Ακόμη τα κεφάλια στην άμμο;

Το να αναζητούνται λύσεις διεξόδου από την κρίση στο τουρισμό μόνο στο εξωτερικό, είναι τακτική στρουθοκαμήλου που αρνείται να δει και να αντιμετωπίσει το πραγματικό πρόβλημα.
Στο σημείο που έφθασε η κρίση και τα αδιέξοδα του τουρισμού, αν αγαπάμε το νησί μας, δεν μένει τίποτε άλλο από το να πούμε την αλήθεια πρώτα από όλα σε εμάς τους ίδιους, να δεχτούμε τις ευθύνες μας και με ειλικρίνεια να αναζητήσουμε λύσεις. Τόσο το πρόβλημα όσο και η λύση του βρίσκονται εδώ, στο νησί μας.
Η Ζάκυνθος, δυστυχώς, είναι γνωστή πολύ περισσότερο για την ακρίβεια και τη χαμηλή ποιότητα των προϊόντων και υπηρεσιών της, από ότι για τη φυσική της ομορφιά, το πολιτισμό και τη φιλοξενία μας.
Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες μας είναι υπερτιμημένα, η ποιότητα των προσφερομένων υλικών και υπηρεσιών πολύ χαμηλή, η φιλοξενία μας εξαιρετικά προβληματική, όσο για το πολιτισμό μας τον έχουμε αφήσει στα αναξιοποίητα..
Οι απαράδεκτα υψηλές τιμές στα καταναλωτικά αγαθά, όχι μόνο στις τουριστικές περιοχές αλλά γενικά στο νησί μας, οι “αρπαχτές” του Αυγούστου από ασυνείδητους επιχειρηματίες, είναι προβλήματα που κρατάνε μακριά χιλιάδες έλληνες και ευρωπαίους ταξιδιώτες και δυσφημούν το νησί μας.
Δεν φαίνεται να έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο σημερινός τουρίστας, Ελληνας και ξένος, μπορεί με ένα κλικ στον υπολογιστή του να ενημερωθεί για τις τιμές των αγαθών σε κάθε πόλη του κόσμου, μπορεί από τη πολυθρόνα του να συγκρίνει προσφορές και να επιλέξει τη καλύτερη ποιότητα με λιγότερα χρήματα έχοντας μπροστά στα μάτια του όλο το πλανήτη!
Η ζωή στο νησί μας είναι δυσβάσταχτα ακριβή και για μας που ζούμε μόνιμα εδώ. Το κακό έχει παραγίνει, με κίνδυνο να καταλήξει σε βάρος της ανάπτυξης του τόπου μας. Είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε ότι με δική μας κυρίως ευθύνη βρισκόμαστε στο χείλος τους γκρεμού; Υπάρχει διέξοδος…
Με τη δημιουργία ενός τουριστικού προϊόντος που θα μας δίνει τη δυνατότητα να ελπίζουμε με αξιώσεις στην ανάκαμψη της κρίσης και στην εξασφάλιση τουριστικών εσόδων. Να ξεκαθαρίσουμε όμως ότι τη κρίση πρέπει να την επωμιστούμε όλοι, ο καθένας στο μερίδιο που του αναλογεί, και στο τέλος της σαιζόν όλοι να καρπωθούμε, ισότιμα, τα αποτελέσματα της ανάκαμψης.
Η πηγή της ακρίβειας στο νησί μας ξεκινάει από τις υψηλές τιμές ενοικίασης των επαγγελματικών χώρων, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές και εμπορικά σημεία. Επίσης, απαιτείται μείωση τιμών στα ναύλα των ferry boat για αυτοκίνητα, φορτηγά, επιβάτες, στη μεταφορά – διακίνηση εμπορευμάτων, στη μεταφορά του κοινού με ΤΑΧΙ, τουριστικά λεωφορεία, εισιτήρια ΚΤΕΛ.
Μείωση των τιμών στα φρούτα, λαχανικά, οπωροκηπευτικά, σε όλα τα εστιατόρια, bar, ζαχαροπλαστεία, των τιμών ομπρέλας – ξαπλώστρας και αναψυκτικών κλπ καταστήματα του νησιού μας. Παράλληλα, αναγκαίοι οι έλεγχοι από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας κυρίως στη τιμολογιακή πολιτική και στη ποιότητα των τροφίμων και υπηρεσιών.
Όσο το τουριστικό μας προϊόν δεν είναι ανταγωνιστικό, όσο δεν συνδυάζει τη ποιότητα με τις τιμές,ταξίδια, αφίσες, καμπάνιες και όλα τα άλλα, στις σημερινές συνθήκες, είναι σπατάλη σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, σε βάρος του μέλλοντος του νησιού μας…
Υπάρχει και η “άλλη” Ζακυνθούλα… αφού η κατάσταση στο νησί μας δεν είναι μόνο έτσι. Δεκάδες επαγγελματίες προσπαθούν να ανοίξουν δρόμους για νέο τουριστικό προϊόν, έχουν ανταγωνιστικές τιμές στα καταλύματα και μαγαζιά τους, δίνουν προτεραιότητα στη ποιότητα, “παλεύουν” με τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, βάζουν δίπλα στο προσωπικό τους συμφέρον και επιχειρηματικό κέρδος με το συμφέρον του νησιού μας.
Αυτοί οι επιχειρηματίες είναι ουσιαστικά μόνοι και αβοήθητοι. Παλεύουν με τα κύματα, με τη γραφειοκρατία, τη στενομυαλιά και την αδιαφορία πολλών εκ των αρμοδίων αρχών και αρχόντων της χώρας μας.
Το άσχημο με το νησί μας είναι ότι αυτές οι φιλότιμες προσπάθειες, αυτές οι πρωτοβουλίες, των επιχειρηματιών δεν έχουν στήριξη και υποστήριξη με αποτέλεσμα να χάνονται.
Η τουριστική εικόνα της Ζακύνθου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό είναι: Ένα νησί που πουλάει πολύ ακριβά τον καθαρό του αέρα και την φυσική ομορφιά του! Και επειδή το 2009 πέταξε.. Ελάχιστα μπορούμε να κάνουμε για να περιορίσουμε τη ζημιά… Το 2010 είναι στο ξεκίνημα.. και αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, τα χάσαμε τα charters… Πόσο ακόμα θα κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο; Τι περιθώριο έχουμε ακόμα; Αν έχουμε…



Τελευταία άρθρα