Θα σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι!

Η ραγδαία επιδείνωση της οικονομίας της χώρας μας με τεράστιες συνέπειες στην ανάπτυξη και την εκτέλεση δημοσίων έργων, καθώς και την εφαρμογή μιας εξαιρετικά «σφιχτής» πολιτικής για τους ανίσχυρους της κοινωνίας μας καταδεικνύεται στον προϋπολογισμό του 2010, ο οποίος ψηφίστηκε από τη Βουλή και αποτελεί, πλέον, νόμο του κράτους.
Η εφημερίδα μας, όπως κάθε χρόνο, ζήτησε από εκπροσώπους των κομμάτων του νησιού μας να εκφράσουν την άποψή τους για τον πρώτο προϋπολογισμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και δημοσιεύουμε τις άκρως ενδιαφέρουσες απόψεις τους, δηλαδή των κ.κ. Διονύση Κορφιάτη, Γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Γιαννούλη, Προέδρου της ΝΟΔΕ ΝΔ, Γιώργου Κωνσταντίνου, στελέχους του ΚΚΕ, Αντώνη Κασσιμάτη, στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ και Ανέστη Κοκκάκη, πολιτευτή του ΛΑΟΣ.

Δ. Κορφιάτης, Γραμματέας της ΝΕ ΠΑΣΟΚ: “Στηρίζουμε την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης”
Η Ελλάδα περνά τη χειρότερη κρίση μετά τη μεταπολίτευση. Κρίση οικονομική, κοινωνική, αρχών και αξιών.
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Παπανδρέου κάλεσε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, οι οποίοι μοιράζονται τους ίδιους προβληματισμούς και τις αγωνίες για το μέλλον της χώρας, το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας, να συστρατευτούμε, να στηρίξουμε και να συνεργαστούμε με την οικονομική και κοινωνική επιτροπή για να επιτύχουμε μεγάλες ανατροπές για τη χώρα.
Ξέρουμε ότι έχουμε ρεκόρ σε αρνητικούς δείκτες. Ρεκόρ στη διαφθορά, την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, το έλλειμμα του δημοσίου χρέους, τις επιδόσεις των σχολείων και των πανεπιστημίων, τα τροχαία, τα ναρκωτικά, την εγκληματικότητα, τη γραφειοκρατία. Η κυβέρνηση έδειξε από τις πρώτες μέρες διακυβέρνησης την ειλικρινή της διάθεση να κάνει πράξη τις προεκλογικές δεσμεύσεις, να ταχθεί υπέρ των μικρομεσαίων και των οικονομικά ασθενέστερων.
Εμείς στηρίζουμε και καλούμε όλους τους πολίτες να συναινέσουν σε αυτή την πολιτική που σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ έχει πρόγραμμα, όραμα, στρατηγική και στόχους για να βγάλει τη χώρα από τα προηγούμενα αρνητικά ρεκόρ. Αποφασίζει να χτυπήσει και να εισπράξει από όλους αυτούς που με τις οικονομικές πολιτικές τους οδήγησαν τη χώρα στο «χείλος του γκρεμού».
Στηρίζουμε γιατί βλέπουμε ότι θέλει να κάνει αναδιανομή των υποχρεώσεων και των παροχών. Πρέπει να στηρίξουμε για ένα δίκαιο κράτος αξιόπιστο και με κύρος παγκοσμίως. Το βάρος μεγάλο και οι υποχρεώσεις πολλές, αλλά ευελπιστώ ότι εμείς οι Έλληνες, όπως πάντα, ξέρουμε και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όλες τις δύσκολες καταστάσεις.

Γ. Κωνσταντίνου, στέλεχος του ΚΚΕ: “Το ΠΑΣΟΚ η ΝΔ, χωρίς ντροπή, ξεπούλησαν όλο τον εθνικό μας πλούτο”
Το ΚΚΕ καταψηφίζει τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2010 ως ταξικό, ως αντιλαϊκό, ως αδιέξοδο για τα πλατιά λαϊκά νοικοκυριά. Όμως, δε μένει μόνο σ’ αυτό. Αποκαλύπτει το μύθο, ο οποίος καλλιεργείται όχι μόνο από την κυβέρνηση, αλλά και από τα υπόλοιπα κόμματα, που λέει ότι αυτός ο δρόμος είναι μονόδρομος για τον ελληνικό λαό.
Επί χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ χωρίς ντροπή και με μπαμπούλα πάντα το έλλειμμα,(καμένη γη διαχρονικά) ξεπούλησαν όλο τον εθνικό μας πλούτο, με αλλεπάλληλες ιδιωτικοποιήσεις ΟΤΕ, ΔΕΗ, Ναυπηγεία, Τράπεζες, Ολυμπιακή, ΟΣΕ κ.ά.
Επί χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ χωρίς ντροπή και με μπαμπούλα πάντα το έλλειμμα, ικανοποιούν διαχρονικά τις ανάγκες των κεφαλαιοκρατών με σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές, τεράστια επενδυτικά κίνητρα προς το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά επίσης και τις ανάγκες χρηματοδότησης των υπέρογκων εξοπλιστικών προγραμμάτων εξαιτίας της συμμετοχής της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό ΝΑΤΟικό οργανισμό, οι οποίες εκφράζονται και στον προϋπολογισμό του 2010.
