Οι άριστοι ή οι… αρεστοί;

Η νέα κυβέρνηση η οποία εκλέχτηκε από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές πρό επταμήνου περίπου, με τις πρώτες δηλώσεις της, ανακοίνωσε βαρύγδουπα και κατηγορηματικά, ότι οι νέοι επικεφαλής τομέων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου φορέα, θα τοποθετούνταν μόνο και μετά από αξιολόγηση των προσόντων τους, μέσω αποστολής των βιογραφικών τους, σε ηλεκτρονική μορφή και τρόπο, με σκοπό την επιλογή των καλυτέρων.
Ως ιδέα και ως αλλαγή στον τρόπο πρόσληψης και αξιολόγησης των στελεχών τα οποία θα στελέχωναν τον πολύπαθο Δημόσιο τομέα, ήταν καταρχήν άριστη και επιδοκιμαστέα από το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, για την καταδίκη του κομματισμού και την επιλογή των αρίστων και όχι των αρεστών, όπως σχετικά είχε δηλώσει ο Πρωθυπουργός της χώρας.
Για τον λόγο αυτό χιλιάδες νέοι επιστήμονες, ανήκοντες προφανώς σε όλους τους πολιτικούς χώρους, υπέβαλαν ηλεκτρονικά τα βιογραφικά τους στοιχεία, με την προσδοκώμενη ελπίδα, ότι με βάση και μόνο τα προσόντα τους, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε Διοικητικές θέσεις του Δημόσιου και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.
Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς, δεν “πολυπίστευε” ότι θα εφαρμοστεί ο θεσμός της αξιοκρατίας, αλλά κατέθεσε τα απαραίτητα βιογραφικά τους στοιχεία, αφού στο κάτω-κάτω της γραφής δεν είχε να χάσει και τίποτα.
Μετά από επτά περίπου μήνες διακυβέρνησης, όλες αυτές οι χιλιάδες των “αφελών” νέων επιστημόνων διαπίστωσαν ότι ο κομματισμός καλά κρατεί και ότι οι διορισμοί και τοποθετήσεις νέων στελεχών -σε συντριπτικό ποσοστό- διαμορφώθηκαν και υλοποιήθηκαν με κριτήρια αυστηρά κομματικά.
Εδώ θα ήθελα να επισημάνω τα παρακάτω,- όπως και για τα παραπάνω πάλι τα ίδια θα έγραφα και για το οποιοδήποτε κόμμα ή κυβέρνηση που θα υπόσχονταν “χίμαιρες”.
Τα δύο πολιτικά κόμματα, τα οποία εναλλάσσονται στην εξουσία από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν, ασφαλώς και διαθέτουν στις τάξεις τους χιλιάδες νέους επαρκείς επιστήμονες και στελέχη, τα οποία θα μπορούσαν να στελεχώσουν τον Δημόσιο τομέα, αφού είναι αποδεκτό ότι η εκάστοτε εκλεγόμενη κυβέρνηση επιθυμεί να εφαρμόσει το κυβερνητικό της πρόγραμμα με επιλογή δικών της ανθρώπων σε θέσεις ευθύνης του κυβερνητικού έργου.
Πράγμα το οποίο θα ήταν ανεκτό η αποδεκτό από την πλειοψηφία των πολιτών, αφού μέχρι σήμερα έτσι λειτουργεί το “σύστημα” και επιπρόσθετα δεν θα καλλιεργούνταν αφενός μεν αβάσιμες προσδοκίες σε χιλιάδες ενδιαφερόμενους, αφετέρου δε, δεν θα κωλυσιεργούσε η αντικατάσταση αυτών των στελεχών για τόσο μακρύ χρονικό διάστημα, προκαλούμενης έτσι δυσλειτουργίας της χρονίζουσας προβληματικής κρατικής μηχανής.
Θα ήταν ευτύχημα να είχε αλλάξει ριζικά το “σύστημα” και η αξιοκρατία να είχε απαλλαχθεί από τις κομματικές παθογένειες και αγκυλώσεις και να ίσχυε η βρετανική ρήση, “ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση”.
Στο επίκεντρο της διαφθοράς και της διαστρέβλωσης των θεσμών εντοπίζεται ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται και ασκούν τον θεσμικό τους ρόλο τα “πολιτικά” πρόσωπα. Αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις, απουσία αξιόπιστων εσωτερικών μηχανισμών δημοκρατικού ελέγχου, έλλειψη ουσιαστικής λογοδοσίας για τις δαπάνες, άδηλες ή έκνομες οικονομικές συναλλαγές, νομή της εξουσίας κατά τρόπο ώστε να αντλούνται οικονομικά οφέλη για το κόμμα, διευκολύνοντας την προεκλογική προετοιμασία του αλλά και χρηματοδοτώντας δραστηριότητες εκτός των θεμιτών σκοπών του.
Διαπιστώθηκε εκ των πραγμάτων, ότι επιλέχθηκε και πάλι η… αθάνατη ελληνική κομματοκρατία με φραστικές “πινελιές” αξιοκρατίας, καθόσον προέκυψε από τις “αξιολογήσεις” ότι σπάνια “για ξεκάρφωμα”, επιλέχτηκαν και ουδέτεροι! Ατυχώς για τη χώρα μας οι μεγαλόστομες διακηρύξεις και υποσχέσεις είναι χωρίς αντίκρισμα και οι λόγοι απέχουν παρασάγγας από τις πράξεις.
Ας αφήσουμε λοιπόν τη Δικαιοσύνη να τιμωρήσει τους διεφθαρμένους και ας απαιτήσουμε από την πολιτική να αλλάξει το σύστημα. Το υπερτροφικό, γραφειοκρατικό, αναποτελεσματικό κράτος παρεμβαίνει ισχυρά στην οικονομική και κοινωνική ζωή, σχεδόν τις καθορίζει.
Όμως αυτή η κυριαρχική σχέση και οι παραγόμενες εξαρτήσεις δεν έχουν ουδέτερο χαρακτήρα. Το “θηρίο” για να εξευμενιστεί πρέπει να γίνουν “θυσίες”. Η μηχανή πρέπει να λαδωθεί. Μια μικρή, σχετικά, οικονομική “ώθηση” μπορεί να αποφέρει πολύ μεγάλα οικονομικά κέρδη. Με λίγα λόγια, γύρω και κάτω από το κυρίαρχο σύμπλεγμα κράτους – κόμματος αρθρώνονται συμφέρονται κοινωνικών ομάδων, ομίλων και ατόμων και παγιώνονται συμπεριφορές και ήθη.
Κάνοντας μαύρο χιούμορ, προσθέτω ότι υπάρχει η… ελπίδα του… Δ.Ν.Τ. που… υποδεχόμαστε με μαύρες πλερέζες, για να εφαρμόσει την αξιοκρατία στο… νότιο άκρο των Βαλκανίων…, η αλλιώς Δανία του νότου….η αλλιώς Ελλάδα όπως την ξέρουν οι έλληνες… ιθαγενείς!!!