Καταργούνται οι Σύνδεσμοι και οι Δημοτικές Επιχειρήσεις

Και το όνομα αυτού…Καλλικράτης. Η κυβέρνηση επέλεξε το όνομα του σπουδαίου αρχιτέκτονα του Παρθενώνα και την Μακρών Τειχών, για να ονομάσει το νέο σχέδιο, το οποίο φέρνει σαρωτικές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση και την οργάνωση του κράτους.
Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα της νέας μεταρρύθμισης, πρόκειται να ιδρυθεί ένας δήμος στο νησί μας και αυτό συνεπάγεται την κατάργηση των Συνδέσμων Ύδρευσης και Καθαριότητας, διότι ο ένας δήμος δε θα χρειάζεται, πλέον, συνδέσμους, αλλά νέους φορείς, ενώ το ίδιο πρόκειται να συμβεί και με τις δημοτικές επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΥΑΖ, η ΔΕΠΑΖ και όλες οι αναπτυξιακές των δήμων.
Φυσικά, οι εργαζόμενοι των δήμων και των επιχειρήσεων δεν πρόκειται να θιγούν, αφού θα απορροφηθούν από τους νέους οργανισμούς που θα δημιουργηθούν, ενώ πρόκειται να προσληφθεί και επιστημονικό προσωπικό, για να καλύψει τις ανάγκες του ενός δήμου.
Σε ό,τι αφορά τη Νομαρχία, είναι γνωστό ότι καταργείται ο θεσμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και έτσι ο Γιάννης Τουρίκης καταγράφεται στην ιστορία, ως ο πρώτος αιρετός Νομάρχης της Ζακύνθου και ο Διονύσης Γάσπαρος, ως ο τελευταίος, με ρεκόρ εκλογών, τρεις στη σειρά!
Βέβαια, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η ίδρυση του τρίτου βαθμού τοπικής Αυτοδιοίκησης, με αιρετό Περιφερειάρχη και περιφερειακό συμβούλιο, καθώς και του Αντιπερειφερειάρχη, που θα εκπροσωπεί την Περιφέρεια σε κάθε νησί, αξίωμα για το οποίο φημολογείται ότι ενδιαφέρεται ο επικεφαλής του συνδυασμού του Νομαρχιακού Συμβουλίου «Δύναμη Αλλαγής» Πέτρος Στραβοπόδης. Όσο για το λέοντα της Νομαρχίας, είχε δηλώσει ότι ενδιαφέρεται για το νέο περιφερειακό θεσμό, ενώ πιο πρόσφατες πληροφορίες θέλουν τον κ. Γάσπαρο, να διεκδικεί το μοναδικό μας δήμο, για τον οποίο έχουν εκδηλώσει, ήδη, το ενδιαφέρον τους οι Δήμαρχοι Αρκαδίων, Στέλιος Μποζίκης, Αρτεμισίων, Αντώνης Αντίοχος, ενώ ακούγονται και τα ονόματα των Δημάρχων Λαγανά και Ζακυνθίων, Διονύση Κομιώτη και Διονύση Ακτύπη, αντίστοιχα, καθώς και του πρώην Βουλευτή Δημήτρη Παλαιοθόδωρου.
Σημειωτέον ότι οι εκλογές για την τοπική Αυτοδιοίκηση θα διεξαχθούν στις 14 Νοεμβρίου, οπότε μέχρι τότε θα έχουν αλλάξει πολλά στο πολιτικό σκηνικό του νησιού μας, γιατί η κυβέρνηση ανακάτεψε την τράπουλα, ενώ οι παίκτες δεν έχουν πάρει ακόμα τις θέσεις τους, για να παίξουν στην πολιτική τσόχα την τύχη του τόπου μας. Άλλωστε, η πολιτική είναι τζόγος. Διαφωνείτε;

Δ. Βαρβαρίγος: «Θα διασφαλιστεί η διαχείριση του δημοσίου χρήματος»!
