Πρόστιμο “μαμούθ” στο κράτος για επιχείρηση στη Ζάκυνθο

Μια σημαντική απόφαση έλαβε προ ημερών το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), αφού επικύρωσε την αρχική του θέση, αναφορικά με την καταδίκη της Ελλάδας για την παραβίαση ιδιοκτησίας και την έλλειψη αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
Η χώρα μας, λοιπόν, πρέπει να δώσει περισσότερα από 4,2 εκατομμύρια ευρώ σε δύο τουριστικές επιχειρήσεις, στις οποίες δεν επετράπη η εκμετάλλευση εκτάσεων γης μετά τον χαρακτηρισμό τους ως προστατευόμενη ζώνη!
Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΕΔΑΔ είχε καταδικάσει την Ελλάδα από το 2008, μετά την αγωγή που είχε υποβάλλει επιχείρηση που δραστηριοποιείται στη Ζάκυνθο (Λίμνη Μακρή).
Το ΕΔΑΔ καλεί τη χώρα μας να καταβάλλει 4,2 εκ. ευρώ για υλική βλάβη, με την επισήμανση ότι οι απαγορεύσεις οικοδόμησης που προκύπτουν από τον χαρακτηρισμό εκτάσεων γης, δεν προβλέπουν την καταβολή αποζημιώσεων σε αντάλλαγμα.
Η κ. Γεωργία Θεοδωράκη και η εταιρεία της Λίμνη Μακρή, που εδρεύει στο Λαγανά, έχει στην κατοχή της 300.000 τετραγωνικά μέτρα γης στη Ζάκυνθο. Οι Αρχές, όμως, έχουν μπλοκάρει την κατασκευή ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος 102 δωματίων. Το 2005, το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε αναγνωρίσει ότι οι ιδιοκτήτες είχαν το δικαίωμα να ζητήσουν αποζημίωση, αλλά οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν στις αρμόδιες υπηρεσίες παραμένουν αναπάντητες.
Το ΕΔΑΔ, λοιπόν, επιδίκασε 3,6 εκ. ευρώ στην κ. Θεοδωράκη και σε δύο από τους συγγενείς της, καθώς και 120.000 ευρώ στην εταιρεία της. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος, το οποίο αντιμετωπίζει τεράστιο οικονομικό πρόβλημα, θα πρέπει να δώσει αυτά τα χρήματα, εκτός κι΄ αν καταθέσει έφεση μέσα σε τρεις μήνες, όπως προβλέπει ο Νόμος.
Γίνεται ευκόλως αντιληπτό, πάντως, πως αυτή η απόφαση του ΕΔΑΔ (εδρεύει στο Στρασβούργο), αποτελεί δεδικασμένο. Υπάρχουν και άλλοι ιδιοκτήτες γης στην ευρύτερη περιοχή του Λαγανά που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τις περιουσίες τους, συνεπώς μια ενδεχόμενη προσφυγή τους στο ΕΔΑΔ, ίσως και να τους δικαίωνε.
Αξίζει να προστεθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία θα πρέπει να καταβάλλει και 500.000 ευρώ σε εταιρεία που εδρεύει στην Κρήτη, αφού η γη στην οποία θα χτιζόταν ξενοδοχείο, κηρύχτηκε “ζώνη απόλυτης προστασίας”, όπου απαγορεύεται η οποιαδήποτε οικοδόμηση. Η εταιρεία ζήτησε από το 1984 την απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας της, αίτημα όμως που δεν έγινε δεκτό από το κράτος.
Είναι ξεκάθαρο πως η χώρα μας δεσμεύει την ιδιωτική γη με αυθαίρετο τρόπο, χωρίς να καταβάλλει τις απαιτούμενες αποζημιώσεις. Τα ίδια, εξάλλου, έχουν γίνει και στην περιοχή της Δάφνης.