Οδοιπορικό 3: Το Χθές, το Σήμερα, το Αύριο

Θύελλα, ανεμοστρόβιλος, σάρωσε τα μυαλά μας
και το μεδούλι ζωντανό, μέσα στα κόκκαλά μας.

Ανάπτυξη με όραμα, και θέσεις εργασίας,
τα άλλα σκέψεις μακρινές, και άνευ σημασίας.

Δεν θέλουμε ποιότητα, κι΄ αν βρίσω τί πειράζει;
Όλα ισοπεδώστε τα, προλάβετε που βράζει.

Τί όμορφα που νιώθουμε, και ο καιρός περνάει
κοίτα ψηλά στο λόξυγγα, κάποιος σε μελετάει.

Σε μελετάει ο Σολωμός, και ο Κάλβος ο καημένος
από τη ξένη εισβολή, είσαι παρασυρμένος.

Εμείς δεν προλαβαίναμε, και μπήκε νέο αίμα
είμαστε πλούσια αφεντικά, που ζούμε μεσ΄ το ψέμα.

Και οι αρχές ξεχάστηκαν, λεφτά, λαμόγια, ψήφοι
ποίος γεμάτη κουταλιά, με μέλι δεν αγλύφει;

Φόρτσα μπελί, και σήμερα να δούμε τί θα γίνει
ένας σεισμός δύο λεπτών, όλα τα καταπίνει.

Σιγά-σιγά και σταθερά, μαζεύτηκαν κυφήνες
όπως τα δέντρα στους κορμούς, γεμίζουνε λειχήνες.

Εεε… ο πολιτισμός και η ποιότητά μας,
σκάσε ρουφιάνε Καστρινέ, γαμώτα κερατά μας.

Η παρακμή μεγάλωσε, και το σκυλάκι παίζει
κάθε πρωί το αφεντικό, το βγάζει και μας χέζει.

Κι΄ εγώ τα ΄χω στα μούτρα μου, και ανέχομαι τη βρώμα
αν τα πατήσω χάθηκα, θα φτάσω και στο στρώμα.

Είσαι γνωστό ρεντίκουλο, τσακίσου, σκύψε, φάτο
κι΄ άλλη φορά να σφίγγεται, μεσ΄ το δικό σου πιάτο.

Χειμώνας είναι και η βροχή, θα πλύνει τα χεσμένα
μα την επόμενη φορά, θα ασχοληθώ με ΄σενα.

Έκανα μια παρέμβαση, στα όριά μου φτάνω
τίποτα δεν σεβόμαστε, βρε γέρο τσαρλατάνο.