Κληθείς από την εφημερίδα μας να σχολιάσει τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση, ο Βουλευτής Ζακύνθου, Δημήτρης Βαρβαρίγος, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Η κυβέρνηση, συνεπής στις υποσχέσεις της, προχωρά στην υλοποίηση των βασικών προεκλογικών της δεσμεύσεων, που αφορούν στη διοικητική μεταρρύθμιση και την αλλαγή των δομών του κράτους.
Η μεταρρύθμιση ξεκίνησε με τον περιορισμό των Υπουργείων και συνεχίζεται στα επόμενα επίπεδα της διοίκησης με τη μεταφορά του δευτέρου βαθμού Αυτοδιοίκησης στην Περιφέρεια και την ισχυροποίηση των Δήμων, ξεκαθαρίζοντας τις αρμοδιότητες του κράτους, των περιφερειών και των δήμων, διασφαλίζοντας, παράλληλα, και τους επαρκείς πόρους για την άσκηση κάθε βαθμίδας εξουσίας.
Επίσης, δημιουργούνται ισχυρότεροι ελεγκτικοί μηχανισμοί για την εξασφάλιση της διαφάνειας και του ελέγχου της διαχείρισης του δημοσίου χρήματος.
Θεωρούμε ότι με τις αλλαγές αυτές θα υπάρξει αποτελεσματικότερο κράτος, το οποίο θα τεθεί στην υπηρεσία του πολίτη».

Στέλιος Μποζίκης: «Ζήτημα επιβίωσης ο ένας Δήμος»!
Ο Δήμαρχος Αρκαδίων, Στέλιος Μποζίκης, με άρθρο του στην εφημερίδα μας, υπεραμύνεται της θέσης του για την ίδρυση ενός δήμου στο νησί μας και επισημαίνει τα ακόλουθα:
Α. Τα θετικά και τα αρνητικά του προγράμματος «Καλλικράτης»
Το 1998, η τότε κυβέρνηση προχώρησε στην πρώτη διοικητική μεταρρύθμιση, που βασικά προέβλεπε και εξαντλήθηκε στην αλλαγή των ορίων των Ο.Τ.Α , δίχως να προχωρήσει στις απαιτούμενες βαθιές τομές στη δημόσια διοίκηση και στην Αυτοδιοίκηση. Η Πολιτεία δε στήριξε ουσιαστικά τους νέους Δήμους, με πολιτικές οικονομικής αυτοτέλειας, οργανωτικής και λειτουργικής αναβάθμισης. Τα θετικά αλλά και τα αρνητικά του εγχειρήματος αυτού είναι τα ακόλουθα:
1. Θετικά
Α) Εξασφαλίστηκαν περισσότεροι πόροι για την Τ.Α και, σ΄ ένα βαθμό, έγινε καλύτερος οικονομικός προγραμματισμός
Β) Εντάχθηκαν στους νέους Ο.Τ.Α εκατοντάδες νέα στελέχη, τα οποία προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες, τόσο στους Ο.Τ.Α, όσο και στις τοπικές κοινωνίες.
Γ) Μέσω του ΕΠΤΑ και του προγράμματος “ΘΗΣΕΑΣ”, χρηματοδοτήθηκε η μελέτη και η κατασκευή έργων τεχνικής υποδομής, κοινωνικού εξοπλισμού και βελτίωσης της ποιότητας ζωής.
Δ) Εξασφαλίστηκε, σ’ ένα βαθμό, η καλύτερη οργάνωση και ο εκσυγχρονισμός των δημοτικών υπηρεσιών.
2. Αρνητικά
Α) Ο χωροταξικός σχεδιασμός των νέων Ο.Τ.Α επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από μικροκομματικά κριτήρια και – ιδίως στη Ζάκυνθο – από παρεμβάσεις πολιτικών παραγόντων.
