Συναυλία κλασικής μουσικής με έργα Φ. Τσαλαχούρη και Κ. Σφέτσα

Συναυλία με έργα για δύο πιάνα του Φίλιππου Τσαλαχούρη και του Κυριάκου Σφέτσα, από τους Διονύση Μπουκουβάλα και Διονύση Σεμιτέκολο. Αμφιθέατρο μουσικού σχολείου Ζακύνθου, Σάββατο 24 Απριλίου 2010, 8.00 μ.μ, είσοδος ελεύθερη.
Η συναυλία έχει διπλή σημασία:
– Τα έργα αποτελούν πρώτες εκτελέσεις.
– Είναι η πρώτη φορά (τουλάχιστον μετασεισμικά) που παρουσιάζεται στη Ζάκυνθο συναυλία σε δύο πιάνα με ουρά, που το Μουσικό Σχολείο διαθέτει από το 2008.
Στο πρώτο μέρος θα παρουσιαστεί το δεύτερο μισό του έργου του Φίλιππου Τσαλαχούρη (γεν. 1969) 24 ελληνικοί χοροί (έργο 57, 2006). Οι χοροί καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από τα Επτάνησα ως τη Μικρά Ασία, και από την Κύπρο ως την Κάτω Ιταλία. Περιλαμβάνονται επίσης χοροί που έχουν αγαπηθεί στην Ελλάδα και έχουν πολιτογραφηθεί ελληνικοί, όπως το βαλς και το ταγκό, καθώς και “φανταστικοί χοροί”, όπως ο “Χορός των παιδικών αναμνήσεων”, που χρησιμοποιεί μοτίβα από παιδικά τραγούδια. Η μεταγραφή του έργου έγινε από το γράφοντας, κατόπιν ανάθεσης του συνθέτη, και εκδόθηκε από το Μουσείο Μπενάκη το 2009. Ο Τσαλαχούρης ανήκει στους σπουδαιότερους σύγχρονους Έλληνες δημιουργούς, με έργα του να έχουν παρουσιαστεί στους σημαντικότερους συναυλιακούς χώρους της Ελλάδας (Μέγαρο Μουσικής, Λυρική σκηνή) αλλά και σε πολλές χώρες του εξωτερικού. Το 2008 τιμήθηκε με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών.
Στο δεύτερο μέρος θα παρουσιαστεί το έργο του Λευκαδίτη συνθέτη Κυριάκου Σφέτσα (γεν. 1945) 4 κομμάτια για δύο πιάνα (1986), στην αναθεώρηση που έκανε ο συνθέτης το 2001. Η εκδοχή αυτή θεωρείται η “οριστική μορφή του έργου” (σύμφωνα με το συνθέτη) και είναι η πρώτη φορά που θα παρουσιαστεί. Το έργο είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο του Άλντους Χάξλεϋ Οι πύλες της αντίληψης (Aldous Huxley, The doors of perception, 1954), που περιγράφει την ηθελημένη εμπειρία του συγγραφέα από τη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών. Οι τίτλοι των τεσσάρων μερών του έργου είναι χαρακτηριστικοί: “Μοναχική έκσταση (Insulated ecstasis)”, “Η μυσταγωγική θέαση της πραγματικότητας (The sacramental vision of reality)”, “Οι οραματιστές (The visionaries)”, “Η πλήρης εγρήγορση (Total awareness)”. Ο δε τίτλος του βιβλίου βασίζεται στην περίφημη φράση του William Blake, “Αν οι πύλες της αντίληψης ήταν καθαρές, τα πάντα θα εμφανιζόταν στον άνθρωπο όπως είναι: άπειρα”. Ας σημειωθεί ότι από την ίδια φράση πήρε το όνομά του το θρυλικό συγκρότημα των Doors. Το τελευταίο μέρος του έργου αποτελεί στιλιστικά μια μικρή ιστορία της μουσικής (από τη μονοφωνία ως το “φανταστικό φινάλε”). Ο Σφέτσας ανήκει στους σημαντικότερους ζώντες Έλληνες συνθέτες, με σπουδαίες συνεργασίες στο ενεργητικό του.