Ο Μπάμπης Πυλαρινός απαντά στο ερωτηματολόγιο του Προυστ

Ο Μπάμπης Πυλαρινός γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1966. Σπούδασε Φυσική και έμαθε ζωγραφική και αγιογραφία, μαθητεύοντας δίπλα σε δασκάλους, όπως ο Θ. Φίλιος, Δ. Χατζηαποστόλου, π. Σταμάτης Σκλήρης και Γ. Κόρδης.
Ζωγραφίζει, εικονογραφεί παιδικά βιβλία και αγιογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφικά σύνολα σε εκκλησίες (Άγιος Νικόλαος Ιωαννίνων, Άγιος Στέφανος Μεταμορφώσεως Αττικής, Αρχάγγελοι Κρυόβρυσης Ιωαννίνων).
Έχει κάνει τρεις ατομικές εκθέσεις, στο Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου το 2001, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζακυνθίων το 2005 και στην Αθήνα, το 2008, στο χώρο των εκδόσεων «Περίπλους», ενώ έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών και της Ελληνογαλλικής ομάδας καλλιτεχνών «Naute» και απαντά στο ημερολόγιο του Προυστ με χιούμορ και φαντασία.

ΕΡ.: Πώς φαντάζεστε την τέλεια ευτυχία;
ΑΠ.: Ούτε ανάμνηση, ούτε σχέδιο για το μέλλον.
 
ΕΡ.: Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
ΑΠ.: Βαριέσαι κλινήρης.
 
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
ΑΠ.: Σε μια κηδεία.
 
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που κλάψατε…
ΑΠ.: Στην ίδια κηδεία.
 
ΕΡ.: Tο βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι…;
ΑΠ.: Η φλυαρία.
 
ΕΡ.: Το βασικό ελάττωμά σας;
ΑΠ.: Δεν σπάω εύκολα τα αυγά.
 
ΕΡ.: Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
ΑΠ.: Ε, φυσικά στα δικά μου.
 
ΕΡ.: Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
ΑΠ.: Με τον Μπαμπουράνο.
 
ΕΡ.: Τι ή ποιος είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής σας;
ΑΠ.: Πρόσωπα δε λέμε, για να μην έχουμε μούτρα. Τι σας έλεγα για τ’ αυγά;
 
ΕΡ.: Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
ΑΠ.: Του ζωγράφου.
 
ΕΡ.: Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν αυτό;
ΑΠ.: Να εκφράζω άμεσα την οργή μου.
 
ΕΡ.: Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στην οικογένειάς σας, ποιο θα ήταν αυτό;
ΑΠ.: Θέλω να τ’ αλλάξω όλα.


ΕΡ.: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
ΑΠ.: Ότι ο Πακιστανός που μένει στο εγκαταλελειμμένο σπίτι απέναντι μου, θα μας καθαρίσει όλους, γιατί κρυώνει και πεινάει.
 
ΕΡ.: Τι αντιπαθείτε περισσότερο;
ΑΠ.: Αυτούς που μου μοιάζουν πολύ, σε κομμάτια του εαυτού μου που δεν μου αρέσουν.

ΕΡ.: Τι θεωρείτε ως τη μεγαλύτερή σας σπατάλη;
ΑΠ.: Να κάνω πράγματα που δεν με εκφράζουνε.
 
ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
ΑΠ.: Σικελία, Συρακούσες, οδός Λογοθέτη και φαγητό στην εκεί γωνιακή τρατορία.
 
ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
ΑΠ.: Ανδρέας Πολυζογόπουλος «Poly Quartet». Πέρσι και φέτος στο Zante Jazz Festival.
 
ΕΡ.: Η ταινία που σας σημάδεψε;
ΑΠ.: “Σκλάβοι στα δεσμά τους” του Τώνη Λυκούρεση.
 
ΕΡ.: Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
ΑΠ.: Έρωτος φύσης του Φιλόθεου Φάρου.
 
ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
ΑΠ.: Γιάννης Τσαρούχης και Van Gogh.
 
ΕΡ.: Το αγαπημένο σας χρώμα;
ΑΠ.: Όλα μου αρέσουν με έναν τρόπο και αναλόγως των συνθηκών και των συναισθημάτων. Αντιπαθώ, όμως, το ροζ.
 
ΕΡ.: Το αγαπημένο σας ποτό;
ΑΠ.: Κουτσουμπέλι. Σπουδαία ποικιλία ζακυθινού κρασιού, άγνωστη και παραγνωρισμένη από τους Ζακυθινούς οινοπαραγωγούς.
 
ΕΡ.: Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
ΑΠ.: Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά ενδιαφέρονται για μένα. Είναι ένα θαύμα. Ειλικρινά μου κάνει εντύπωση.
 
ΕΡ.: Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
ΑΠ.: Που δεν έγινα πολύτεκνος.
 
ΕΡ.: Ποια θεωρείτε την πιο υπερτιμημένη αρετή;
ΑΠ.: Τη μόρφωση.
 
ΕΡ.: Σε ποιες περιστάσεις ψεύδεστε;
ΑΠ.: Όταν χρειάζεται να δραπετεύσω.
 
ΕΡ.: Ποιον άνθρωπο απεχθάνεστε;
ΑΠ.: Γενικώς το προφίλ του αδικημένου. Για ό,τι αρνητικό γίνεται στη ζωή του, φταίνε όλοι εκτός από τον ίδιο.
 
ΕΡ.: Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
ΑΠ.: Βαρκάδα με κουπί ή με πανί.
 
ΕΡ.: Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
ΑΠ.: Ο περήφανος πτωχός και ο ξεπεσμένος αριστοκράτης. Αν συγκλίνουν κιόλας και τα δυο πρόσωπα σε ένα, ο ήρωάς μου.
 
ΕΡ.: Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;
ΑΠ.: Δεν θέλω να πεθάνω. Αν τελικά δεν το αποφύγω, κάτω από ένα κυπαρίσσι ανάμεσα στα γέλια των φίλων και τα τιτιβίσματα των πουλιών.
 
ΕΡ.: Πού θα θέλατε να ζείτε;
ΑΠ.: Νέα Υόρκη ή Βερολίνο.
 
ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
ΑΠ.: Απόλαυσε αυτό που έχεις.
 
ΕΡ.: Αν πεθαίνατε και επιστρέφατε στη ζωή, ποιoν άνθρωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε; 
ΑΠ.: Θα ήθελα, λοιπόν, να είμαι, ας πούμε μια πούδρα ή μια κρεμάστρα στα καμαρίνια του θεάτρου Φώσκολος, στο προσεισμικό Τζάντε. Να δω, τέλος πάντων, τι γινότανε εκεί μέσα. Είμαι, λοιπόν, και κουτσομπόλης, κύριε Προύστ!
 
ΕΡ.: Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
ΑΠ.: Αν τελικά έχουμε φτάσει στο πάτο ή έχει κι άλλο.
 
ΕΡ.: Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ΑΠ.: Φοράω το μπανιερό μου.