Β) Οι Δήμοι που προέκυψαν, στην πλειοψηφία τους, δεν είναι βιώσιμοι. Παράλληλα, οι νέοι Δήμοι δεν διαθέτουν οργανωμένες υπηρεσίες (τεχνική, οικονομική, κοινωνικής μέριμνας κ.ά.)
Γ) Δε συνοδεύτηκε από συνολικότερη μεταρρύθμιση του διοικητικού συστήματος της χώρας.
Δ) Δεν εξασφαλίστηκε η οικονομική βιωσιμότητα των νέων δήμων, με την απ’ ευθείας μεταφορά πόρων από την κεντρική εξουσία στους Ο.Τ.Α, αλλά συνεχίστηκε η παρακράτηση θεσμοθετημένων πόρων της Τ.Α.
Ε) Δεν αξιοποιήθηκαν οι πόροι της Ε.Ε., καθόσον οι νέοι Δήμοι δεν είχαν την δυνατότητα να απορροφήσουν κοινοτικά κονδύλια. Επίσης, το σύστημα απορρόφησης των χρημάτων του προγράμματος “ΘΗΣΕΑΣ” είναι έντονα γραφειοκρατικό, με αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα, να έχει απορροφηθεί μόνο το 50% του προγράμματος.
Β. Προϋποθέσεις για τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση
Οικονομική βιωσιμότητα των νέων Ο.Τ.Α. Αυτό θα επιτευχθεί, μέσω της φορολογικής αποκέντρωσης, ώστε οι Ο.Τ.Α να εισπράττουν, απ’ ευθείας, τους πόρους τους και, κυρίως, να αποτραπεί νέα παρακράτηση από την κεντρική εξουσία.
Η μεταρρύθμιση των Ο.Τ.Α να αποτελέσει τμήμα της συνολικής μεταρρύθμισης της Δημόσιας Διοίκησης της χώρας (κεντρική εξουσία, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο)
Οι συνενώσεις των Δήμων να γίνουν με αντικειμενικά και αναπτυξιακά και, κυρίως, με συμφωνημένα κριτήρια, ώστε να μην “υποκύψει” η Πολιτεία στις πιέσεις διαφόρων πολιτικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων.
Οι Ο.Τ.Α, που θα δημιουργηθούν, θα πρέπει να διαθέτουν ολοκληρωμένες και στελεχωμένες υπηρεσίες σε όλους τους τομείς.
Η μεταρρύθμιση να συνοδεύεται από πρόγραμμα υλοποίησης σε κάθε Δήμο των αναγκαίων έργων υποδομής και προμήθειας σύγχρονου εξοπλισμού.
Να τροποποιηθεί ο ισχύων Δημοτικός Κώδικας, με τέτοιο τρόπο, ώστε να διασφαλίζονται :
Α) Η διαφάνεια στην διαχείριση του δημόσιου χρήματος
Β) Η ενδοδημοτική αποκέντρωση με θεσμούς λαϊκής συμμετοχής και διαβούλευσης.
Γ) Η ισχυροποίηση των Τοπικών Συμβουλίων με τέτοιο τρόπο, ώστε να διασφαλίζεται η εκτέλεση έργων μικρής κλίμακας σε κάθε δημοτικό διαμέρισμα.
Δ) Η τροποποίηση, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, του τρόπου δημοπράτησης και εκτέλεσης των δημόσιων έργων.
