Σαρωτικές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση φέρνει ο «Καλλικράτης»

Σε αναδιανομή της πολιτικής εξουσίας στην περιφέρεια θα οδηγήσει σταδιακά το σχέδιο «Καλλικράτης» που προωθεί η κυβέρνηση και το οποίο προβλέπει μείωση των δήμων, ενίσχυση των δημάρχων και καθιέρωση περιφερειακής αυτοδιοίκησης με εκλεγμένους περιφερειάρχες. Το κυβερνητικό σχέδιο αναμένεται σε βάθος χρόνου να αναδείξει σε ισχυρούς πόλους εξουσίας τους περιφερειάρχες και τους δημάρχους -με την προϋπόθεση βέβαια ότι, κυρίως οι πρώτοι, θα στηριχθούν με ουσιαστικές αρμοδιότητες και δεν θα υπονομευθούν με παράλληλα επίπεδα κρατικής διοίκησης.

Γιάννης Ραγκούσης: «Θα οικοδομήσουμε ένα καλύτερο κράτος»!
Παρουσιάζοντας τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση, ο αρμόδιος υπουργός, Γιάννης Ραγκούσης, επεσήμανε, μεταξύ άλλων, τα κάτωθι:
«Αυτό που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα είναι μια δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση από τη μία και ένα αναπτυξιακό πρόβλημα από την άλλη. Ταυτόχρονα, είναι αντιμέτωπη με μια απαξίωση του κράτους πρόνοιας, του πολιτικού συστήματος, μια γενικότερη κρίση θεσμών. Η απάντηση στην πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από δομικές αλλαγές για τη ριζική ανασύνταξη του κράτους.
Η Νέα Αρχιτεκτονική θεμελιώνει μια νέα, εξορθολογισμένη δομή του κράτους: 
– Γίνεται το θεσμικό όχημα για την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, προσανατολίζοντας τις κρατικές δομές και λειτουργίες στις ανάγκες της πράσινης ανάπτυξης,
– Αποσκοπεί στην εξοικονόμηση πόρων των φορολογούμενων πολιτών μέσω του περιορισμού του αριθμού των ΟΤΑ και των νομικών τους προσώπων.
– Περιέχει σαφή και συνολική οριοθέτηση αρμοδιοτήτων και προβλέπει ολοκληρωμένη άσκηση δημοσίων πολιτικών σε κάθε επίπεδο. Για να είναι ξεκάθαρο σε κάθε πολίτη, για κάθε ανάγκη του, ποιος είναι αρμόδιος, τι πρέπει να κάνει, και να εξυπηρετείται σε ένα επίπεδο: είτε στο Δήμο, είτε στην Περιφέρεια είτε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση.
– Οργανώνει την άσκηση της εξουσίας με όρους διεύρυνσης της συμμετοχής του πολίτη και εμβάθυνσης της δημοκρατίας, περιορισμού των εκλογικών δαπανών, αλλά και ανάδειξης του ρόλου της κοινωνίας των πολιτών, των κοινωνικών οργανώσεων και του εθελοντισμού,
– Αξιοποιεί τα νέα εργαλεία και τις νέες μεθόδους της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης
– Ενσωματώνει τις αρχές της διαφάνειας, της ανοιχτής διακυβέρνησης, της αξιολόγησης και της λογοδοσίας στη διοικητική λειτουργία αλλά και της αξιοκρατίας στην πρόσληψη του προσωπικού
– Ενισχύει την υπόσταση των ζωντανών κυττάρων της τοπικής κοινωνίας: του χωριού στην περιφέρεια και της γειτονιάς στην πόλη. Οι υπηρεσίες πηγαίνουν κοντά στον πολίτη, και αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην ενίσχυση των Τοπικών Συμβουλίων. 
Για την συνολική αυτή παρέμβαση ήταν απαραίτητο ένα νέο όνομα.
Κι αυτό επειδή δεν προχωρούμε μόνο σε συνενώσεις, αλλά σε ριζικές δομικές αλλαγές στη λειτουργία της αυτοδιοίκησης.
Επειδή δεν μένουμε μόνο στους δήμους, αλλά ταυτόχρονα θεμελιώνουμε την περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Αλλά και επειδή, πέραν της αυτοδιοίκησης, προχωρούμε στην θεμελίωση της Γενικής Διοίκησης ως ενότητας της κρατικής αποκεντρωμένης διοίκησης.
