Συγκρίνοντας ανόμοια πράγματα

Διαβάσαμε ότι στην Κεφαλονιά μετά από κοινή σύσκεψη του Δημάρχου Αλέξανδρου Παρίση με τον Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου Μανώλη Βαλέττα και τον Λιμενάρχη Αργοστολίου Γιώργο Καλιτσουνάκη αποφασίστηκε η εκπόνηση μελέτης και εν συνεχεία η κατασκευή δύο μεγάλων αναπτυξιακών έργων στα δύο μεγαλύτερα λιμάνια του νησιού που αποτελούν ταυτόχρονα και τις δύο κύριες πύλες εισόδου και εξόδου, την Σάμη και τον Πόρο.
Πρόκειται για την κατασκευή δύο μεγάλων επιβατικών σταθμών (μία για κάθε λιμάνι) που θα αποτελούνται από κτίριο που θα περιλαμβάνει την αίθουσα αναμονής επιβατών, χώρο φιλοξενίας των επιβατών του ΚΤΕΛ, κυλικείο, τουαλέτες καθώς και τα counter των εισιτηρίων των ναυτιλιακών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στα λιμάνια.
Στόχος η βελτίωση της λειτουργικότητας, ο εξωραϊσμός και η αλλαγή εικόνας προς το καλύτερο για τα λιμάνια της Σάμης και του Πόρου. Η εκπόνηση της μελέτης θα γίνει από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Κεφαλλονιάς, το έργο δε, θα αυτοχρηματοδοτηθεί από πόρους του Λιμενικού Ταμείου. Είναι ένα έργο που αποτελούσε στόχο και όραμα του κ. Παρίση από την εποχή που ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των νησιών μας και πλέον προωθεί με ικανοποίηση την υλοποίησή του ως Δήμαρχος Κεφαλλονιάς.
Επίσης, στην ίδια σύσκεψη, αποφασίστηκε η εκπόνηση δύο ακόμη μελετών με αντικείμενο τον εξωραϊσμό της παραλίας Αργοστολίου.
Η πρώτη μελέτη θα αφορά στην περιοχή από την Γέφυρα De Bosset μέχρι την παλαιά Δημοτική Αγορά, ενώ η δεύτερη θα αφορά στην περιοχή του Μαιστράτου.
Ήδη το θέμα των δύο μεγάλων έργων στα λιμάνια Σάμης και Πόρου θα τεθεί προς συζήτηση στην ημερήσια διάταξη του Διοικητικού Συμβουλίου του Λιμενικού Ταμείου, όπου θα ληφθεί και η σχετική απόφαση.
Και μετά εμείς αναρωτιόμαστε και προβληματιζόμαστε για το μέλλον του τουρισμού στη Ζάκυνθο και τα βάφουμε μαύρα, γιατί δε βλέπουμε φως στο τούνελ, γιατι η άσχημη οικονομική κατάσταση της τοπικής Αυτοδιοίκησης του νησιού μας και τα χρέη που δημιουργήθηκαν τα περασμένα χρόνια έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο και υπανάπτυξη τον τόπο μας.
Οι άνθρωποι που διοικούν αυτόν τον τόπο επί χρόνια, δεν γνωρίζουν, δεν ενδιαφέρονται, δεν έχουν μπούσουλα, ενδιαφέρον, μελέτες και όραμα. Μηδέν προκοπή σε όλα τα επίπεδα.
Εν έτη 2001 είμαστε χωρίς λιμάνι και μαρίνα και εξακολουθούμε να αναπολούμε το ΑΝ(ΑΚΤΩΡ)Ο και λειτουργούμε τριτοκοσμικά σκεπτόμενοι τι θα μπορούσαμε να έχουμε και τι χάσαμε.
Τι να διεκδικήσεις; Τι δίνεις για να πάρεις; Πάνω από όλα πάσχουμε από ανθρώπους που να έχουν εμπειρίες, να ακούνε και να βλέπουν, να υπολογίζουν την υστεροφημία τους.
Τα προβλήματα της Ζακύνθου είναι πολλά, όμως, είθισται, να μη μεταφέρονται στα κέντρα εξουσίας, ρεαλιστικά, με αποτέλεσμα οι κρατικοί λειτουργοί να μη γνωρίζουν τα τεκταινόμενα στα πραγματικά τους μεγέθη ή να έχουν στρεβλή αντίληψη των συμβάντων.
Αυτά συνέβαιναν μέχρι χθες. Από σήμερα παραμένουμε, έχοντας πάντα “αναμμένες τις μηχανές” σε πορεία προσμονής για το καλύτερο και το επωφελές που μπορεί να μας ξημερώσει. Ειδικά εδώ, σε έναν τόπο, που οι κάτοικοί του, ταλαιπωρούνται βάναυσα από την ολιγωρία των τοπικών αρχών και την ανυπαρξία της πραγματικής στήριξης και αρωγής στα μεγάλα προβλήματά τους. Εκείνα που είχαν και … εξακολουθούν να έχουν. Ελπίζουμε το σήμερα να μας διαψεύσει.