβρης, μαζευόμαστε και σκεφτόμαστε το επόμενο έργο που θα προσπαθήσουμε να ανεβάσουμε.
Περνάμε καλά. Για μας ο χειμώνας, έχει,… «ένα νόημα»!
Συμπληρώσαμε ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Στην πορεία,… μας βοήθησαν και μας εκτίμησαν πολλοί επώνυμοι της Τέχνης.
Αντιμετωπίσαμε με σοβαρότητα το στήσιμο κάθε μας παράστασης.
Μας έγινε συνείδηση «ο καταλογισμός της εικασίας», η ευθύνη προς «το Θέατρο».
Αποτέλεσμα όλης αυτής της -επίπονης κατά τα άλλα- προσπάθειας είναι πως καταφέραμε να δημιουργήσουμε μια ΣΤΕΓΗ για την ομάδα μας αλλά και για όλους τους καλλιτεχνικούς φορείς -όσους την χρειαστούν- στο νησί.
Δημιουργήσαμε το «Πολιτιστικό Κέντρο Σαρακινάδου».
Αυτό το κτίριο δεν είναι απλά μια αίθουσα,… ένα χώρος,… είναι το αποτέλεσμα της «προσωπικής εργασίας» του καθενός από τα μέλη της «παλιοπαρέας του χειμώνα», είναι η «προσωπική εργασία» ενός καθενός από τα μέλη της «Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου», της ομάδας μας.
Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια μας να προσφέρουμε στο κοινό την διασκέδαση με ΘΕΑΤΡΟ, με…. το δικό μας θέατρο, το θέατρο… της «παλιοπαρέας του χειμώνα»! Πιστεύουμε δε ότι και με την δική σας υποστήριξη θα είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε αυτή μας την προσπάθεια, με τόλμη, συνέπεια και σεβασμό στις επιταγές της τέχνης και μόνο.

Στέλιος Μποζίκης, Δήμαρχος Ζακυνθίων: «Είναι οι πιονέροι του Θεάτρου στη Ζάκυνθο»!
Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΖΑΚΥΝΘΟΥ λειτούργησε όλα αυτά τα χρόνια με το μεράκι και το πάθος των μελών της, ερασιτεχνών με όλη την έννοια της λέξης, εραστών δηλ. της τέχνης και του πολιτισμού. Σαρακιναδιώτες οι εραστές του Θεάτρου και έστησαν, με μόχθο, πείσμα και προσωπική εργασία, τη Θεατρική Σκηνή τους στη Ζάκυνθο. Ανέβασαν 16 θεατρικές παραστάσεις, όλες επιτυχημένες, γιατί σε όλες «έβαλαν» την άδολη ψυχή του ερασιτέχνη και την επιμονή του επαγγελματία. Κάλεσαν στο Σαρακινάδο αθηναϊκές παραστάσεις και έδειξαν θέατρο στους Ζακυνθινούς. Μας έμαθαν, σε όλα αυτά τα 20 χρόνια, ότι ο πολιτισμός δεν είναι απλώς ένα καλοκαιρινό καταναλωτικό αγαθό και ότι η ενασχόληση με το θέατρο κάνει καλύτερη τη ζωή μας. Αυτοί οι Σαρακιναδιώτες της ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ υπήρξαν οι πιονιέροι του θεάτρου στη μετασεισμική Ζάκυνθο.
Ήταν οι ανάγκες της ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ που οδήγησαν στη δημιουργία του κτιρίου του Θεάτρου στο Σαρακινάδο. Ήταν οι άνθρωποί της, που με αποκοτιά και τόλμη άρχισαν να φτιάχνουν το Θέατρο, αυτό που αργότερα ολοκλήρωσε η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Σε δύσκολες εποχές για τον πολιτισμό στη Ζάκυνθο, η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ λειτούργησε σαν υποκινητής πολιτισμικών πρωτοβουλιών, με στόχο την ενεργοποίηση των κατοίκων της πόλης και των χωριών μας.
Σήμερα, σε μέρες κρίσης, όχι μόνο οικονομικής αλλά και πολιτισμικής, η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΖΑΚΥΝΘΟΥ, εξακολουθεί να συμβάλλει στην ανάδειξη και εξέλιξη της ζακυνθινής ταυτότητας, αποδεικνύοντας σε όλους μας ότι ο Πολιτισμός που βγαίνει από τους κόλπους της ίδιας της κοινωνίας μπορεί να διηγηθεί τις αλήθειες και τα όνειρα αυτής της κοινωνίας.
ΕΚΑΤΟΧΡΟΝΗ !!