Επί χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ χωρίς ντροπή και με μπαμπούλα πάντα το έλλειμμα, παγώνουν τους μισθούς, καταργούν το 8ωρο, δημιουργούν ελαστικές μορφές απασχόλησης, απολύουν, αυξάνουν τα όρια ηλικίας, ενώ τζογάρουν τα λεφτά μας σε χρηματιστήρια και τοξικά ομόλογα.
Σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ζητάει εθνική συναίνεση, από ποιους ζητάει εθνική συναίνεση; Από έναν που παίρνει σήμερα 460 ευρώ, από έναν που παίρνει 700 ευρώ;
Η διόγκωση του δημόσιου χρέους αποτελεί ιδιομορφία του ελληνικού καπιταλισμού; Δεν έχουμε στην Ιαπωνία δημόσιο χρέος που ξεπερνάει το 200% του ΑΕΠ; Στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσεγγίζει το 100%; Στην Ιταλία την τελευταία δεκαετία δεν παραμένει σταθερά πάνω από το 105% του ΑΕΠ; Μάλιστα, σε συνθήκες κρίσης και εξαιτίας των τεράστιων «πακέτων» στήριξης στο κεφάλαιο, είτε αυτό δραστηριοποιείται στο χρηματοπιστωτικό τομέα, είτε σε άλλους τομείς και κλάδους της οικονομίας, το δημόσιο χρέος αυξάνεται σε όλες τις χώρες. Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπεται να αυξηθεί από 61,5% το 2008 στο 79,3% το 2010, δηλαδή σχεδόν είκοσι ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες.
Στην Ελλάδα το ιστορικά διαμορφωμένο υψηλό δημόσιο χρέος αντανακλά το μικρό μέγεθος του τομέα της μεταποίησης σε σύγκριση με άλλες αντίστοιχου μεγέθους, αντίστοιχου επιπέδου καπιταλιστικής ανάπτυξης οικονομίες. Αυτός ο τομέας της μεταποίησης συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο εξαιτίας της ένταξης της χώρας μας στην ΕΟΚ και ιδιαίτερα μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Είναι πολιτικό θράσος το να προσπαθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και παλιότερα της Νέας Δημοκρατίας, να εκμεταλλευθεί τα πατριωτικά συναισθήματα των εργαζομένων για να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική της.
Και είναι πολιτικό θράσος να μιλάνε για εθνική ανεξαρτησία όταν έχουν υπογράψει το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, με την οποία συμφωνεί και το ΛΑ.Ο.Σ., που εκχωρεί ουσιαστικές αρμοδιότητες και παραβιάζει στην πράξη, και στον οικονομικό τομέα και σ’ άλλους τομείς, την εθνική ανεξαρτησία της χώρας. Μάλιστα σήμερα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και ο ΛΑ.Ο.Σ., αποδέχονται το Ευρωσύνταγμα, τη Συνθήκη της Λισαβόνας, που μειώνει ακόμη περισσότερο την εθνική ανεξαρτησία, που δίνει δικαίωμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμα και κατά πλειοψηφία να αποφασίζει στο σύνολο των τομέων της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας. Είναι επίσης, πολιτική υποκρισία να μιλάνε για εθνική ανεξαρτησία όταν έχουν εκχωρήσει στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Μας μιλάνε περί πράσινης ανάπτυξης, δεν μας λένε, όμως ποιος θα ωφεληθεί απ’ αυτή. Θα ωφεληθούν οι εργαζόμενοι; Τι θα κερδίσουν οι εργάτες, τα πλατιά λαϊκά στρώματα γενικότερα από τη δραστηριότητα που θα αναπτύσσουν οι καπιταλιστές με την «πράσινη» ανάπτυξη;
Εμείς, υποστηρίζουμε – και γι’ αυτό καταψηφίζουμε άλλωστε τον προϋπολογισμό – ότι υπάρχει πλούτος σ’ αυτόν τον κόσμο. Υπάρχει πλούτος ο οποίος παράγεται από την εργατική τάξη, από τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Υπάρχει πλούτος που μέσα από την πάλη του εργατικού λαϊκού κινήματος θα διαμορφώνονται όροι, συνθήκες και προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού μετώπου πάλης που θα δημιουργήσει αυτές τις προϋποθέσεις ώστε μια λαϊκή εξουσία να κατανείμει αυτόν τον πλούτο σε αυτούς οι οποίοι τον παράγουν.
Υπάρχει και άλλος δρόμος ανάπτυξης. Δεν είναι μόνο ο δρόμος που εξυπηρετεί τις ανάγκες των κεφαλαιοκρατών, δεν είναι μόνο ο ευρωμονόδρομος. Υπάρχει ο δρόμος που εξυπηρετεί, που ικανοποιεί τις ανάγκες των εργαζομένων, των παραγωγών του πλούτου, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, της πόλης και της υπαίθρου, τα οποία βλέπουν τα όνειρά τους να γκρεμοτσακίζονται στις συνθήκες του ανταγωνισμού, στις συνθήκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αυτός ο δρόμος, είναι ο δρόμος της λαϊκής εξουσίας, λαϊκής οικονομίας, όπου τα μέσα παραγωγής θα αποτελούν λαϊκή ιδιοκτησία.

