Τριών ταχυτήτων

Αναγνωριστικές οι πρώτες 7 αγωνιστικές στην Β’ κατηγορία του τοπικού Πρωταθλήματος, σχετικά με τις ομάδες οι οποίες ξεχωρίζουν στην κορυφή, όσο και πιο… κάτω, εκείνες δηλαδή που έχουν μείνει πίσω στον βαθμολογικό πίνακα.
Όπως έδειξε η πρώτη… γεύση ο Ζακυνθιακός με το Αργάσι, αλλά και τον Αστέρα Γαϊτανίου, έχουν τον πρώτο λόγο για την υπόθεση πρώτη θέση. Το νεανικό σύνολο των Στράτου Κουρούμαλου και Jack Price βρίσκεται στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα με 18 βαθμούς έχοντας μόλις μία ήττα στο ενεργητικό του. Οπωσδήποτε τα νέα και ταλαντούχα παιδιά που έχουν βγει από τα φυτώρια της ακαδημίας του Ζακυνθιακού, έχουν προσδώσει άλλον αέρα στους πρωτοπόρους που παίζουν όμορφο και συγκροτημένο ποδόσφαιρο.
Ο Ζακυνθιακός εκεί που μπορεί να υστερήσει είναι στον τομέα της δύναμης από σωματεία που έχουν σε προχωρημένο στάδιο αυτό το στοιχείο. Πάντως όσο και αν ακούγεται παράλογο φαίνεται να έκανε καλό ο υποβιβασμός από την Α’ στη Β’ κατηγορία για τους “ερυθρόλευκους”, καθώς και νέα παιδιά βγήκαν στο προσκήνιο, ενώ ανασυντάχθηκε και ανακτήθηκε η χαμένη αξιοπιστία που υπήρχε πέρυσι.
Συνεχίζουμε με τον Αστέρα Γαϊτανίου που είναι έναν βαθμό πιο πίσω. Οι “πορτοκαλί” δείχνουν αξιόπιστοι κυρίως στα ντέρμπι, όπου φαίνεται ότι δεν… μασούν απέναντι σε ονόματα και παίκτες που έχουν εμπειρία.
Στο πρόσωπο του Μπάμπη Ξένου, αλλά και με νέο… αίμα στη διοίκηση ο Αστέρας φέτος φιλοδοξεί να πετύχει την πολυπόθητη άνοδο στα “σαλόνια” της Α’ κατηγορίας.
Το υλικό είναι αξιόλογο και ένα πρόγραμμα δύσκολων παιχνιδιών, τουλάχιστον για τον πρώτο γύρο έχει ξεπεραστεί. Απομένει να δούμε ποιες θα είναι οι αντοχές αυτής της ομάδας κι αν πραγματικά υπάρχει η δυνατότητα για την υπέρβαση.
Έμπειρη ομάδα το Αργάσι που θέλει να ξεπεράσει τα λάθη του παρελθόντος φέτος, έχοντας αυτή τη φορά την τύχη με το μέρος της. Πέρυσι το… τρένο έφυγε στο παραπέντε – στους αγώνες μπαράζ με τη Δόξα Λιθακιάς. Αγώνες οι οποίοι είχαν τραβήξει έως το τέλος της άνοιξης. Με έναν Παπαδάτο μπροστά ακόμη και μέτριο, με τον Βίτσο και τον Μποτώνη σε καλή κατάσταση η ομάδα του Ανδρέα Κοτσώνη και του… μοντέρνου Προέδρου Νίκου Αμπελά δεν έχει να φοβάται. Όμως όλα τα ματς απαιτούν σοβαρή προσπάθεια για να κερδηθούν. Αν επέλθει σταθερότητα η άνοδος θα είναι εφικτή.
Μία ταχύτητα πιο κάτω από τις προαναφερθείσες ομάδες φαίνεται ότι είναι ο Λεβάντες, ο Αετός Καλιπάδου, αλλά και ο Έσπερος. Το σωματείο του Γαλάρου, αλλά και ο Αετός είναι κοντά στην κορυφή, όμως δε φαίνεται (τουλάχιστον στις πρώτες αγωνιστικές) να έχουν συνέπεια, παρά μόνο διακύμανση στις αποδόσεις τους. Αντίθετα ο Έσπερος αρέσκεται στο ποδόσφαιρο που γνωρίζει με εναλλαγή της μπάλας συνεχώς, όμως παιδιά άπειρα που δεν έχουν δοκιμαστεί υπό πίεση και θέλουν ακόμα χρόνο για να έρθουν σε επίπεδο Πρωταθλητισμού.
Διαφορετική είναι η κατάσταση στις ομάδες Αστέρα Πλάνου και Δόξα Πηγαδακίων που πραγματοποιήθηκε ριζική ανανέωση. Οι μεν αξιοποίησαν τα ταλέντα που είχαν σε Τσιλιβή και Φλόγα Κυψέλης, οι δε έδωσαν σε παιδιά όπως ο Καμπεράϊ και ο Πάγια να δοκιμάσουν αλλού την τύχη τους και την ικανότητά τους. Φυσικά όλα αυτά συνηγορούσαν στην αποδυνάμωση του ρόστερ και της αδυναμίας να παρθούν βαθμοί την περίοδο που διανύουμε.
Χωρίς ιδιαίτερες βλέψεις ο Κοιλιωμένος με τις Ορθονιές που κατεβαίνουν στους αγώνες, χωρίς να συγκεντρώνονται επαρκώς (ή καθόλου) στις προπονήσεις, ενώ κάπως έτσι είναι η κατάσταση και στον Λούρο. Τέλος για τις εμπειρίες φαίνεται πως θα αγωνιστεί και φέτος ο Απόλλωνας.