Γ. Γιατί πρέπει να προχωρήσει η διοικητική μεταρρύθμιση
Οι Δήμοι, όπως είναι σήμερα, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών και των αναγκών του κάθε πολίτη. Οι περισσότεροι Δήμοι είναι μικρού γεωγραφικού και πληθυσμιακού μεγέθους και συνακόλουθα μικρού οικονομικού μεγέθους. Οι Δήμοι, σήμερα, δεν έχουν την δυνατότητα να απορροφήσουν κοινοτικά κονδύλια, δε διαθέτουν οργανωμένες υπηρεσίες (τεχνικές, οικονομικές, κοινωνικής μέριμνας κ.α ), με αποτέλεσμα οι παροχές προς τους πολίτες να είναι μειωμένης απόδοσης ή και μηδενικές. Οι νέες ανάγκες της κοινωνίας μας επιβάλλουν την ύπαρξη μεγαλύτερων και ισχυρότερων Ο.Τ.Α, οι οποίοι:
Θα αποτελούν ισχυρά κέντρα δημοκρατικού προγραμματισμού
Θα έχουν οικονομική αυτοτέλεια και αυτοδυναμία
Θα έχουν διοικητική και τεχνική επάρκεια, ώστε να μπορούν να απορροφήσουν κοινοτικά κονδύλια.
Θα γίνουν αποτελεσματικότεροι διαχειριστές υπηρεσιών που αναφέρονται στην καθημερινή ζωή των πολιτών.
Θα μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις και θα είναι έτοιμοι να υποδεχθούν διευρυμένες αρμοδιότητες στους τομείς της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας, του Περιβάλλοντος κ.α.
Δ. Για μια νέα διοικητική διαίρεση της Ζακύνθου
(γιατί ένας (1) Δήμος στην Ζάκυνθο)
Η διοικητική διαίρεση του Νομού, που επιχειρήθηκε, το 1998, υπήρξε ενδεικτική για τον τρόπο, με τον οποίο η Πολιτεία πραγματοποίησε τότε την διοικητική διαίρεση όχι μόνο της Ζακύνθου, αλλά ολόκληρης της χώρας. Τότε, επικράτησαν μικροκομματικά και όχι μόνο κριτήρια, με αποτέλεσμα οι Δήμοι να μην είναι σε θέση να εκπληρώσουν το ρόλο, για τον οποίο συστάθηκαν. Τα προβλήματα, που αντιμετωπίζει η Τ.Α στο νησί μας, είναι πολλά και, εν πολλοίς, γνωστά, όχι μόνο στους αιρετούς, αλλά στο σύνολο σχεδόν της κοινωνίας. Μεγάλα και χρονίζοντα προβλήματα, που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, όπως της ύδρευσης, της διαχείρισης και αποκομιδής των απορριμάτων , της αποχέτευσης, των οδικών αξόνων, του λιμανιού, των σφαγείων, της έλλειψης υποδομών για την κοινωνική μέριμνα, τον αθλητισμό , τον πολιτισμό και άλλα πολλά δεν έχουν επιλυθεί και πολύ περισσότερο δεν έχουμε δρομολογήσει τη λύση κάποιων απ’ αυτών.
Η πρότασή μας για την δημιουργία ενός και μόνο Δήμου στο νησί μας, φαντάζει και είναι όρος επιβίωσης του τόπου μας, είναι η αναγκαία εκείνη συνθήκη – δίχως από μόνη της να είναι και ικανή – ώστε, επιτέλους, να δρομολογήσουμε την επίλυση όλων των προβλημάτων που μας απασχολούν.
Οι λόγοι που μας οδηγούν στην πρόταση αυτή είναι οι ακόλουθοι:
Α. Η Ζάκυνθος ως πληθυσμιακό αλλά και ως γεωγραφικό μέγεθος, είναι ένας μικρός τόπος, με κοινά κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Επίσης, το νησί μας, σε όλη του την έκταση, έχει κοινά προβλήματα και κοινούς αναπτυξιακούς στόχους. Παράλληλα, η επικοινωνία όλων των κατοίκων του νησιού με την πρωτεύουσα είναι απρόσκοπτη, συνεχής και μόνιμη. Η πόλη της Ζακύνθου αποτελεί σημείο αναφοράς για όλους τους Ζακυνθινούς.