Όλα αυτά, συναντώνται σε έναν στόχο: να οικοδομήσουμε για τη χώρα και τους πολίτες ένα καλύτερο κράτος.
Αυτός ο στόχος, ένα καλό κράτος από τη μία, η λογική της Νέας Αρχιτεκτονικής από την άλλη, μας οδήγησε στη σύνδεση του συνολικού αυτού σχεδίου με το όνομα μιας εμβληματικής μορφής της αρχιτεκτονικής, του «Καλλικράτη».
Που, όπως γνωρίζετε, δε θεωρείται μόνο ένας εκ των δύο αρχιτεκτόνων του Παρθενώνα, αλλά και των Μακρών Τειχών, που ένωσαν Αθήνα και Πειραιά.
Θεμελιώνουμε τη δευτεροβάθμια περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Στη θέση των 76 Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου που σήμερα αποτελούν τις Νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις δημιουργούνται αιρετές περιφέρειες σε αριθμό ανάλογο των 13 κρατικών σημερινών περιφερειών
Προχωρούμε στην θεσμική, λειτουργική αλλά και ηθική επαναθεμελίωση των Δήμων.
Σύμφωνα με μία γενική προσέγγιση εφαρμογής των κριτηρίων, που προτείνουμε από τους 1034 ΟΤΑ θεμελιώνονται λιγότεροι από 370 ισχυροί και αποτελεσματικοί Δήμοι.
Ταυτόχρονα, από τα περίπου 6.000 Νομικά Πρόσωπα και Δημοτικές Επιχειρήσεις των Δήμων, προχωρούμε σε λιγότερα από 2000, καταργούνται δηλαδή περίπου 4.000 Νομικά Πρόσωπα και Δημοτικές Επιχειρήσεις των Δήμων.
Τέλος, προχωρούμε στη θεμελίωση έως 7 Γενικών Διοικήσεων που αντικαθιστούν τις 13 σημερινές κρατικές περιφέρειες ως τις αποκεντρωμένες κρατικές οντότητες την ύπαρξη των οποίων επιβάλει το Σύνταγμα. 
Ξεκινούμε από το επίπεδο της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης
– Προχωρούμε στη θεμελίωση της αιρετής περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Εισάγεται έτσι ο θεσμός του αιρετού περιφερειάρχη, καθιερώνεται ο θεσμός του Αντιπεριφερειάρχη, θεματικού και τοπικού, η Περιφερειακή Εκτελεστική Επιτροπή. 
Η περιφερειακή αυτοδιοίκηση:
Καθίσταται το θεσμικό όχημα της πράσινης ανάπτυξης και αναλαμβάνει τον ενιαίο στρατηγικό αναπτυξιακό σχεδιασμό της περιφέρειας, η οποία πρέπει να βασίζεται στη συμμετοχή του πολίτη, και τη διαχείριση των ΠΕΠ του ΕΣΠΑ.
Επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση όλων των περιφερειακών προβλημάτων, π.χ. τη διαχείριση ζητημάτων, όπως του περιφερειακού σχεδιασμού για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. 
Στο επίπεδο της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης επαναθεμελιώνουμε ισχυρούς, αποτελεσματικούς Δήμους στην υπηρεσία του πολίτη. 
Η επείγουσα ανάγκη αυτής της δομικής αλλαγής, προκύπτει ανάγλυφα από ορισμένα αδιαμφισβήτητα, και πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα:
1. Μόνο 213 Δήμοι από 1034 απέκτησαν την πιστοποίηση ότι έχουν τη διαχειριστική επάρκεια για την υλοποίηση έργων του ΕΣΠΑ,
2. Το 44%, δηλαδή 500 Δήμοι της χώρας, λειτουργούν το πολύ με ένα μηχανικό, 250 Δήμοι δεν έχουν ούτε ένα οικονομολόγο να εργάζεται σε αυτούς, ενώ 500 Δήμοι έχουν 1-2 οικονομολόγους. Δεν συζητούμε για την απουσία νομικών που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ορθή και νομότυπη λειτουργία τους.
Στο επίπεδο της αποκεντρωμένης κρατικής διοίκησης οι Γενικές Διοικήσεις διατηρούν όσες αρμοδιότητες προβλέπονται ρητά στο Σύνταγμα ότι δεν μπορούν να παραχωρηθούν στην Αυτοδιοίκηση αλλά και ευαίσθητες αρμοδιότητες, όπως της Μετανάστευσης.
