Γράμμα…

Καλώς μας όρισες αγαπητέ “Καλλικράτη”…. Ελπίζουμε να είσαι καλά… Γιατί με όσα γενικώς μας συμβαίνουν λόγω της οικονομικής ένδειας και με σένα “καπάκι” έχουμε σοβαρές επιφυλάξεις, για το “πόσο” καλά μπορούμε να είμαστε και για πόσο ακόμη.
Ωστόσο, αγαπητέ Καλλικράτη, δεν ξέρω πώς να σου το πω αυτό για να μην σε κακοκαρδίσω και σου ΄ρθει και απότομο, από το τότε που έφτιαξες εσύ τον Παρθενώνα μέχρι και σήμερα, έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα. Και οι άνθρωποι επίσης. Και, κάποιος από τούτους τους συγχρόνους προγόνους σου, είχε τη φαεινή ιδέα να δανειστεί το όνομά σου και να βαφτίσει με αυτό τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας.
Κι έτσι, μπήκες ξανά στη ζωή μας. Και, αυτό είναι που θα σε πονέσει περισσότερο, αλλά τι να γίνει πρέπει κάποιος να στο πει: ήρθες πένητας και ανεπαρκής. Δυστυχώς. Όχι ότι φταις εσύ. Οι άλλοι που σε φέρανε φταίνε. Αλλά, όπως και να ΄χει επάνω σου πέφτει.
Αν ας πούμε τώρα ήθελα να σου δώσω οπτική άποψη, θα έφερνα στο νου μου έναν ρακένδυτο, ταλαιπωρημένο τύπο, με μακριά άσπρη γενειάδα και ένα κομμάτι ακατέργαστο ξύλο για μπαστούνι, να περιφέρεσαι μεταξύ μας και να λες “ό,τι έχετε ευχαρίστηση”. Και ξέρεις, το πρόβλημα είναι ότι σε τούτη την εποχή που μας κόβουν τα πάντα από παντού, δεν την έχουμε την ευχαρίστηση γιατί δεν μας περισσεύει.
Ηρθες, λοιπόν, διότι πριν από σένα είχε προηγηθεί ο “Καποδίστριας”. Τώρα εσύ δεν τον ξέρεις τον Καποδίστρια γιατί είναι κατά πολύ νεότερός σου, αλλά στην προκειμένη περίπτωση προηγήθηκε. Ετσι μας είχε έρθει κι αυτός μερικά χρόνια πριν.
Απροετοίμαστος, αψυχολόγητος σε πολλές περιπτώσεις και πτωχός -”πλην όμως τίμιος” δεν μπορώ να το πω με σιγουριά. Μας ταλαιπώρησε, ταλαιπωρήθηκε και ο ίδιος, δημιούργησε ένα σωρό καταστάσεις και αποχώρησε. ‘Η μάλλον τον… αποχωρήσανε.
Τώρα ήρθες εσύ να διορθώσεις τα κακώς κείμενα. Να κόψεις λίγο από ΄δω, να ράψεις λίγο από ΄κει και να δημιουργήσεις ένα νέο διοικητικό χάρτη στη χώρα. Αν θες τη γνώμη μου, το να κόψεις λίγο από ΄δω και το να ράψεις λίγο από ΄κει δεν είναι και το κυρίαρχο ζήτημα του εγχειρήματός σου.
Βεβαίως, με την ανακοίνωση του “κόψε – ράψε” των νέων δήμων προκάλεσες κοινωνικές αντιδράσεις. Και, να σε προειδοποιήσω, επειδή είσαι και άμαθος, ότι δεν θα την βγάλεις καθαρή με απλές “γκρίνιες”. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει κύμα διαμαρτυριών, γιατί κάθε τοπική κοινωνία έχει τις ιδιαιτερότητες και τις προτιμήσεις της και γιατί…
Και γιατί – ε θα στο πω και ας παρεξηγηθείς – σε αρκετές περιπτώσεις από γεωγραφία είσαι σκράπας! Και, μη σου κακοφανεί δηλαδή. Να λες καλά, που όλη αυτή η ιστορία με το κομμάτιασμα της Ελλάδας σε μεγαλύτερες φέτες, μας βρήκε κομματάκι σαστισμένους από τις απανωτές κατραπακιές που τρώμε, και πόσες θα φάμε ακόμη, λόγω του οικονομικού ναυαγίου της χώρας. Από αυτή την πλευρά είσαι τυχερός, γιατί αλλιώς είχες να δεις… αντιδράσεις.
Το θέμα δεν είναι μόνον αυτό. Το θέμα είναι ότι για να επιβιώσει το “κόψε – ράψε” χρειάζονται και λεφτά. Και όταν λέμε “λεφτά” χρειάζονται πολλά. Πού θα τα βρουν να στα δώσουν, το σκέφτηκες; Που εδώ κολυμπάμε στο σάλιο μας από την εξελισσόμενη ένδεια.
Και, αν ακόμη υποθέσουμε ότι βρίσκουν και στα δίνουν, από πού θα λείψουν αυτά τα λεφτά που δεν περισσεύει σέντς; Λένε βέβαια ότι με τη συνένωση των Δήμων θα κάνουν οικονομία. Μπορεί, αλλά αυτό θα γίνει στο απώτερο μέλλον. Πριν γίνει όμως και για να γίνει χρειάζονται 6 δισ. ευρώ.
Και να σου πω και κάτι; Ακόμη κι αν σου δώσουν τα λεφτά – που μεταξύ μας δεν το βλέπω – είναι και το άλλο: τι αρμοδιότητες θα σου δώσουν; Ετσι για τα μάτια ή θα μπορείς να κάνεις και πέντε πράγματα;
Τι να σου πω “Καλλικράτη”; Δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει, αλλά τα πράγματα είναι πολύ σκούρα. Μαύρα μην σου πω. Και όχι ότι θέλω να είμαι μάντης κακών ειδήσεων αλλά υπό αυτές τις προϋποθέσεις το μέλλον σου δεν προδιαγράφεται λαμπρό. Κάθε άλλο.
Χώρια που, να στο πω κι αυτό, είσαι και θύμα πολιτικής εκμετάλλευσης γιατί βέβαια τίθεται και θέμα “ελέγχου” από τους κυβερνώντες των νέων Δήμων. Χώρια που για να υλοποιηθείς εσύ θα απολυθούν και μάλιστα τέτοιες εποχές ένα σωρό άνθρωποι. Αυτά τα ολίγα. Ετσι, για να ΄χεις το νου σου.