Κατάνυξη προσέφερε ο Σπαργανωμένος ήλιος

Η σημαντική Δεσποτική γιορτή της κατά σάρκα γεννήσεως του Χριστού, είναι μια ιδιαίτερη γιορτή. Ο έναρθρος λόγος, ποτέ δεν μπόρεσε να αποδώσει όλες τις αποχρώσεις των υποκειμενικών, προσωπικών, ανθρώπινων σκέψεων και συναισθημάτων. Γι’ αυτό και ο άνθρωπος ανέπτυξε ένα άλλο ηχητικό μέσο για να εκδηλώνεται και να εκφράζεται: τον Μουσικό Λόγο.
Η Ζάκυνθος εκφράζεται με τον δικό της Μουσικό Λόγο, υμνώντας την ιδιαίτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, συνεχίζοντας την ιδιαίτερη μουσική της τεχνοτροπία.
Η φωτεινή βραδιά των Χριστουγέννων γέμισε τις καρδιές μας, με ευχητικούς και εγκωμιαστικούς ύμνους, κλασικά έργα, κάλαντα του κόσμου και γλυκιές μελωδίες.
Θεσμό, αποτελεί για τους “Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος”, η Χριστουγεννιάτικη Συναυλία, η οποία φέτος πραγματοποιήθε στις 25 Δεκεμβρίου 2009, στο Μητροπολιτικό ναό του νησιού μας, και η οποία ανέβασε υψηλά τον πήχη, σε επίπεδο που αρμόζει στη μουσική Ζάκυνθο. Το μουσικό πρόγραμμα είχε τρία μέρη, εκκλησιαστικούς Ζακυνθινούς Ύμνους των Χριστουγέννων, διάσημα μουσικά κομμάτια μεγάλων ευρωπαίων συνθετών και λυρικά σόλα, σε μουσική των W.A. Mozart, Frank, Bach/Gounod, Κ. Σαμσαρέλου, Θεμ. Πολυκράτη, Ν. Γράψα, Παν. Μαρίνου, καθώς και Χριστουγεννιάτικοι Ζακυνθινοί Εκκλησιαστικοί ύμνοι Αγνώστων, Κάλαντα και χριστουγενιάτικα τραγούδια του κόσμου (Ισπανία, Μικρά Ασία, Ιταλία, Αγγλία).
Το πολυφωνικό μέρος και την ορχήστρα, στελέχωσαν οι “Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος” και η “Ιόνιος Φιλοκαλία”, ενώ τα χορωδιακά μέρη απέδωσαν 16 ανδρικές και γυναικείες φωνές, και τα μουσικά μέρη κάλυψε 12μελής ορχήστρα.
Διηύθυναν οι Νίκος Γράψας και Παναγιώτης Μαρίνος.
Φιλική συμμετοχή είχε ο εκπληκτικός βαρύτονος Διονύσης Σούρμπης, ενώ εξέπληξαν όλους οι σολίστες Στέλλα Μικρούλη (σοπράνο), Ανδριάνα Λυκούρεση (σοπράνο) και Αλέξανδρος Αμανατίδης (τενόρος).
Ποιητικά κείμενα του π. Παναγιώτη Καποδίστρια (ειδικά γραμμένα για την εκδήλωση) απέδωσε η ηθοποιός Λετίτσια Μουστάκη.
Αθρόα και η προσέλευση των φιλόμουσων που κατέκλυσαν το ναό, και που ευτυχώς οι οργανωτές είχαν προβλέπει να υπάρχει γιγαντοοθόνη στα προπύλαια του ναού, ώστε όλοι να ευχαριστηθούν όλοι ήχο και εικόνα.
Η σπουδαία αυτή μουσική εκδήλωση, τελούσε υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ζακύνθου, της Μητρόπολης Ζακύνθου και του Επιμελητηρίου Ζακύνθου.
Η Μουσική δεν ανήκει στους “ειδικούς”. Είναι πανανθρώπινη, παγκόσμια, διαχρονική πολιτισμική αξία. Ο μουσικός λόγος, ανήκει στο σύνολο της ανθρωπότητας, στον κάθε ένα από εμάς, αποτελούν κληρονομιά μας.
Κάθε άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει το μουσικό του αισθητήριο. Αρκεί να στρέψει το ενδιαφέρον του. Να εμπιστευτεί τις αισθήσεις του. Να αφιερώσει λίγες ώρες για να ακούσει, συγκεντρωμένος, ό,τι πιο όμορφο δημιούργησε ο ανθρώπινος νους.
Στόχος των διοργανωτών ήταν, το υψηλό αποτέλεσμα και παράλληλα μια ολοκληρωμένη ποιοτική κάλυψη της ψυχικής ανάγκης των Ζακυνθινών, όπως αυτή μεταφράζεται μέσα από τη μουσική, ειδικά εκείνες τις Αγίες ημέρες, και αυτο επετεύχθη πανηγυρικά.

π. Παναγιώτη Καποδίστρια

ΣΠΑΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΗΛΙΟΣ

α΄

Ο αχώρητος παντί πώς εχωρήθη εν γαστρί;

Εφανερώθη
σπαργανωμένος ήλιος
και πανωραίος
ψαύω τον Ανέγγιχτο
και ανατέλλω νέος.

Σπίθα ελέους
ραγίζει τα σκότη μου
κι ας επιμένουν.
Νήπιος τουρτουρίζω
έξω απ’ το σπήλαιό του.

- Δεν ξέρω λόγια
να σού μιλήσω Λόγε
σιωπές ψελλίζω
οι χούφτες μου αδειανές
το δώρο μου άδωρο.

β΄

Μυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον!

Τα είδα όλα:
Κόσμο να καραδοκεί
ευώδες θαύμα
της χαράς το σχέδιο
σε συναστρία πλήρη.

Την κόρη μάνα
ασθενή τον δυνατό
τα πάνω κάτω
την αρχή του Άναρχου
να γίνεται Ιστορία.

Ριπές αγάπης
με χουχουλίζουν όλον
κι ανταποδίδω
ασπασμούς φαυλότητας
λογχισμούς κακότητας.

γ΄

μανείς ο Ηρώδης εταράττετο

Φύγε τα παιδιά
Ηρώδης παμπόνηρος
αρχαγγελίζει
εάν τα βρει στα πέριξ
Χριστός πυροβολείται.

Αλίμονό μας-
κάλπικα νομίσματα
μάς αγοράζουν
σε νερά δυσνόητα
καταποντιζόμαστε.

Μαίνονται λυγμοί
τα λυπηρά του βίου
εν εξελίξει
οι σκιές επαίρονται
όμως το φως αυξαίνει.

δ΄

περιγράφεται νυν σώματι ο απερίγραπτος

Αν και ουρανός
το χοϊκότατο μου
ντύθηκε σώμα.
Να γιατί χλοΐζω φως:
Ότι ουρανίζομαι.

Ξανά στον Κήπο
οι ελπίδες μου ριζώνουν
βλασταίνουν χάρες
στο κέντρο νέο Δέντρο
και γύρω γύρω όλοι.

Λέξεις βουερές
μάθε μου να διαβάζω
υπέρ υγείας
γέννα δίχως ωδίνες
οδύνης προάγγελο.

(Μπανάτο Ζακύνθου, 25 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου 2009)