Οι ΟΤΑ κατηγορούνται συχνά, άλλες φορές δικαιολογημένα άλλες φορές όχι, ως εστίες διαφθοράς.
Αλλάζει συνολικά ο τρόπος ελέγχου.
Στόχος να διασφαλίσει την απόλυτη διαφάνεια, τη βεβαιότητα στον πολίτη ότι η διαχείριση των πόρων του γίνεται έντιμα.
Ταυτόχρονα, απαλλάσσεται η αυτοδιοίκηση από περιττούς ελέγχους που προκαλούν εν τέλει γραφειοκρατικά βάρη στη λειτουργία τους.
Θεσπίζεται η υποχρεωτική ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των διοικητικών αποφάσεων και πράξεων αυτοδιοικητικών οργάνων και οργάνων διοίκησης φορέων, οι οποίες δε θα ισχύουν εάν δεν έχουν δημοσιευθεί.
Καθιερώνουμε Ειδική Αυτοτελή Υπηρεσία Εποπτείας των Ο.Τ.Α.
Καθιερώνουμε τον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε όλους τους ΟΤΑ, τους Δήμους και τις Περιφέρειες. Κάθε δαπάνη θα ελέγχεται προληπτικά πριν από την εκτέλεσή της.
Τίθενται προϋποθέσεις, όρια και περιορισμοί στη δυνατότητα των Δήμων να συνάπτουν δάνεια καθώς και διαδικασίες ελέγχου στο δανεισμό.
Εφαρμόζεται  σε όλους τους Δήμους το διπλογραφικό σύστημα, με στόχο την εφαρμογή αναλυτικής λογιστικής.
Με τη Νέα Αρχιτεκτονική, η μεταφορά και ανακατανομή αρμοδιοτήτων στην αυτοδιοίκηση, αυτονόητο είναι ότι συνοδεύεται από το αντίστοιχο ανθρώπινο δυναμικό και τους αναγκαίους πόρους.
Οι πόροι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έως τώρα βασίζονταν, κυρίως, στο φόρο εισοδήματος και τα Τέλη Κυκλοφορίας.
Πλέον προχωράμε στη σύνδεση των πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με το ΦΠΑ.
Είναι μια κρίσιμη απόφαση που ενισχύει ουσιαστικά τα οικονομικά των ΟΤΑ. Ταυτόχρονα, όμως, καθιστά σύμμαχο την αυτοδιοίκηση, τις δυνάμεις που δραστηριοποιούνται γύρω από αυτή, και τις τοπικές κοινωνίες στη μεγάλη εθνική προσπάθεια της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.
Επιπλέον:
–  Σε παράλληλη διαβούλευση με τη φορολογική μεταρρύθμιση, προχωρούμε, στο πλαίσιο των ρυθμίσεων του Συντάγματος, στον εξοπλισμό των δήμων και των περιφερειών με επαρκείς οικονομικούς πόρους,
υποτέλειας προς την κυβέρνηση. 
Για τη μετάβαση στη Νέα Αρχιτεκτονική είναι απαραίτητο ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα στήριξης, το οποίο διαρθρώνεται σε 3 πυλώνες: 
– Το πρόγραμμα Διοικητική Μεταρρύθμιση, οι πόροι του ΕΣΠΑ που έχει στη διαχείρισή του το Υπουργείο ύψους 650 εκατομμυρίων περίπου, αναθεωρείται για να προσαρμοστεί στις ανάγκες της Νέας Αρχιτεκτονικής.
– Τη χρηματοδότηση του κόστους για την πρόσληψη ειδικού επιστημονικού προσωπικού (μηχανικοί, οικονομολόγοι, νομικοί κτλ) που είναι απαραίτητο για την προβλεπόμενη στελέχωση των υπηρεσιών των ΟΤΑ και το οποίο παραμένει στους Ο.Τ.Α. για τουλάχιστον 10 χρόνια.
– Την καθιέρωση ενός μεγάλου αναπτυξιακού προγράμματος, τουλάχιστον ισοδύναμου του σημερινού προγράμματος για την αυτοδιοίκηση.
