Ή βάζουμε μυαλό ή μας παίρνει η κατηφόρα!

Πώς θα έχει διαμορφωθεί το τουριστικό μοντέλο της πατρίδας μας τα επόμενα είκοσι χρόνια;
Δύσκολη ερώτηση και ακόμα πιο δύσκολη η απάντηση, σε μια χώρα που τη μαστίζει η οικονομική κρίση και έχει χάσει «τα αυγά και τα καλάθια», με αποτέλεσμα να πληρώνουμε πολύ ακριβά την έλλειψη κάθε στρατηγικού σχεδιασμού, σε ό,τι αφορά τον τουρισμό.
Πώς είναι δυνατόν να παραδέχονται όλοι ότι ο τουρισμός αποτελεί το βασικό κορμό της οικονομικής μας δραστηριότητας και να μην υπάρχει σχέδιο δράσης και αντιμετώπισης των ανταγωνιστών μας, των προβλημάτων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η επιβίωσή μας.
Φυσικά, το θέμα αυτό αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο νησί μας, του οποίου η οικονομία βασίζεται αποκλειστικά σχεδόν στον τουρισμό και εκτός των γενικών προβλημάτων αντιμετωπίζει τα δικά του ιδιαίτερα ζητήματα, διότι, εν έτει 2011, δεν έχει:
•Συγκεκριμένη τουριστική πολιτική, με στόχο και όραμα
•Προβολή και διαφήμιση στο εξωτερικό, με έμφαση στο περιβάλλον, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο, τη θαλάσσια χελώνα caretta – caretta, τη φώκια monachus – monachus και τα ρινοδέλφινα, που αποτελούν πόλο έλξης, όχι μόνο επισκεπτών, αλλά και επιστημόνων
•Ενυδρείο, όπως υπάρχει στη Ρόδο, για τη θαλάσσια ζωή και το πλούσιο περιβάλλον του νησιού
•Διαφήμιση της έντονης και ιδιαίτερης πολιτιστικής δραστηριότητας στο νησί, με αιχμή τις ομιλίες, το θέατρο, τη μουσική και το τραγούδι (καντάδες, αρέκιες κτλ)
•Έμφαση στο ζακυνθινό καρναβάλι, με κυρίαρχο το δρώμενο της «Γκιόστρας», το οποίο είναι γνωστό στη Δύση και αποτελεί πόλο έλξης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Σουλμόνα, η Σιένα, καθώς και τις ομιλίες, μοναδικό είδος λαϊκού θεάτρου της Ελλάδας
•Προβολή των ιδιαίτερων εθίμων του Πάσχα και ιδιαίτερα της Μεγάλης Παρασκευής και του Μεγάλου Σαββάτου, όπως γίνεται στην Κέρκυρα
•Αρχαιολογικό Μουσείο, ενώ δεν έχει αξιοποιήσει το Μυκηναϊκό Νεκροταφείο στο Καμπί
•Επιλύσει το πρόβλημα της υδροδότησης, ούτε της καθαριότητας
•Προνοήσει για την κατασκευή προβλήτας κρουαζιεροπλοίων, ενώ δίπλα γίνεται χαμός
•Μαρίνα για τον ελλιμενισμό των σκαφών, ενώ γενικά υπολείπεται σε όλες τις λιμενικές υποδομές, όπως το νέο λιμάνι, καθώς και η βελτίωση του λιμανιού στον Άγιο Νικόλαο Βολιμών
•Τουριστικά καταφύγια για τα σκάφη αναψυχής
•Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, δεδομένου ότι τα περισσότερα ανήκουν στην τρίτη κατηγορία, με αποτέλεσμα να είναι μικρομεσαίο στις τουριστικές εγκαταστάσεις
•Οδικό δίκτυο σε καλή κατάσταση, ώστε να μπορεί να εξυπηρετήσει τις 480.000 των επισκεπτών που δέχεται, ετησίως
•Εξωραΐσει την πόλη και ιδιαίτερα την παραλιακή ζώνη, από την Παναγία την Κρυονερίτισσα έως τα Λαζαρέττα. Δε χρειάζεται φαντασία, για να αντιληφθεί κανείς πώς θα ήταν η περιοχή εάν είχαμε γούστο και πρόγραμμα
•Αναδείξει τους ελάχιστους θησαυρούς που σώθηκαν από τους σεισμούς του 1953