Αν. Κοκκάκης, πολιτευτής του ΛΑΟΣ: «Προϋπολογισμός μιζέριας»!
O νέος προϋπολογισμός, είναι προϋπολογισμός μιζέριας, με «ακμαίες» κρατικές σπατάλες και δεκάδες εκατομμύρια κρατικών δαπανών για…ζώα, υφάσματα, ρούχα σαπούνια και «βοήθεια σε ξένα κράτη»…
Οι πρόσθετοι φόροι είναι 4,4 δις ευρώ στον Προϋπολογισμό του 2010. Για τη μυθώδη, όμως, δημόσια ακίνητη περιουσία και την εκμετάλλευσή της δε λέει κανείς κουβέντα. Ούτε ο τουρισμός και η ναυτιλία, οι δύο δυναμικότεροι τομείς της ελληνικής οικονομίας, μπορούν να αντέξουν το βάρος. Γονατίζει και η ναυτιλία και ο τουρισμός. Έφερε η ναυτιλία πέρυσι 10 δις ευρώ στην Ελλάδα. Μα, μόνο για τόκους δώσαμε 12 δις ευρώ. Έφερε ο τουρισμός πέρυσι 11,6 δις ευρώ. Μα, μόνο για εισαγωγές πετρελαίου δώσαμε 13 δις ευρώ.
Και επειδή συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τους τραμπουκισμούς και το πλιάτσικο, που έγινε στο κέντρο της Αθήνας, θα αναφέρουμε και τη μελέτη της ALPHA BANK, η οποία λέει ότι από αυτά όλα που συνέβησαν, τις κλεψιές και τους τραμπουκισμούς, στο κέντρο της Αθήνας, το κράτος αναγκάστηκε να ακουμπήσει 700.000.000 ευρώ για αποζημιώσεις. Δε μιλάμε για τα διαφυγόντα έσοδα από τον τουρισμό, αυτά είναι τα 700.000.000 ευρώ που ακούμπησε το κράτος μόνο για να αποζημιώσει αυτούς που πάθανε όσα πάθανε από τους τραμπούκους και τους κλέφτες που έσπασαν την Αθήνα πέρυσι το Δεκέμβρη.
Η εύκολη λύση, λοιπόν, παραμένει πάντα ο κεφαλικός φόρος και για τα δύο κόμματα εξουσίας και για το ΠΑΣΟΚ και για τη Νέα Δημοκρατία. Και φυσικά, κυνηγάνε τα ακίνητα. Εμείς τους λέμε: «Κάτω τα χέρια από τα ακίνητα»! Σταματήστε να επιβαρύνετε τα ακίνητα. Σταματήστε να κυνηγάτε την οικοδομή. Όλοι γνωρίζουν ότι η οικοδομή είναι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Γιατί γονατίζουν την οικοδομή; Για ποιο λόγο γίνεται αυτό που γίνεται και επιβαρύνεται η οικοδομή και οι ιδιοκτήτες;
Και τώρα ερχόμαστε στο επόμενο χαράτσι: Τσιγάρα και καπνός. Κάποιοι στην ΕΕ δεν αντιλαμβάνονται ότι αποτελεί ένα παραδοσιακό ελληνικό προϊόν. Δεν μπορείς να διαλύεις την ελληνική παραγωγή καπνών. Ο Ευρωπαίος δε σταμάτησε να καπνίζει, επειδή «το κάπνισμα βλάπτει την υγεία». Απλώς, καπνίζει καπνά που έρχονται από την Ουγκάντα, τη Χιλή και την Τουρκία, όπως γίνεται τώρα. Διαλύθηκε η ελληνική παραγωγή καπνού τελείως, πεινάνε οι παραγωγοί καπνού και, παρόλα αυτά, στις Βρυξέλλες, μας λένε ότι το κάπνισμα κάνει κακό στην υγεία. Και ρωτάμε: Πιστεύει κανείς ότι οι Ευρωπαίοι σταμάτησαν να καπνίζουν, επειδή κάποιοι διέλυσαν την ελληνική παραγωγή καπνού; Έρχεται, τώρα, αυτή η κυβέρνηση, και ρίχνει άλλα 250 εκ. ευρώ πρόσθετο φόρο στον καπνό, μια ακατανόητη τακτική, η οποία οδηγεί στο οριστικό σβήσιμο της ελληνικής αγροτικής παραγωγής.