– Ο δημότης, η κάθε επιχείρηση, ο κάθε επαγγελματίας, σε κάθε επίπεδο αυτοδιοίκησης δικαιούται όχι μόνο να έχει πρόσβαση στη διοίκηση, αλλά και έναν αποτελεσματικό διαμεσολαβητή, όταν ταλαιπωρείται. Για αυτό, θεσπίζουμε το Συνήγορο του Δημότη και της Επιχείρησης σε κάθε Δήμο και σε κάθε Περιφέρεια. Ο Συνήγορος είναι πρόσωπο υψηλού κύρους, εκλεγμένος από αυξημένη πλειοψηφία, με ορισμένη θητεία και υπό τον έλεγχο του Συνηγόρου του Πολίτη.
– Αξιοποιούμε τις δυνατότητές της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
– Για την εξυπηρέτηση του πολίτη ενισχύεται και εκσυγχρονίζεται ο θεσμός των δημοτικών ΚΕΠ, με τη δημιουργία μικρών, αποτελεσματικών «Δημοτικών e – ΚΕΠ», σε κάθε γειτονιά ή χωριό, ανάλογα με τις ανάγκες εξυπηρέτησης, με τα οποία παρέχονται οι βασικές υπηρεσίες της δημοτικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης όσο το δυνατόν εγγύτερα στο πολίτη.
– Με την εισαγωγή της έξυπνης «κάρτας του Δημότη», ξεκινά η υλοποίηση της «κάρτας του πολίτη». Με αυτή περνούν οι Δήμοι στην αυτόματη εξυπηρέτηση (π.χ. έκδοση πιστοποιητικών), αλλά και διευκολύνεται η συμμετοχή σε δημοκρατικές διαδικασίες (π.χ. τοπικά δημοψηφίσματα).
– Οι δήμοι εξοπλιζόμενοι με τις απαραίτητες υποδομές (μηχανήματα αυτόματης εξυπηρέτησης – «δημοτικά ΑΤΜ»), που θα εγκατασταθούν στα δημοτικά e – ΚΕΠ θα έχουν τη δυνατότητα αυτόματης εξυπηρέτησης 24 ώρες το 24ώρο, 365 μέρες το χρόνο.
-Ταυτόχρονα, αξιοποιούνται νέοι θεσμοί στήριξης του πολίτη, όπως η «διοικητική βοήθεια στο σπίτι», με την οποία μπορεί να εξυπηρετούνται όσοι δημότες το έχουν ανάγκη. Για το σκοπό αυτό, εισάγεται ο θεσμός του δημοτικού ανταποκριτή, δηλ. πολυδύναμου υπαλλήλου για την εξυπηρέτηση των κατοίκων με αξιοποίηση και των νέων τεχνολογιών.
-Αναβαθμίζεται ο ρόλος των Τοπικών Συμβουλίων σε πόρους και αρμοδιότητες, για να έχουν οι πολίτες άμεση αποφασιστική συμμετοχή σε ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα σε επίπεδο γειτονιάς και χωριού.
 Οι πολίτες ζητούν λύσεις που πηγαίνουν κατευθείαν στον πυρήνα του προβλήματος της χώρας και δίνουν προοπτικές ανάπτυξης.
Λύσεις που πείθουν ότι έχουν πάντα στο επίκεντρο τον πολίτη.
Αυτή είναι η εντολή που η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου έλαβε, στις 4 Οκτωβρίου, αυτή είναι η πυξίδα μας.
Έχουμε επίγνωση της ευρύτατης συναίνεσης αλλά και της αποφασιστικότητας που απαιτείται σε μια τέτοια δομική αλλαγή.
Δέσμευσή μας είναι να ενσωματώσουμε κάθε συμβολή που εμπλουτίζει, βελτιώνει και αναβαθμίζει τη Νέα Αρχιτεκτονική που προτείνουμε.
Το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και το επιχειρησιακό πρόγραμμα στήριξής του θα ψηφιστεί, το αργότερο, το Μάιο, και οι εκλογές της αυτοδιοίκησης της 14ης Νοεμβρίου 2010 θα γίνουν για τους νέους ισχυρούς δήμους και την περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Η Νέα Αρχιτεκτονική, όμως, δεν αφορά τις επόμενες εκλογές αλλά τις επόμενες γενιές. Όλοι οφείλουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ώστε, ενώνοντας τις προσπάθειές μας, να φέρουμε σε πέρας κατά το καλύτερο τρόπο αυτό τον εθνικό στόχο».