•Αξιοποιήσει τους ποιητές και συγγραφείς της, όπως ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ανδρέας Κάλβος, ο Ούγος Φώσκολος, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος και τόσοι άλλοι, ενώ ο Λόφος του Στράνη είναι σε απαράδεκτη κατάσταση
•Γήπεδο του γκολφ, που ζητούν, διακαώς, οι επισκέπτες
•Αποχετευτικά δίκτυα σε τουριστικές περιοχές, όπως οι Αλυκές, η Κυψέλη, ο Αλυκανάς, οι Βολίμες, η Λιθακιά και το Κερί
•Σχέδια πόλης και χωροταξική πολιτική για τις τουριστικά αναπτυσσόμενες περιοχές, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πληθώρα προβλημάτων
•Ανθρώπους που να αγαπούν τον τόπο και να παρέχουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, οι οποίες θα ξαναφέρουν τους τουρίστες
Κατόπιν τούτων, βάζουμε μυαλό και αλλάζουμε ή μένουμε στα ίδια και βουλιάζουμε;

Ο Πρόεδρος του ΣΕΤΕ Νίκος Αγγελόπουλος, στην ομιλία του για την παρουσίαση του σχεδίου για την ανάπτυξη του τουριστικού μοντέλου της χώρας μας, την επόμενη εικοσαετία, τόνισε ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία, στάση και αντιμετώπιση στο ζήτημα του τουρισμού, ενώ πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλές απόψεις εάν θέλουμε να επιβιώσουμε την επόμενη εικοσαετία.
Ειδικότερα, ο κ. Αγγελόπουλος σημείωσε τα κάτωθι:
«Το Σεπτέμβριο του 2009, είχαμε ανακοινώσει την πρωτοβουλία μας να διερευνήσουμε, να μελετήσουμε και τελικά να προτείνουμε ένα νέο μοντέλο για τον ελληνικό τουρισμό. Οι λόγοι που μας οδήγησαν τότε σε αυτή την απόφαση, προφανώς, εξακολουθούν να ισχύουν και, δεδομένης της παρούσης οικονομικής συγκυρίας, η ανάδειξη του πρωταγωνιστικού ρόλου του τουρισμού κρίνεται σήμερα περισσότερο από το παρελθόν, ιδιαίτερα αναγκαία.
Σήμερα, αυτή τη δύσκολη συγκυρία, πρέπει να τη δούμε ως μια μεγάλη ευκαιρία, για να αναθεωρήσουμε λάθη και ξεπερασμένες λογικές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η πορεία της χώρας μας, κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών γενικά, αλλά και του τουρισμού ειδικότερα. Στρέφουμε το βλέμμα μπροστά και αναζητούμε μία νέα προσέγγιση για την ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού.
Για να μπορέσει, όμως, ο τουρισμός να αναλάβει και να παίξει ένα πρωταγωνιστικό ρόλο, πρέπει να εμπλουτίσουμε το μοντέλο πάνω στο οποίο έχει βασιστεί η μέχρι σήμερα ανάπτυξή του. Στο σημείο αυτό θεωρούμε χρήσιμη την απενοχοποίηση του κλασικού μοντέλου των «3S» (Sun, Sea, Sex), επάνω στο οποίο στηρίχτηκε και εξακολουθεί, αν και με παραλλαγές και προσθήκες, η ανάπτυξη του Ελληνικού Τουρισμού.
Για την πτώση του ελληνικού τουρισμού δεν έφταιξε η πλατφόρμα, επάνω στην οποία στηριχτήκαμε, αλλά ο τρόπος που διαχειριστήκαμε, κράτος και ιδιωτικός τομέας τα φυσικά μας πλεονεκτήματα. Με άλλα λόγια, δεν έφταιξε ο γιαλός, αλλά εμείς που λάθος αρμενίσαμε.
Αποτέλεσμα αυτών των κατά συρροή παραλείψεων είναι η απώλεια της ταυτότητάς μας, άρα, των διαφοροποιών μας στοιχείων, που είχαν στο παρελθόν κάνει τη χώρα μας ιδιαίτερα ελκυστική.
