Φτου κι από την αρχή!!!

Η νεανική παραβατικότητα στο νησί μας είναι συχνό – πολυσυζητημένο φαινόμενο, για αυτό και συχνά – πυκνά γινόμαστε μάρτυρες φαινομένων παραβατικής συμπεριφοράς που ναι μεν μας αφήνουν έκπληκτους αλλά ταυτόχρονα δημιουργούν ένα προβληματισμό για το ποιος ευθύνεται και που οδηγούμαστε ως τοπική κοινωνία.
Για άλλη μια φορά, ζητήματα που ξεκινούν μέσα από την οικογένεια, το σχολείο και την τοπική μας κοινωνία, έρχονται να βάλουν την τοπική κοινωνία στο στόχαστρο ώστε να ανακαλύψουμε ξαφνικά, τα δεκάδες προβλήματα που υπάρχουν γύρω μας.
Αυτό είναι ένα και εμφανές, αφού το πρόβλημα όσο πάει και μεγαλώνει, δημιουργώντας καταστάσεις ανασφάλειας του πολίτη και που στη χειρότερη των περιπτώσεων θα αναγκαστούν μια ημέρα να προσλάβουν ιδιωτικούς αστυνομικούς, αφού η πολιτεία δεν έχει τη δύναμη να αστυνομεύσει σωστά.
Η Ζακυνθινή κοινωνία, κωφεύει και κανένας επιστημονικός φορέας δεν ασχολείται με την παραβατικότητα, αφού είναι γεγονός ότι και οι συγκεκριμένοι νεαροί να τιμωρηθούν, αύριο θα υπάρχουν άλλοι και άλλοι…
Όλοι ανεξαιρέτως εθελοτυφλούμε και προσπαθούμε να υποβαθμίσουμε το γεγονός είτε για την τιμή και την υπόληψη της οικογένειάς μας, είτε γιατί ο φερόμενος ως δράστης είναι σημαίνων πρόσωπο, είτε γιατί έχει άνωθεν αβάντα και συνεπώς καταλήγουμε στην εύκολη λύση της συγκάλυψης, ρίχνοντας, παράλληλα, το ανάθεμα στα ΜΜΕ κατηγορώντας τα ότι δε δίνουν τη σωστή διάσταση στο θέμα, για να καλύψουμε την αδυναμία μας.
Είναι πολύ εξευτελιστικό, δεκάδες καλυμμένοι πίσω απο την ανωνυμία τους Ζακυνθινοί, δεξιά και αριστερά, να σχολιάζουν θετικά ή αρνητικά, ένα γεγονός που αφορά σε μια μικρή τοπική κοινωνία η οποία καταλήγει εκεί γιατί είναι ετσιθελικά ανοχύρωτη.
Οι κάθε είδους “ατίθασοι” πάντα θα προσπαθούν να διαφοροποιηθούν, ξεσπώντας αλλού! Η κοινωνία δεν γλυτώνει έτσι απλά.. Τα αίτια υπάρχουν αλλά οι αφορμές δίνονται οπουδήποτε.
Τη βία και την παραβατικότητα τη γεννά η ίδια η κοινωνία και το σύστημα μέσα στο οποίο ζούμε. Με ποια επιχειρήματα θα πείσεις το νέο να μην εκδηλώνει βίαιη συμπεριφορά όταν το φάσμα της ανεργίας τον καταβάλλει, όταν υποχρεώνεται να εργάζεται είτε ως δανεικός εργαζόμενος, είτε με τετράωρη απασχόληση με 500 ευρώ μισθό, όταν νοσεί το σύστημα υγείας, όταν το εκπαιδευτικό μας σύστημα το χαρακτηρίζει η ανεπάρκεια και η έλλειψη υποδομών , όταν το κοινωνικό κράτος υφίσταται μόνο στις υποσχέσεις. Όσο δεν αλλάζουν οι κοινωνικές δομές και όσο η Πολιτεία αδιαφορεί για τις πραγματικές ανάγκες μας, τόσο θα διογκώνεται η κατάσταση, θα μπορούσε να ισχυρισθεί κάποιος.
Δυστυχώς ως κοινωνία δεν έχουμε δώσει δείγματα, ότι πράγματι επιθυμούμε και να καταδικάσουμε αυτά τα φαινόμενα και κυρίως να παταχθούν και εντέλει να εξαλειφθούν.
Στο χρονικό διάστημα που διανύουμε, έχουμε γίνει άφωνοι μάρτυρες μιας άνευ προηγουμένου κατάστασης που έχει δημιουργηθεί και για την οποία όλοι τηρούν σιγή ιχθύος. Ο πολίτης νιώθει ανασφαλής και φοβάται ότι ενδεχομένως είναι το επόμενο θύμα χωρίς περιθώρια αντίδρασης λόγω της αναποτελεσματικότητας των τοπικών Αρχών
Oι τοπικές ηγεσίες οφείλουν να επιλέξουν ρόλους. Εάν επιλέγουν απλώς να διαχειρίζονται μυωπικά τα προβλήματα παραβατικότητας, τότε καλώς επικαλούνται την ανάγκη κατασταλτικής πολιτικής αφού έτσι δεν αναγνωρίζουν τις κοινωνικές διαστάσεις και το μερίδιο ευθύνης της τοπικής κοινότητας.
Εάν επιλέγουν το ρόλο δημιουργικών μεταρρυθμιστών, τότε οφείλουν να επεξεργαστούν προγράμματα παρέμβασης, να συγκρουστούν με στερεότυπα και να υπολογίσουν το μακροπρόθεσμο όφελος για την τοπική ποιότητα ζωής. Άραγε ποιους ρόλους επιλέγουν οι τοπικές ηγεσίες του νησιού μας;
Στο πεδίο προσέγγισης και αντιμετώπισης των φαινομένων παραβατικότητας, καταγράφεται κατά την άποψή μας μια ιδεολογική σύγχυση που αντανακλάται και στο τοπικό επίπεδο.
Δυνάμεις με δημοκρατική παράδοση και κοινωνική ιδεολογία προσχωρούν πολύ εύκολα σε προσεγγίσεις και ερμηνείες κατασταλτικού περιεχομένου, μαγεμένες από τα πρόσκαιρα εκλογικά οφέλη και την ικανοποίηση μερίδας “ψηφοφόρων- πελατών”.
Όσο δεν λαμβάνουμε μέτρα τόσο θα εξακολουθούμε να γινόμαστε αποδέκτες υπομνημάτων, αιτημάτων, προτάσεων του συνόλου σχεδόν των τοπικών συλλογικών φορέων κρατικών υπηρεσιών, των συλλογικών φορέων που σχετίζονται με αυτές τις υπηρεσίες, των συνδικαλιστικών φορέων των υπηρεσιών αυτών, αλλά και συλλογικών τοπικών κοινωνικών φορέων, με αντικείμενα, μεταξύ των άλλων, την βελτίωση της λειτουργίας τους, στελέχωσής τους, κάλυψης των αναγκών υποδομής, προκειμένου να αντεπεξέλθουν των καθηκόντων τους και να επιτύχουν του σκοπού τους.