“Μαύρες” πρωτιές!!!

Στη Ζάκυνθο έχουμε επιλύσει όλα τα προβλήματα, μεταξύ αυτών και του οδικού δικτύου, διότι, μετά από τόσα εκατομμύρια ευρώ, που έχουν διατεθεί για τη συντήρηση των “αρτηριών” του νησιού μας, είναι δεδομένο ότι οι δρόμοι μας αποτελούν “κόσμημα”.
Τώρα, γιατί απαιτείται η χρήση τρακτέρ, τανκ ή στην καλύτερη περίπτωση 4×4, αυτό είναι μία άλλη πονεμένη ιστορία, όπως πολλές άλλες σ’ αυτόν τον τόπο, που εξακολουθούμε να τον πληγώνουμε και να μας πληγώνει.
Η απαράδεκτη κατάσταση του οδικού δικτύου είναι γνωστή σε όλους, γιατί οι περισσότεροι από εμάς, που επιδιδόμαστε, αμετανόητα, στο επικίνδυνο σπορ της οδήγησης στους δρόμους – καρμανιόλες του νησιού μας, έχουμε φτάσει, πολλές φορές, στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, όχι μόνο από το μποτιλιάρισμα της πόλης, αλλά και από το συνεχή κλυδωνισμό του αυτοκινήτου μας, λόγω των “κρατήρων”, που υπάρχουν σε όλες τις οδούς.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει δρόμος στο νησί μας, που να μην αποτελεί δημόσιο κίνδυνο, τόσο για τους οδηγούς των αυτοκινήτων, όσο και για αυτούς των δικύκλων, οι οποίοι “παίζουν” τη ζωή τους “κορώνα-γράμματα”, επειδή σε κάθε γωνιά υπάρχει και μία θανάσιμη παγίδα.
Από πού να αρχίσει κανείς; Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για το μαύρο μας το χάλι, για το οποίο, αρκεί μια “ξενάγηση” στα αξιοθέατα του οδικού μας δικτύου, κυρίως στην πόλη, στις εθνικές (ο Θεός να τις κάνει) οδούς Ζακύνθου- Βολιμών και Ζακύνθου- Κερίου, στο δρόμο (υπόδειγμα) του αεροδρομίου και στην κεντρική οδό (στολίδι) του Λαγανά!
Δρόμοι “τσουλήθρες”, κατάλληλοι για πατινάζ και όχι για οδήγηση: (Εθνική οδός Ζακύνθου- Βολιμών (μετά τη διασταύρωση Πάστρα), Κωνσταντίνου Λομβάρδου, οδός Τζουλάτη και επαρχιακή οδός Ζακύνθου- Βασιλικού, μετά το Ξηροκάστελο).
Δρόμοι “ηφαιστειογενείς”, μόνο για τρακτέρ: Οδοί Αρτέμιδος, Τζουλάτη, Αλεξάνδρου Ρώμα, Τερτσέτη, Στραβοπόδη, Ξανθοπούλου, Βαρβιάνη, Ερυθρού Σταυρού, οι εθνικές οδοί, Βολιμών, Κερίου, καθώς και η επαρχιακή οδός Βασιλικού. Επίσης, και πολλοί στενοί δρόμοι στο Λυκούδι, το Κυδώνι, το Γαϊτάνι, και το Τσιλιβή, στην επαρχιακή οδό Φιολιτίου, στους δρόμους της Ρίζας, αεροδρομίου, Λαγανά και νοσοκομείου, καθώς και σε πολλές άλλες περιοχές.
Περίεργες σταθμεύσεις οχημάτων σε γωνίες, οι οποίες είναι επικίνδυνες για πεζούς και οδηγούς.
“Τυφλές” διασταυρώσεις, με μηδενική ορατότητα, όπως στην περιοχή “Πάστρα”, όπου πρέπει να οδηγεί κανείς με την ψυχή στο στόμα.
Δρόμοι, στους οποίους εκτελούνται μονίμως έργα… Εκατοντάδες στενά δρομάκια σ’ όλο το μήκος και πλάτος της Ζακύνθου, τα οποία είναι γεμάτα λακκούβες και άκρως επικίνδυνα, επειδή χωρούν μόνο ένα αυτοκίνητο.
Τα αδέσποτα ζώα που έχουν καταστεί φόβος-τρόμος, για τους οδηγούς και αποτελούν αιτίες τροχαίων, επειδή κυκλοφορούν, ανεξέλεγκτα, σ’ όλο το δίκτυο.
Οι κάδοι απορριμμάτων, οι οποίοι έχουν εξελιχθεί σε “εφιάλτη” των οδηγών, γιατί είναι πεταμένοι σε πολλά σημεία των δρόμων, ελλοχεύοντας σοβαρούς κινδύνους για θανατηφόρα τροχαία.
Ξερά χόρτα, σκουπίδια, λακκούβες και μπαλώματα, “στολίζουν” το μεγαλύτερο μέρος του οδικού δικτύου, αποδεικνύοντας την έλλειψη καλαισθησίας, καθώς και την παντελή αδιαφορία μας για τον ευπρεπισμό του κοινού μας χώρου.
Τέλος, εκείνο που πληγώνει περισσότερο είναι η αναισθησία των ιθυνόντων για το χάλι των δρόμων του νησιού μας, οι οποίοι περιορίζονται σε πασαλείμματα και όχι σε δραστικές παρεμβάσεις, ώστε να καταστεί το οδικό δίκτυο ασφαλές, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τα θανατηφόρα τροχαία και το βαρύ φόρο αίματος, που έχουν πληρώσει οι Ζακυνθινοί στο “βωμό” της ασφάλτου!
Όμως, τι να περιμένει κανείς από αδιάφορους και φίλαυτους πολιτικούς; Μήπως μετά μας φταίει μόνο η μέθη, το όχημα και οι κακοί χειρισμοί του οδηγού για τις πρωτιές στα τροχαία;;;