Στο ίδιο έργο θεατές;

Για να δούμε πώς θα τα καταφέρει φέτος το υπουργείο Παιδείας με τις προσλήψεις αναπληρωτών και τις μεταθέσεις μονίμων εκπαιδευτικών έτσι όπως κατάντησαν την εκπαίδευση τόσες δεκαετίες… Αφού κυβερνώντα κόμματα και παρατάξεις, στοχεύοντας στην ψήφο των εκπαιδευτικών, διαμορφώνοντας ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας, έκαναν απανωτές προσλήψεις αναπληρωτών όπως και αποσπάσεις.
Στο όνομα των “αναγκών” της υπηρεσίας και πολλές φορές παραβλέποντας πραγματικά προβλήματα εκπαιδευτικών. Τι θα πούνε λοιπόν τον Σεπτέμβριο στον αναπληρωτή γυμναστή για παράδειγμα που προσλάμβαναν τα προηγούμενα χρόνια, ότι δεν θα τον προσλάβει φέτος λόγω των προβλημάτων της οικονομίας της χώρας; Δηλαδή τα προηγούμενα χρόνια που ενώ είχες πλεονάζοντες ανα ειδικότητα στο νομό, γιατί τον προσλάμβανες; Να δούμε πώς θα ξεμπλέξουν…
Πάντως μέχρι το τέλος της άλλης εβδομάδας, οι διευθύνσεις εκπαίδευσης υποχρεούνται να δηλώσουν τα κενά και πλεονάσματα, κατά πως τα ονομάζουν. Αλλά αυτά είναι διαδικαστικά, θα γίνουν. Για τα ουσιαστικά πάντως δεν ακούσαμε κάτι μέχρι σήμερα από το υπουργείο.
Τι θα γίνει με την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, την αξιολόγησή τους, τις υποδομές, τα προγράμματα, τα συγγράμματα και όλα αυτά τα… ποιοτικά στοιχεία που θα πρέπει να απαντηθούν μέσω του γενικού ερωτήματος, τι σχολείο θέλουμε τέλος πάντων.
Βέβαια είναι αλήθεια πως, μετακυλίοντας τις ευθύνες στην επικρατούσα δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη των εκπαιδευτικών, ξεχνάμε τις πολιτικές ευθύνες των ηγεσιών του υπ. Παιδείας. Γιατί αυτοί έθρεψαν τέτοια φαινόμενα, αδικώντας τους εκπαιδευτικούς – παιδαγωγούς που ευτυχώς ακόμη συναντάμε στα σχολεία μας