Κάνουμε, λοιπόν, μια αυστηρή κριτική, θα πει κάποιος. Κάνουμε αυστηρή κριτική, δίκαιη κριτική, όμως, και με στοιχεία. Και επειδή είμαστε δίκαιοι, θα πούμε και ένα μπράβο: Μπράβο που αυξάνεται το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και γίνεται 10.300.000.000 ευρώ! Μάλλιασε η γλώσσα μας τόσα χρόνια να λέμε στη Νέα Δημοκρατία ότι χρειάζεται αύξηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Όταν η οικονομία δεν τραβάει, αυξάνεις το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, για να αναχαιτίσεις τις αρνητικές συνέπειες της ύφεσης. Είναι θετικό, λοιπόν, που αυξάνεται το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Ενίσχυση τραπεζών και 28 δις: Το ΠΑΣΟΚ, πέρυσι, έλεγε τα μύρια όσα για τις τράπεζες και φέτος…επαινεί το πρόγραμμα με τα 28 δις! Μύδρους εξαπέλυε πέρυσι το ΠΑΣΟΚ κατά του προγράμματος ενίσχυσης των τραπεζών. Σήμερα, διαβάζουμε στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού: «Αξιοποίηση του σκέλους των εγγυήσεων των 15.000.000.000 από τις τράπεζες». Το ΠΑΣΟΚ θεωρεί, φέτος, «ωφέλιμη» τη ρύθμιση που έκανε η ΝΔ για τις τράπεζες. Δηλαδή, άλλα λέγανε πέρυσι, άλλα λέτε φέτος. Γαλάζιο χαράτσι για το ΕΤΑΚ. Το εισπράττει κανονικά. Γαλάζιο χαράτσι για την κινητή και την καρτοκινητή τηλεφωνία. Το εισπράττει κανονικά. Πήρανε φόρα, καταργήσανε τα stage, παγώσανε τους ημιυπαίθριους, καταργήσανε την απόσυρση, τα γαλάζια χαράτσια τους αρέσουν και τα κρατάνε!
Για όλους αυτούς τους λόγους, για την ατολμία του, γιατί υιοθετεί τις ίδιες φορομπηχτικές και άδικες πρακτικές του παρελθόντος, για το ότι δεν έχει όραμα, δεν προνοεί για την εκμετάλλευση της απίστευτης ακίνητης δημόσιας περιουσίας και αντίθετα επιλέγει την εύκολη λύση του χαρατσιού και του ξεζουμίσματος των ξεζουμισμένων με τα απίστευτα χαράτσια στα ακίνητα και την οικοδομή, είμαστε εναντίον σε αυτόν τον Προϋπολογισμό της καχεξίας, της υπανάπτυξης και της μιζέριας.

Αν. Κασσιμάτης, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ: “Αναξιόπιστος και πλαστός ο προϋπολογισμός του 2010”
Ο προϋπολογισμός του 2010, προσανατολισμένος στο πνεύμα της νεοφιλελεύθερης-μονεταριστικής ορθοδοξίας του απαράδεκτου Σύμφωνου Σταθερότητας της Ε.Ε., μπορεί να αποδειχτεί εξίσου επίπλαστος και αναξιόπιστος με τους αντίστοιχους προϋπολογισμούς του 2008 και 2009. Ο προϋπολογισμός αυτός ήδη βρίσκεται σε τροχιά ανατροπής αφού επίκειται η ανακοίνωση νέων μέτρων, που μπορούν να πάρουν τη μορφή αντικοινωνικής χιονοστιβάδας, ιδιαίτερα στους τομείς της φορολογίας, της εισοδηματικής πολιτικής και των ασφαλιστικών-συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι άλλον προϋπολογισμό κατέθεσε για ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση και άλλος θα εφαρμοστεί στην πράξη, πράγμα που συνιστά, εφόσον δεν κατατεθεί προς συζήτηση και επικύρωση συμπληρωματικός προϋπολογισμός, ανοιχτή συνταγματική εκτροπή.
Πέραν αυτών, όμως, ο προϋπολογισμός του 2010 θα αποδειχθεί διάτρητος και επίπλαστος και για μια σειρά άλλους λόγους. Κατ’ αρχάς, διότι ως συνήθως υπερεκτιμώνται τα έσοδα και υποεκτιμώνται οι δαπάνες και δεν καταγράφονται κονδύλια που αφορούν τη χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης και τα οποία προσεγγίζουν το 1% του ΑΕΠ. Το κυριότερο όμως είναι η πρωτοφανής, εκτός τόπου και χρόνου και αδύνατον να πραγματοποιηθεί σχέση ανάμεσα στη μεταβολή των φορολογικών εσόδων τα οποία αυξάνονται κατά 7% το 2010 και της αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ κατά 1,7%.
Η χώρα, παρά την αέναη λιτότητα σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες (τη μια για να μπούμε στην ΟΝΕ, την άλλη για να διατηρηθούμε στην ΟΝΕ, την επόμενη για να μην μπούμε σε επιτήρηση, την άλλη για να βγούμε από την επιτήρηση και κατόπιν να οδηγηθούμε σταδιακά στο μηδενισμό των ελλειμμάτων), βιώνει μια συνεχή ιδιόμορφη δημοσιονομική «τρομοκρατία» και κρίση. Ελλείμματα και αυξανόμενα χρέη συνιστούν κατά κύριο λόγο την «αφανή» επιδότηση των κερδών και του μεγάλου πλούτου.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε πλήρη αναδίπλωση
Το κόμμα του ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση είναι αλήθεια ότι δεν επέδειξε ποτέ ένα ιδιαίτερο ριζοσπαστισμό ούτε αμφισβήτησε τον πυρήνα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που ακολουθούσε η χώρα, το οποίο άλλωστε οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ εμπέδωσαν τη δεκαετία του 90.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όμως, ως αντιπολίτευση, πρόβαλε κάποιες θετικές δεσμεύσεις, τις οποίες όταν εμείς υπογραμμίζαμε πως θα παραμεριστούν και θα μείνουν στα χαρτιά, αν τυχόν το ΠΑΣΟΚ ερχόταν στην εξουσία, δεχόμεθα έντονες επικρίσεις. Σήμερα, το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση κατάφερε μέσα σε λίγες εβδομάδες να κάνει στροφή 180 μοιρών και να εγκαταλείψει πλήρως τις όποιες, θετικού χαρακτήρα, προεκλογικές του εξαγγελίες, εφαρμόζοντας μια πολιτική που κινείται στα χνάρια των επιλογών της ΝΔ, αν δεν τις υπερκεράσει σε συντηρητική και αντιδραστική κατεύθυνση το επόμενο διάστημα.