Σ. Χαϊκάλης: «Να ισχύσει ο ‘Καλλικράτης’ μετά το 2011»!
Η πρόταση του επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαγανά και μέλους της Γενικής Συνέλευσης της ΤΕΔΚ Ζακύνθου, Σάββα Χαϊκάλη, αναφορικά με τον «Καλλικράτη», η οποία πρόκειται να κατατεθεί στην αυριανή συνέλευση του Οργάνου, έχει ως εξής:
«Η Διοικητική Αναδιοργάνωση της χώρας αποτελεί αδήριτη ανάγκη.
Τασσόμαστε υπέρ των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων που αντικειμενικά απαιτούνται, για να λειτουργήσουν καλύτερα οι θεσμοί αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης στη χώρα μας προς όφελος του Πολίτη και της περιφερειακής ανάπτυξης.
Συμφωνούμε με τον επαναπροσδιορισμό του 2ου βαθμού τοπικής αυτοδιοίκησης, με την κατάργηση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και τη δημιουργία αιρετής περιφερειακής αυτοδιοίκησης με αιρετό περιφερειάρχη.
Συμφωνούμε με τη δημιουργία ευρύτερων χωρικά ισχυρών διοικητικών περιφερειών, για την ενίσχυση της αποκέντρωσης.
Συμφωνούμε ότι πρέπει να επέλθουν σοβαρές αλλαγές στο χώρο της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης, στις σχέσεις κράτους και αυτοδιοίκησης και στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της.
Προβληματιζόμαστε, όμως, για το ποιες θα είναι αυτές οι αυτοδιοικητικές περιφέρειες, για το πώς και κατά πόσο θα εξασφαλίζεται η ισότιμη συμμετοχή και εκπροσώπηση των μικρότερων Νομών στη διοίκηση και τα όργανα διοίκησης των Περιφερειακών Αυτοδιοικήσεων.
Η «αυτόματη» μετατροπή των σημερινών 13 Διοικητικών Περιφερειών σε Αυτοδιοικητικές Περιφέρειες μάς προβληματίζει.
Θεωρούμε ότι πρέπει να αναπτυχθεί, άμεσα, ευρύς διάλογος όλων των τοπικών φορέων πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών και κυρίως μεταξύ της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης του νησιού για το κατά πόσο εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του Νομού μας ενταγμένου στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση Ιονίων Νήσων, με έδρα την Κέρκυρα, ή σε άλλη αυτοδιοικητική περιφέρεια, με έδρα την Πάτρα.
Για τη μεταρρύθμιση στο χώρο της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως προβλέπεται από το Σχέδιο «Καλλικράτης» θεωρούμε ότι απαιτείται να θεσμοθετηθεί μετά από πλατιά δημόσια διαβούλευση.
Όμως, πιστεύουμε ότι υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες της Χώρας το μεγαλύτερο και το σημαντικότερο μέρος των προϋποθέσεων και των όρων για την επιτυχή έκβαση της Διοικητικής Μεταρρύθμισης στο Χώρο της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης που έχουν τεθεί από την ΚΕΔΚΕ, με τις αποφάσεις των Συνεδρίων της Κυλλήνης (2007) και των Αθηνών (2008) δεν είναι δυνατόν να εξασφαλισθούν.
Εκτιμούμε ότι οι νέοι ΟΤΑ του Σχεδίου «Καλλικράτης», δε θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, στοιχειωδώς, ομαλά, από την 1/1/2011, και θα δημιουργηθούν σοβαρότατα διοικητικά, οργανωτικά οικονομικά και διαχειριστικά προβλήματα.
Προτείνουμε:
1.Οι επερχόμενες εκλογές στην Αυτοδιοίκηση να γίνουν με τον υπάρχοντα αυτοδιοικητικό χάρτη Χώρας, για τους υπάρχοντες «Καποδιστριακούς» ΟΤΑ και όχι για τους νέους Δήμους του Σχεδίου «Καλλικράτης» η λειτουργία των οποίων να αρχίσει από την 1/1/2015
2.Το Σχέδιο «Καλλικράτης» να περιλάβει τη θεσμοθέτηση τριετούς ολοκληρωμένου προγράμματος προετοιμασίας εφαρμογής της μεταρρύθμισης, έτσι ώστε οι αιρετές αρχές που θα αναλάβουν τη διοίκηση των νέων ΟΤΑ, από την 1/1/2015, να μπορέσουν να λειτουργήσουν απρόσκοπτα.
