Θα αποκτήσουμε μετοχή στο θαύμα της Ελευθερίας;

Μεγάλη και επίσημη η γιορτή μας απόψε και αύριο, αγαπητοί Συνεορταστές, φίλοι των πατρικών μας παραδόσεων!
Η Χάρη του Θεού είναι όλη δική μας, χαρακτηρίζοντας τη μελαγχολική ζωή μας και αγιάζοντας την καθημερινότητα και τα έργα μας.
Θεοφάνια! Η φανέρωση του Θεού ανάμεσά μας είναι πραγματικότητα. Η Αγία Τριάδα εμφανίζεται στον κόσμο μας, αποκαλύπτοντας ό,τι από τις θείες ενέργειες είναι δυνατόν να προσλάβει ο ανθρώπινος νους, επειδή κατ’ ουσίαν ουδείς δύναται να κατανοήσει το απειροτέλειο μεγαλείο της Θεότητας.
Όμως, η συγκατάβαση του Θεού προς τ’ ανθρώπινα πράγματα είναι τόσο μεγάλη κι εξαιρετική, ώστε μπορούμε, ως πνευματικές προσωπικότητες, να εορτάζουμε και να πανηγυρίζουμε, παρότι ο ευρύτερος περίγυρος (οι λαοί τριγύρω μας), αλλά και ο στενότερος (εννοώ την πατρίδα μας) βρίσκονται σε περίοδο έντονων προβληματισμών, σε κρίση οικονομική, η οποία μας οδηγεί ολοένα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Είναι όμως πασίδηλο (για τους έχοντες βεβαίως μάτια ορθάνοιχτα, ώστε να βλέπουν πίσω από τα φαινόμενα και να αισθάνονται κάτω από την επιδερμίδα), ότι αυτή η κρίση που μας περισφίγγει έχει τη ρίζα της πολύ βαθύτερα απ’ ό,τι μέχρι τώρα νομίζαμε: στην υπαρξιακή κρίση του ανθρώπου. Το πρόβλημα, με άλλα λόγια, είναι πρωτίστως ηθικό.
Η σύγχρονη αλλοπρόσαλλη κοινωνία στηρίχθηκε – ατυχώς – στη λαίμαργη απόκτηση όλο και περισσοτέρων αγαθών, μη εννοώντας το λόγο του Κυρίου “ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος”. Θεωρήσαμε, οι ανόητοι και πλανεμένοι, ότι, εάν αποταμιεύαμε όλο και περισσότερα θα τ’ αγοράζαμε όλα: Ηρεμία, αυτάρκεια ψυχών και σωμάτων, τον κόσμον όλον. Αλλά μάταια… Λησμονήσαμε το ευαγγελικό εκείνο: “Μη θησαυρίζετε για τους εαυτούς σας θησαυρούς επί της γης, όπου σκουλήκι και σκουριά αφανίζει και όπου κλέπτες διατρυπούν και κλέβουν. Αλλά θησαυρίζετε για τους εαυτούς σας θησαυρούς στον ουρανό, όπου ούτε σκουλήκι μήτε σκουριά αφανίζει και όπου κλέπτες δεν διατρυπούν, μήτε κλέβουν. Επειδή, όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας”. (Ματθ. 6, 19-21)
Το Φως των Θεοφανίων (την βαθύτερη δηλαδή ουσία της σημερινής γιορτής) ελάχιστοι αφήνουν να νοηματοδοτήσει την ύπαρξή τους. Ήδη χρεοκοπημένες ψυχές χωλαίνουν επίφοβα ενώπιον της Χάριτος τ’ Ουρανού.
Όμως, το Φως και η Χάρη επέλαμψε στη Ζωή μας και πάλιν! Μπορεί να κυριαρχεί τριγύρω μας δριμύ το κρύο του πραγματικού και νοητού χειμώνα, όμως, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ζεστασιά, υπάρχει προοπτική!
Πρώτα απ’ όλα απαιτείται καλή διάθεση, η πρώτη δηλαδή κίνηση προς την πηγή του Φωτός, το οποίο εκφράζεται σήμερα δια της Φανερώσεως της Αγίας Τριάδος στον Ιορδάνη Ποταμό. Τότε ο Επιφανείς Κύριος – όπως ο ευσπλαχνικός πατέρας στην παραβολή του ασώτου υιού – κάνει Εκείνος το καθοριστικό βήμα προς τον ερχόμενο προς Αυτόν! Όλος αγκαλιά και αγάπη παρέχει τη θαλπωρή της στοργής Του και παρηγορεί τον χρεοκοπημένο, αμνηστεύοντας λάθη, παρακοές και τα όσα χρεωστούμενα.
Η γιορτή των Φώτων αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την κίνηση που θα μας σώσει. Το ψύχος πολύ, όμως, η θαλπωρή της παρηγοριάς παρέχεται δίχως φειδώ προς πάντα ενδιαφερόμενον. Απόψε τα γήινα ενοποιούνται με τα ουράνια, η δε θεία παρουσία ραντίζει αγιαστικά από το πρωί τα σπίτια, τις κοινωνίες μας, τις ψυχές μας.
Την κεντρική ιδέα του θείου αυτού μεγαλείου ψάλλουμε – άλλωστε – και ξαναψάλλουμε κατ’ αυτάς:
“Ελευθέρα μεν η κτίσις γνωρίζεται·
Υιοί δε φωτός οι πριν εσκοτισμένοι.
Μόνος στενάζει του σκότους ο προστάτης,
Νυν ευλογείτω συντόνως τον αίτιον,
(…)”
Αγαπητοί Άρχοντες του τόπου μας,
Λαέ του Θεού περιούσιε,
Τι λέτε; Θ’ αποκτήσουμε μετοχή στο Θαύμα της Ελευθερίας; Θα επιτρέψουμε τη διασωστική αλλοίωση που επαγγέλλονται τα Θεία Φώτα;
Ευχή και προσευχή μας πάντως είναι, να επιστρέψει επιτέλους το χαμόγελο στη ζωή μας, εφόσον θα έχει λάβει νόημα ουσίας από τη ζωντανή συναντησή μας με τον Ιησού τον εν Ιορδάνη!
Μακάρι έτσι να συμβεί!

*Το κείμενο αποτελεί την επίκαιρη ομιλία που εκφώνησε ο Μητροπολίτης Ζακύνθου, κ.κ. Χρυσόστομος Β΄, από το μπαλκόνι του Μητροπολιτικού Μεγάρου, την παραμονή των Φώτων.