Το πιο χαρακτηριστικό δείγμα των υπαναχωρήσεων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι ο Προϋπολογισμός που κατέθεσε για το 2010.
Αντί να ανακουφίσει φορολογικά τα ασθενέστερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, στην ουσία προωθεί μια νέα φορολογική λεηλασία τους, ενώ διατηρεί την φορολογική ασυλία των μεγάλων κερδών, των μεγάλων περιουσιών, των μεγάλων εισοδημάτων και των μεγάλων κληρονομιών.
Αντί να ενισχύσει τα εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις, τα οποία συνεχώς υποβαθμίζονται τα τελευταία χρόνια, συνεχίζει, αν δεν επιτείνει, κιόλας, τις πολιτικές λιτότητας.
Αντί να προχωρήσει σε μια μεγάλη αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και την παραγωγική και αποτελεσματική αναδιάρθρωσή του, συνεχίζει με οριακή αύξηση των κονδυλίων μια λογική υποβάθμισης της παρέμβασης του δημοσίου στην οικονομία.
Αντί να ακολουθήσει μια πολιτική ανατροπής της κατάρρευσης του αγροτικού τομέα με στόχο την ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας και τη στήριξη των αγροτών και της υπαίθρου, συνεχίζει τις επιλογές που τείνουν να δώσουν τη χαριστική βολή στην ελληνική περιφέρεια.
Αντί να ακολουθήσει ένα δρόμο δημοσίου ελέγχου των τραπεζών και στήριξης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, παρατείνει τις πολιτικές που προικοδοτούν το μεγάλο κεφάλαιο και την ασυδοσία πολυεθνικών αλυσίδων, μεγάλων εμπορικών κέντρων και πολυκαταστημάτων.
Αντί να προωθήσει τη διαφάνεια και τον έλεγχο στη συγκρότηση του Προϋπολογισμού, παρατείνει το πέπλο του σκότους και της αμφιβολίας γύρω από τα δημοσιονομικά δεδομένα της χώρας.

Τα έσοδα του προϋπολογισμού – Η Κυβέρνηση σε τροχιά φοροεπιδρομής σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων
Ο Τακτικός Προϋπολογισμός του 2010 προβλέπει έσοδα 58.350 εκατομμύρια ευρώ (23,9% του προβλεπόμενου ΑΕΠ) έναντι 54.260 ευρώ (22,6% του εκτιμώμενου ΑΕΠ), που είναι η εκτίμηση των εσόδων του Τακτικού Προϋπολογισμού για το 2009. Με δυο λόγια, για το 2010 προβλέπονται πρόσθετα αυξημένα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού της τάξης των 4.440 εκατομμυρίων ευρώ, ποσοστιαία αυξημένα κατά 9%.
Από τα 4.440 εκ. ευρώ προβλεπόμενα αυξημένα έσοδα το 2010, τα 4 δισ. ευρώ περίπου αντιπροσωπεύουν πρόσθετα φορολογικά έσοδα, εκ των οποίων τα 2,3 δισ. ευρώ περίπου, αυξημένοι κατά 9% είναι οι πρόσθετοι άμεσοι φόροι, ενώ τα 1,7 δισ. ευρώ, περίπου, είναι οι αυξημένοι έμμεσοι φόροι, με ποσοστό περίπου 6%. Αν από τα 4 δισ. ευρώ πρόσθετους προβλεπόμενους αυξημένους φόρους για το 2010 αφαιρέσουμε, περίπου, το 1 δισ. ευρώ, το οποίο αντιπροσωπεύει την έκτακτη εφάπαξ εισφορά στα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων και των μεγάλων ακίνητων περιουσιών του 2008, τότε τα υπόλοιπα φορολογικά βάρη αναμένεται να τα επωμιστούν κατά κύριο λόγο τα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Υποχρηματοδοτηση της δημοσιας παιδειας καταρρευση του δημοσιου συστηματος υγειας
Οι δαπάνες που προβλέπει ο τακτικός προϋπολογισμός του 2010 για την παιδεία ανέρχονται στα 7808 εκ. ευρώ ή στο 3,20% του προβλεπόμενου ΑΕΠ του 2010. Οι αντίστοιχες εκτιμήσεις για το 2009 φθάνουν το 3,04 % του ΑΕΠ, ενώ οι πραγματοποιήσεις του 2008 ανέρχονται στο 2,91% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι οι δαπάνες για την παιδεία παραμένουν περίπου στάσιμες με οριακή αύξηση ως ποσοστό του ΑΕΠ έναντι του 2008. Πέραν αυτού, υπάρχει μείζον θέμα με τη χαμηλή αποτελεσματικότητα και τον στρεβλό προσανατολισμό και αυτών ακόμα των ισχνών δαπανών.