3.Στην ερχόμενη δημοτική περίοδο 2010-2014, να υπάρξει πλήρης έλεγχος και καταγραφή των οικονομικών, διαχειριστικών, οργανωτικών, εργασιακών, θεσμικών και άλλων σοβαρών προβλημάτων των ΟΤΑ της χώρας, των Δημοτικών Επιχειρήσεων και Νομικών Προσώπων τους, πρόγραμμα για την εξυγίανσή τους και επίλυση των σοβαρών προβλημάτων τους. Παράλληλα, να τεθούν περιοριστικοί αυστηροί όροι για την αποτροπή δημιουργίας περαιτέρω οικονομικών υποχρεώσεων και ελλειμμάτων. Επιπλέον, δε, να προετοιμασθεί και να θεσμοθετηθεί ο νέος Δημοτικός Κώδικας ο οποίος θα ισχύσει από την 1/1/2015 βάσει του οποίου θα λειτουργήσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση κατ’ εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης»
Σε περίπτωση που αυτή η ρεαλιστική πρότασή μας δεν γίνει αποδεκτή,
τασσόμαστε υπέρ της δημιουργίας ενός μόνο Δήμου στο Νομό Ζακύνθου, υπό την απαρέγκλιτη προϋπόθεση ότι και σε άλλους νησιωτικούς Νομούς της Χώρας με παρεμφερή πληθυσμό και έκταση θα συμβεί το ίδιο, δηλαδή στο κυρίως νησί θα δημιουργηθεί ένας και μόνον δήμος.
Αν, κάτι τέτοιο δεν συμβεί, θα αντιταχθούμε σθεναρά, μη δεχόμενοι η Ζάκυνθος να αποτελέσει εξαίρεση, διότι κάτι τέτοιο δεν θα είναι προς το συμφέρον μας.
Στην περίπτωση αυτή, η πρότασή μας είναι η δημιουργία τριών Δήμων, με το Δήμο Ζακυνθίων να μη συνενώνεται με κανέναν άλλον, αφού ήδη αποτελεί έναν σχετικά μεγάλο νησιωτικό δήμο».

Νίκος Βουτσινάς: «Να γίνει δημοψήφισμα»!
Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Βουτσινάς, επισημαίνει τα κάτωθι, σχετικά με τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση:
«Αφού δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε τον «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ», τώρα πάμε για τον «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΙΙ».
Μπορεί κάποιος να μου απαντήσει γιατί είναι τόσο αυτονόητη η μετάβαση στον «Καποδίστρια 2» και όχι μόνο, αλλά μερικοί ισχυρίζονται ότι είναι ώριμες οι τοπικές κοινωνίες να τον αποδεχθούν;
Οι κοινωνίες είναι ενήμερες, όχι ώριμες…
Η απάντηση που συνήθως δίνεται στο παραπάνω ερώτημα είναι: για την ενδυνάμωση των Ο.Τ.Α. με την ύπαρξη αξιόπιστου μηχανισμού υποστήριξης των Δήμων.
Αυτό, όμως, θα μπορούσε να υλοποιηθεί, μέσα από τη διαδημοτική στήριξη και συνεργασία των Ο.Τ.Α. στα επί μέρους θέματα.
Θα μπορούσαμε, απλοϊκά, να πούμε ότι, όπως προβλέφθηκε, στο νομοσχέδιο για το 4ο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΕΣΠΑ), η δυνατότητα συγκρότησης μηχανισμών υποστήριξης της τοπικής αυτοδιοίκησης, έτσι μπορούν να προβλεφθούν και οι όποιες δομές οριζόντιας στήριξης των Ο.Τ.Α.