Αυτή η διαπίστωση δεν ακυρώνει, βέβαια, την επείγουσα ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών από την Πολιτεία, για να ανακτήσουμε τη χαμένη μας ταυτότητα μέσα από πολιτικές ανάδειξης και προβολής των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων αλλά και ανάπτυξης νέων συμπληρωματικών μορφών τουρισμού για τις οποίες η χώρα μας διαθέτει την πρώτη ύλη σε αφθονία.
Συνεπώς, απαιτείται άμεση συνεργασία και συνέργεια πολιτικών και τεχνοκρατικών κριτηρίων για την επιλογή των προτεραιοτήτων στην υιοθέτηση των στόχων, αλλά και η άσκηση, από μέρους της Πολιτείας, συγκεκριμένης πολιτικής στους τομείς αποκλειστικής αρμοδιότητάς της.
Πάνω απ’ όλα, όμως, το νέο αναπτυξιακό μοντέλο του ελληνικού τουρισμού πρέπει να είναι πρόταση πολιτικής και αλλαγής στάσης και νοοτροπίας της κομματικής εξουσίας με κατεύθυνση την μετάβαση από την μέχρι σήμερα κυριαρχούσα ρομαντική προσέγγιση στην αμιγώς τεχνοκρατική.
Είναι προαπαιτούμενο κάθε προσπάθειας ανάπτυξης, η συνειδητοποίηση από την Πολιτεία, όπως και στην έκταση που αυτή εκφράζεται, ότι ο τουρισμός είναι θεμελιώδης τομέας της οικονομίας με τις ευρύτερες συνέργειες με τους άλλους τομείς της οικονομίας, με εξωστρέφεια πάνω από το 80% της δραστηριότητάς του, με επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας και με τη μεγαλύτερη, σε σχέση με άλλους τομείς της οικονομίας, συμβολή στην περιφερειακή ανάπτυξη.
Με αυτά τα δεδομένα, οι προτάσεις και οι κατευθύνσεις πολιτικής που περιέχονται στη μελέτη μας, σκοπεύουν, μεταξύ άλλων, να συμβάλλουν στην αναγνώριση και καθιέρωση του πρωταγωνιστικού ρόλου του τουρισμού στην ελληνική οικονομία. Οι εξαγγελίες πρέπει να μετατρέπονται σε άμεσα υλοποιήσιμες αποφάσεις και η γνώση να εφαρμόζεται, μέσω καλά σχεδιασμένης δράσης.
Στην πρόταση, που καταθέτουμε σήμερα, περιλαμβάνεται μια σειρά από αναπτυξιακές προτάσεις, οι οποίες στηρίχτηκαν σε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο, καθώς επιθυμούμε την εξασφάλιση ενός ευρύτερου consensus στις κατευθύνσεις της τουριστικής πολιτικής.
Σε μια πρόταση πολιτικής, με ορίζοντα δεκαετίας, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να γίνουν πολλά. Προφανώς δεν μπορεί να γίνουν όλα άμεσα και ταυτόχρονα. Μεγάλα και μικρά θέματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στη βάση προτεραιοτήτων. Όλα, όμως, έχουν τη σημασία τους για την εύρυθμη και αποδοτική λειτουργία του τουριστικού συστήματος και όλοι οι άμεσα και έμμεσα ασχολούμενοι με τον τουρισμό οφείλουν να συμβάλλουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους.
Με αυτή την ευρύτερη συναίνεση και με πάρα πολλή δουλειά, ελπίζουμε να μετατρέψουμε τις προτάσεις σε πράξεις ουσίας και χειροπιαστά αποτελέσματα, δηλαδή ανάπτυξη για την οικονομία της χώρας και ευημερία για τις επιχειρήσεις, τους εργαζόμενους και την κοινωνία.
Η πρωτοβουλία «Ελληνικός Τουρισμός 2020» αποτελεί ένα πρώτο, αλλά μεγάλο βήμα για την ανάδειξη του πρωταγωνιστικού ρόλου του τουρισμού στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας. Προβάλει ένα leadership για τον τουρισμό: ο τουρισμός είναι αυτός που θα δείξει νέες αναπτυξιακές κατευθύνσεις για το σύνολο της οικονομίας και θα δημιουργήσει τις αναγκαίες συνέργειες με άλλους τομείς.
Η πρόταση για το νέο μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού τουρισμού φιλοδοξεί να αποτελέσει την αφετηρία για την υλοποίηση του αυτονόητου για την ελληνική οικονομία και κοινωνία».



Τελευταία άρθρα