Δίπλα στη υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας, χρόνο με το χρόνο, εξωθείται σε κατάρρευση το δημόσιο σύστημα υγείας. Ο τακτικός προϋπολογισμός του 2010 προβλέπει δαπάνες για την υγεία ύψους 6.855 εκ. ευρώ ή 2,81% ως ποσοστό του προβλεπόμενου για το 2010 ΑΕΠ. Το ποσοστό αυτό είναι ασήμαντα μεγαλύτερο του εκτιμώμενου για το 2009 ποσοστού ύψους 2,77% του ΑΕΠ.
Αυτές οι πενιχρές δαπάνες για τη δημόσια υγεία δεν μπορούν ούτε στο ελάχιστο να αντιμετωπίσουν τις όλο και αυξανόμενες ανάγκες για υπηρεσίες υγείας και τα προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας που κυριολεκτικά βρίσκεται υπό κατάρρευση λόγω εκρηκτικών ελλείψεων σε προσωπικό, ιδιαίτερα νοσηλευτικό, των ελλείψεων σε υποδομές και σε εξοπλισμό, ενώ τα δημόσια νοσοκομεία οφείλουν τεράστια ποσά στους προμηθευτές τους με αποτέλεσμα να απειλούνται με αναστολή προμηθειών σε βασικά υλικά, απειλές, οι οποίες συχνά έγιναν πράξη το τελευταίο διάστημα.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάρρευσης του δημόσιου υγειονομικού συστήματος, των καθυστερήσεων στην προσφορά αναγκαίων υπηρεσιών στους πολίτες, της διαρκούς ταλαιπωρίας και των δυσλειτουργιών του , είναι να γιγαντώνονται και να επεκτείνονται όλο και περισσότερο οι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι προσφοράς υπηρεσιών υγείας σε όλα τα επίπεδα. Η υγεία ιδιωτικοποιείται και εμπορευματοποιείται με όλο και ταχύτερους ρυθμούς σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα το 57% των συνολικά δαπανών για υγεία πραγματοποιείται με χρήματα των πολιτών, καθιστώντας το ελληνικό υγειονομικό σύστημα ένα από τα πιο άδικα και άνισα στο χώρο της Ευρώπης.

Γεωργία και αγροτικος κοσμος η καταρρευση καλα κρατει!
i. Αγροτικό Εισόδημα
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη χειρότερη θέση ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 19,7% το διάστημα 2001 – 2008, ενώ στο ίδιο διάστημα το αγροτικό εισόδημα στην Ε.Ε. -27 αυξήθηκε κατά 15% περίπου.
Η μείωση των τιμών παραγωγού δεν έχει οδηγήσει σε φθηνότερα είδη διατροφής. Οι καταναλωτές συνεχίζουν να αγοράζουν πανάκριβα τα τρόφιμα, όταν οι αγρότες πουλάνε και κάτω του κόστους. Π.χ η τιμή του ελαιόλαδου έφτασε πέρσι τα 2ευρώ/Kg στον παραγωγό ενώ στα super market πουλιέται 5-5,5 ευρώ/Kg.
ii. Αγροτική Παραγωγή
Η εκτίμηση μας για τις δραματικές επιπτώσεις από την εφαρμογή της αναθεωρημένης ΚΑΠ του 2003 με την καταστροφική επιλογή της αποδέσμευσης των ενισχύσεων από το παραγόμενο προϊόν, επαληθεύεται με τον πιο δραματικό τρόπο. Στο διάστημα της τελευταίας πενταετίας (2004-2008) σημειώνεται σημαντική κάμψη στην παραγωγή των περισσότερων αγροτικών προϊόντων, με χαρακτηριστικότερες εκείνες του καπνού (-82%) και των τεύτλων (-59%). Εξαιρετικά σημαντική όμως ήταν η μείωση της παραγωγής και σε μια σειρά άλλων προϊόντων όπως στη σταφίδα (-83%), στο βαμβάκι (-47%), στο ελαιόλαδο (-32%), στο σκληρό στάρι (-24%), στη βιομηχανική τομάτα (-19%), στο κρασί (-15%).
Από την εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού 2010, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις όποιες μεγαλοστομίες και φιλοαγροτικές διακηρύξεις, δεν έχει την πολιτική βούληση για χάραξη πολιτικής αγροτικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης με την αναστροφή της προϊούσας κατάρρευσης της αγροτικής οικονομίας. Δεν είναι τυχαίο που η περιβόητη «αγροτική μεταρρύθμιση» η οποία εξαγγέλθηκε δια στόματος της Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, απουσιάζει ακόμα και ως όρος στην Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού.
Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι σε μια περίοδο διαρκούς πτώσης της αγροτικής παραγωγής, συνεχούς μείωσης της απασχόλησης στον αγροτικό τομέα και διαρκούς δραματικής συρρίκνωσης του εισοδήματος των μικρομεσαίων αγροτών, η κυβέρνηση προβλέπει μείωση κατά 3.6% των προβλεπόμενων δαπανών του Τακτικού Προϋπολογισμού έτους 2010 για το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Ανεπαρκες και χωρις παραγωγικη στοχευση το προγραμμα δημοσιων επενδυσεων (ΠΔΕ)
Σε μια περίοδο που οι αναπτυξιακοί ρυθμοί της χώρας έχουν εδώ και καιρό ξεκινήσει μια ραγδαία καθοδική πορεία, που συνεχίζεται μια διεθνής καπιταλιστική κρίση και η ελληνική οικονομία έχει εισέλθει σε τροχιά ύφεσης, με τραγικές κοινωνικές συνέπειες, εφιαλτικούς ρυθμούς αύξησης της ανεργίας, η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ έκανε την πρωτοφανή επιλογή να μειώσει για φέτος απόλυτα το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), σε σχέση με το 2008, την ώρα που αυτό χρειαζόταν μια μεγάλη ενίσχυση και παραγωγική στοχευμένη αναδιάρθρωση.
Δυστυχώς, η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αντί να διορθώσει το μέγα «λάθος» της ΝΔ και να προχωρήσει σε ένα νέο αναδιαρθρωμένο και γενναίο αντι-υφεσιακό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, στην ουσία συνεχίζει την ίδια πολιτική, με μια προβλεπόμενη οριακή αύξηση του ΠΔΕ κατά 800 εκατομμύρια, η οποία αύξηση, ως συνήθως, θα είναι η πρώτη που θα θυσιαστεί στο όνομα της δημοσιονομικής προσαρμογής, όταν ο Προϋπολογισμός του 2010 θα έχει με βεβαιότητα εκτροχιαστεί ή και θα πρέπει να περιοριστεί περαιτέρω για λόγους προσέγγισης του κυβερνητικού προγράμματος σταθερότητας που θα έχει υποβληθεί προς την ΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΠΔΕ του 2010, για το ύψος του οποίου επαίρεται ιδιαίτερα η κυβέρνηση και φτάνει στο 4,2% του ΑΕΠ, είναι ως ποσοστό του ΑΕΠ μικρότερο από τα αντίστοιχα ΠΔΕ της περιόδου των Ολυμπιακών Αγώνων τα οποία έφταναν και ξεπερνούσαν το 5,1% του ΑΕΠ. Φαίνεται ότι για το ΠΑΣΟΚ, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αποτελούν πολύ πιο περίλαμπρο στόχο από την έξοδο της χώρας από την παρούσα κρίση!

Οψεις του οικονομικου προτυπου της Ελλαδας
Οι παραπάνω σκέψεις συνδέονται με το γενικότερο θέμα του αναπτυξιακού προτύπου της χώρας. Οι κυβερνήσεις, ιδιαίτερα από τις αρχές της δεκαετίας του ʼ90, επαίρονταν διαδοχικά για τους ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης της χώρας, χωρίς να υποβάλλουν σε κριτική το μοντέλο αυτής της ανάπτυξης, τον προσανατολισμό του, την ανθεκτικότητα, την προοπτική του και τις οδυνηρές κοινωνικές του συνέπειες.
Οι παλαιότερες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και οι κυβερνήσεις της ΝΔ των προηγούμενων ετών, οι πρώτες στο όνομα του «εκσυγχρονισμού», οι δεύτερες στο όνομα των «μεταρρυθμίσεων» , εκθείαζαν μια πολιτική γενικευμένων απορρυθμίσεων, αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων, διαρκούς λιτότητας σε μισθούς και συντάξεις στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, παράδοσης της χώρας στις αγορές και γενικευμένων ιδιωτικοποιήσεων. Στο όνομα του «αναποτελεσματικού» κράτους, στο οποίο τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ, συντηρούσαν τις πιο σκληρές κομματικές, πελατειακές, ρουσφετολογικές και χαριστικές προς ιδιωτικά συμφέροντα πρακτικές, εκθείαζαν τις λεγόμενες «απελευθερωμένες» αγορές ως τον καταλύτη μιας νέας απρόσκοπτης ευημερίας.
Κι όμως, αυτή η νεοφιλελεύθερη ανάπτυξη, την οποία συνεχίζει αν δεν κλιμακώνει, κιόλας, η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πέραν του σκληρού εκμεταλλευτικού της χαρακτήρα, ενείχε όλο και μεγαλύτερα διαρθρωτικά προβλήματα, εκ των οποίων υπογραμμίζουμε ορισμένα:
Προκαλούσε και αναπαρήγαγε όλο και ευρυνόμενα ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο και το ισοζύγιο πληρωμών (με το έλλειμμα του τελευταίου να σπάει αυτά τα χρόνια όλα τα ρεκόρ), πράγμα που σηματοδοτούσε την όλο και πιο χαμηλή αποδοτικότητα της οικονομίας.
Οι επενδύσεις στην οικονομία είχαν έντονα διαρθρωτικά προβλήματα αφού η μεγάλη πλειοψηφία τους κατευθύνετο στις κατασκευές και τα μέσα μεταφοράς, ενώ αν αφαιρούσαμε τις ιδιωτικοποιήσεις και τις αποσβέσεις, οι πραγματικά νέες επενδύσεις σε εξοπλισμό ήταν αναλογικά ελάχιστες.