Σε κάθε περίπτωση, γνώμονας θα πρέπει να είναι η ορθή διαχείριση των ανθρώπινων πόρων και η βελτίωση και αξιοποίηση των ήδη υφιστάμενων υποστηρικτικών δομών.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, πρακτικά, τώρα, μετά από 12 χρόνια, άρχισε η δημιουργία δημοτικής συνείδησης και κουλτούρας. Είναι, λοιπόν, ιδιαίτερα επικίνδυνο και θα επιφέρει περισσότερη σύγχυση σε όλα τα επίπεδα το να τολμήσουμε να πειραματιστούμε για τη δημιουργία νέας δημοτικής συνείδησης, ιδιαίτερα των κατοίκων των μικρών ΟΤΑ, χωρίς μεγάλα αστικά κέντρα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τον πολίτη, δημότη, κάτοικο αυτής της χώρας δεν τον ενδιαφέρει εάν μία δράση ή ένα έργο γίνει από το Δήμο, τη Νομαρχία, την Περιφέρεια ή το κράτος. Τον ενδιαφέρει απλά να γίνει με το σωστό τρόπο, στο σωστό χρόνο, με τη μέγιστη ωφέλεια.
Αυτή τη στιγμή, είναι σε εξέλιξη πάνω από 200 ΣΧΟΟΑΠ, έχουμε τον σχεδιασμό του ΕΣΠΑ βασισμένο σε 5 διοικητικές περιφέρειες και εκκρεμούν σοβαρά ζητήματα που έχουν σχέση με την αποκέντρωση αρμοδιοτήτων.
Η κρισιμότητα της κατάστασης απαιτεί σοβαρές και σε βάθος αλλαγές στην διοικητική δομή της χώρας και οι οποίες (αλλαγές) δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περιοριστούν μόνο στην αυτοδιοίκηση α’ και β’ βαθμού. Γιατί κανένας Καποδίστριας και καμία συνένωση Δήμων ή Περιφερειών (με οποιονδήποτε τρόπο και όρους) δεν μπορεί να λύσει τα ενδογενή προβλήματα ενός αναποτελεσματικού, διεφθαρμένου και διαβρωμένου κράτους.
Σχεδιάζουμε με δεδομένα ενός ανολοκλήρωτου σχεδίου Καποδίστρια α’ και χωρίς να κατορθώσουμε να λύσουμε τα προβλήματα που εντοπίσαμε στην πράξη μιλάμε για Καποδίστρια β’. Στην ουσία, δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να αυξάνουμε, άγαρμπα, την αβεβαιότητα του συστήματος, ιδιαίτερα στους μικρούς Δήμους, να απομακρύνουμε από τον πολίτη τα κέντρα λήψης αποφάσεων και, τέλος, να μπούμε, εν μέσω της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης των τελευταίων 80 ετών, σε περιπέτειες και πειραματισμούς που θα έχουν ως αποτέλεσμα από μία πλευρά την απώλεια χρόνου, πόρων ( ΕΣΠΑ) και από την άλλη, την απογοήτευση, αποθάρρυνση και αδρανοποίηση ενός νέου ανθρώπινου δυναμικού, που μόλις τώρα αρχίζει πραγματικά να καθίσταται παραγωγικό στα πλαίσια των δήμων.
Χωρίς να αγνοούμε και να υποβαθμίζουμε τα προβλήματα των ΟΤΑ , πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τα κύρια προβλήματα είναι στη δομή της κρατικής μηχανής, του 2ου βαθμού και, κυρίως, στην περιφερειακή διοίκηση είτε αυτή είναι αιρετή είτε διορισμένη από την Κυβέρνηση.
Εάν δεν είχαμε την εμπειρία του Καποδίστρια Α’ στην πράξη, τότε μόνον θα μπορούσαμε να μιλάμε για αναγκαστικές συνενώσεις, διότι θα ήταν απαραίτητες. Το να μιλάμε για υποχρεωτικές συνενώσεις είναι κάτι που δεν τιμά κανέναν.
Το πρόβλημα των Δήμων είναι, κατά κύριο λόγο, το ΕΛΛΕΙΜΜΑ ικανού, ακέραιου και άξιου ανθρώπινου δυναμικού.