Β. Η ύπαρξη του ενός Δήμου και, συνακόλουθα, ενός θεσμού (του Δημοτικού Συμβουλίου) που θα σχεδιάζει και θα αποφασίζει, θα επιτρέψει να ληφθούν αποφάσεις για τη λύση των μεγάλων προβλημάτων που απασχολούν την κοινωνία μας. Η ύπαρξη δύο ή περισσοτέρων Δήμων, θα οδηγήσει σε ανταγωνισμούς, σε συγκρούσεις, σε αδράνεια και, εν τέλει, στη μη λήψη αποφάσεων. Η εμπειρία μας στην Ζάκυνθο, είναι αποδεικτική της πλήρους ασυνεννοησίας των αιρετών στα μεγάλα προβλήματα που μας απασχολούν. Μπορούμε όλοι να αναρωτηθούμε για το πότε, στο νησί μας, εκτελέστηκε ΕΝΑ ΕΡΓΟ, για το οποίο απαιτείτο η σύμπραξη δύο Δήμων: ΠΟΤΕ!
Επίσης, είναι γνωστά τα προβλήματα που υπάρχουν στους Συνδέσμους, στη Δ.Ε.Υ.Α.Ζ , στους τομείς, δηλαδή, που απαιτείται πραγματική συνεργασία Δήμων και Δημάρχων.
Γ. Θα προκύψει μεγάλη οικονομία κλίμακας από τη μεγάλη μείωση των εξόδων παράστασης των αιρετών, καθώς και από την ορθολογικότερη αναδιάταξη του ήδη υπάρχοντος προσωπικού των Δήμων.
Δ. Οι βασικές υποδομές του νησιού μας (λιμάνι, αεροδρόμιο, ΧΥΤΑ, Βιολογικός Καθαρισμός, Θαλάσσιο Πάρκο, γεωτρήσεις κ.α.) Δε θα ανήκουν σε έναν από τους πολλούς Δήμους, αλλά στον έναν και μοναδικό Δήμο, με αποτέλεσμα όλοι οι κάτοικοι του νησιού μας να έχουν λόγο για τη λειτουργία, την εκμετάλλευση και αναβάθμιση αυτών των υποδομών.
Ε. Θα μειωθεί η εξάρτηση των αιρετών από μικρά συντεχνιακά συμφέροντα. Στον έναν και μεγάλο Δήμο ο ρόλος των οργανωμένων συμφερόντων σαφώς και θα είναι ελάσσονος σημασίας.
ΣΤ. Θα υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, δεδομένου ότι είναι πολύ πιο ευχερές να ελεγχθεί ένας Δήμος παρά τρεις ή τέσσερεις.
Ζ. Δε θα υπάρχουν στο νησί Δήμοι πολλών ταχυτήτων, αλλά θα υπάρχει ένας και όλοι οι Ζακυνθινοί θα απολαμβάνουν τις ίδιες υπηρεσίες.
Στην κοινωνία μας είναι ήδη ώριμο το αίτημα για την ύπαρξη ενός και μόνο Δήμου στο νησί μας. Οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται από την αντίθετη πλευρά, δεν έχουν αιτιολογηθεί επαρκώς. Προβάλλονται έωλοι και προσχηματικού χαρακτήρα ισχυρισμοί, που αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία και ως τόπος.
Η Ζάκυνθος, όμως, πρέπει και θα πάει μπροστά. Έχουμε ιστορικό χρέος, απέναντι στις γενιές που έρχονται, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να αφήσουμε πίσω όλα, όσα μέχρι σήμερα μας έχουν οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε. Γιατί τα προβλήματά μας ξεκινούν, κυρίως, από τον τρόπο που σκεφτόμαστε και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη σχέση του προσωπικού συμφέροντος με το κοινό καλό. Αν στη Ζάκυνθο είχαν επικρατήσει άλλες λογικές και συμπεριφορές, σαφώς και θα είχαμε πολύ λιγότερα προβλήματα.
Θα είχαμε λύσει, επιτέλους, έστω και ένα πρόβλημα. Δυστυχώς, δεν το έχουμε κατορθώσει!!!