Οι αναπτυξιακοί ρυθμοί της χώρας στηρίζονταν σε υπέρμετρο βαθμό στην ιδιωτική κατανάλωση, η οποία με τη σειρά της βασιζόταν σε μια πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα υπερεπέκταση του δανεισμού των νοικοκυριών, με ιδιαίτερα επαχθείς όρους και υπερενίσχυση του ρόλου και της κερδοφορίας των Τραπεζών.
Η ελληνική οικονομία βάδιζε από χρόνο σε χρόνο σε παραγωγική κατάρρευση και έχει μετατραπεί πλέον σε μια οικονομία υπηρεσιών (όχι ιδιαίτερα αξιόλογης ποιότητας), που προσεγγίζουν το 80% του ΑΕΠ, με τη γεωργία λίγο πάνω από το 3%(!) και την πραγματική βιομηχανία περίπου στο 13% (!), ένα από τα χειρότερα ποσοστά σε όλη την Ευρώπη
Για κάθε ένα ευρώ ετήσια αύξηση του ΑΕΠ, χρησιμοποιούντο 3 έως 4 ευρώ νέοι δανειακοί πόροι (δημοσίου και ιδιωτών), καθαροί εισρέοντες Κοινοτικοί πόροι και πόροι ιδιωτικοποίησης-εκποίησης δημόσιων επιχειρήσεων και δημόσιας περιουσίας. Αυτή η πρωτοφανώς «σπάταλη» ανάπτυξη, δεν είχε ουσιαστική ενδογενή δυναμική και δεν ήταν διατηρήσιμη, αφού, πέραν από τα απαράδεκτα μέσα της, δεν ήταν διατηρήσιμοι οι όροι πάνω στους οποίου βασίζετο.
Η ανάπτυξη αυτή, επίσης, προωθείτο με συνεχή υποβάθμιση του αστικού και φυσικού χώρου, μεγάλο ενεργειακό κόστος, συνεχή υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής και καταστροφή του περιβάλλοντος.
Ειδικότερα, οι πολιτικές που ασκήθηκαν από τις αρχές της δεκαετίας του ʽ90 από όλες τις κυβερνήσεις βασίστηκαν στο δόγμα «πωλείται η Ελλάς» και εφαρμόστηκαν με μια φρενήρη κούρσα ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικής σημασίας δημόσιων επιχειρήσεων, εκποίησης φυσικών αγαθών και εμπορευματοποίησης-ιδιωτικοποίησης δημόσιων αγαθών, όπως η υγεία, η παιδεία, κλπ. Αυτές τις απαράδεκτες επιλογές κλιμάκωσε όλα αυτά τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ με την παράδοση του ΟΤΕ στην Deutsche Telecom, την εκχώρηση του λιμανιού του Πειραιά σε Κινέζικη Εταιρεία (Cosco), τη διάλυση-απαξίωση-ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής κλπ. Σε όλα αυτά τα χρόνια κλιμακώθηκε, επίσης, η Χρηματιστηριακή διαχείριση της ελληνικής οικονομίας και η σταδιακή παράδοσή της στην απληστία των κεφαλαιαγορών. Οι κυβερνήσεις εκθείαζαν ως μέγα επίτευγμα την έλευση των ξένων «funds» στη χώρα, τα οποία έφτασαν να ελέγχουν το 55% της κεφαλαιοποίησης του ΧΑΑ, το οποίο σωριάζεται σήμερα, μέσα στην κρίση, από τη φυγή αυτών των κεφαλαίων, συχνά με αποκομιδή μεγάλων αφορολόγητων υπεραξιών. Ως αποτέλεσμα των ως αν καταστροφικών εξελίξεων, κάθε χρόνο φεύγουν από τη χώρα για το εξωτερικό καθαρά ποσά (μείον τις σχετικές εισπράξεις) πάνω από 10 δισ. ευρώ για τόκους, μερίσματα και κέρδη.
Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η πολιτική υπονόμευσης-απαξίωσης όσων επιχειρήσεων ανήκουν ακόμα και πλειοψηφικά στο δημόσιο (βλ. ΔΕΗ) και ειδικότερα η συνεχής απαξίωση των ΔΕΚΟ (χαρακτηριστικότερη η περίπτωση του ΟΣΕ), οι οποίες εξωθούνται σε ένα διαρκή αυτοαναπαραγόμενο δανεισμό με εγγυήσεις του δημοσίου, οι οποίες χρόνο με το χρόνο καλπάζουν (22 δισ. ευρώ ή 9% του ΑΕΠ το 2008) και τελικό στόχο την ιδιωτικοποίησή τους.
Αυτό το μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού, το οποίο μετατρέπει στη χώρα σε μια ευρωπαϊκής έκδοσης «μπανανία» των κερδοσκοπικών κεφαλαίων, των Τραπεζών και του εγχώριου μεγάλου κεφαλαίου –ιδιαίτερα των πολυεθνικών- έχει φτάσει στα όριά του και μέσα στη σημερινή κρίση, κινδυνεύει με αποσάρθρωση και μια πρωτοφανή εκτίναξη των κοινωνικών ανισοτήτων, της ανεργίας και της νέας φτώχειας.

Ο Πρόεδρος της ΝΟΔΕ ΝΔ, Γιάννης Γιαννούλης, δεν απέστειλε το κείμενο του, παρα τις αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες μαζί του.