Πέρα, όμως, από το γεγονός αυτό θα πρέπει να πούμε ότι η Κυβέρνηση, η ΟΠΟΙΑ Κυβέρνηση, πριν αρχίσει να μιλάει για τους προβληματικούς Δήμους για την κακή διαχείριση, τις υπεξαιρέσεις κλπ, πρέπει να αναμορφώσει τον Δημόσιο τομέα που αυτή διαχειρίζεται, να αποδώσει, χωρίς όρους και δεσμεύσεις, στους Ο.Τ.Α. το σύνολο των οικονομικών πόρων, τους οποίους οφείλει να πάψει να χειραγωγεί, μέσω των περιφερειών, και να ασχοληθεί, αποκλειστικά και μόνον, με το απαραίτητο νομοθετικό έργο, το οποίο αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για υγιείς Ο.Τ.Α., με όραμα κοινωνικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα, δηλαδή να ασχοληθεί με τη θωράκιση των δημοκρατικών θεσμών, την αποθάρρυνση των επίδοξων καταχραστών και την παραδειγματική τιμωρία όσων παρανόμησαν, συνειδητά, σε βάρος του κοινού συμφέροντος του Δήμου και των πολιτών.
Αλλά ας μην επεκταθούμε σε αυτή την κατεύθυνση.
Μιλάμε για τον Καποδίστρια 2 και τίθεται το ερώτημα: Πόσο σίγουροι είμαστε ότι, από πλευράς προσόντων και μηχανισμών, μπορούν όλες οι Δημοτικές Αρχές μας να εξασκήσουν ουσιαστική διοίκηση (project management) σε δήμους με πολλά δημοτικά διαμερίσματα; Πολύ φοβάμαι πως όχι.
Πάρτε για παράδειγμα το Δήμο, στον οποίο ανήκετε , εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα, η συντριπτική πλειοψηφία των δήμων έχει ακόμα αρκετό δρόμο να διανύσει, για να αποκτήσει την πραγματική δομή που προβλέπεται από τον Καποδίστρια (ένα) δείτε την κατάσταση μαρασμού των υπηρεσιών των Δ.Δ. (πρώην κοινοτήτων) αναζητήστε τα έργα ουσίας που έγιναν στα μικρά Δ.Δ.
Αναζητήστε πότε ενημερωθήκατε ή σας ζητήθηκε η γνώμη σας από το Δήμο σας για κάποιο θέμα. Αναρωτηθείτε πόσες φορές αισθανθήκατε περήφανοι ή τουλάχιστον ικανοποιημένοι από το Δήμο σας.
Σκεφτείτε τώρα τι θα μπορούσε να σημαίνει για το μικρό ή έστω και μεγάλο Δ.Δ. ή το Δήμο σας η συνένωση με έναν ή δύο ή και πιο πολλούς άλλους Δήμους.
Πιστεύω ότι, για να προχωρήσουμε στον Καποδίστρια 2 και στις συνενώσεις Δήμων, θα πρέπει να διεκδικήσουμε αυτό να γίνει μόνο μέσα από τοπικά δημοψηφίσματα, τα οποία θα προκαλέσουν, προφανώς, οι ίδιοι οι Ο.Τ.Α. ή κατά την περίπτωση που κάποια Δημοτική αρχή δεν ενεργοποιείται στην κατεύθυνση αυτή, τότε θα πρέπει οι πολίτες να απαιτήσουν των ανοικτό διάλογο και τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, μόνον με τον τρόπο αυτό η δημοκρατία θα γίνεται πράξη και μόνον με την άμεση συμμετοχή των πολιτών θα υπάρχει ουσιαστική νομιμοποίηση της όποιας μορφής και δομής λάβουν οι Ο.Τ.Α.
Τέλος, είναι πολύ σημαντικό, πέρα από την ενεργό συμμετοχή των πολιτών να αναλάβει η κάθε Τ.Ε.Δ.Κ. την ευθύνη της αξιολόγησης προβλημάτων και δυνατοτήτων και του σχεδιασμού, που θα τεθεί σε πραγματική δημόσια διαβούλευση που θα κορυφωθεί με τοπικά δημοψηφίσματα.
Ο ρόλος των Ο.Τ.Α. σε αυτή τη φάση να περιοριστεί στο ρόλο ενός helpdesk για την Τ.Ε.Δ.Κ. και να φροντίσουν για τη χρηματοδότησή της, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα στενά χρονικά πλαίσια που δεσποτικά διαμορφώνονται με ευθύνη των κομμάτων και των Κυβερνήσεων .
Εάν, λοιπόν, θεωρούμε τους εαυτούς μας, ως ενεργούς και υπεύθυνους πολίτες, τότε έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας, για να καταστήσουμε την αυτοδιοίκηση πυλώνα του γίγνεσθαι της ευημερίας των πολιτών.
Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν ούτε μονόλογοι ούτε μονόδρομοι».