Αδιέξοδο για εργαζόμενους και συνταξιούχους!

Η ελληνική οικονομία έχει χάσει το τρένο της επιβίωσης, με αποτέλεσμα να ελλοχεύει τεράστιος κίνδυνος κατάρρευσής της, ενώ το δημόσιο χρέος έχει καταστεί εφιάλτης, αφού αγγίζει τα 298 δισ. ευρώ.
Η χώρα μας βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, διότι ο εκτροχιασμός της οικονομίας είναι εμφανής, ενώ δε διαφαίνεται έξοδος, αφού το έλλειμμα φουσκώνει συνεχώς και τη «νύφη» της κρίσης καλούνται να πληρώσουν οι ασθενέστερες οικονομικά τάξεις, δηλαδή εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, και όχι οι έχοντες και οι κατέχοντες.
Η εφημερίδα μας έθεσε την ερώτηση: «Θα αντέξει η ελληνική οικονομία;» σε εκπροσώπους των κομμάτων του νησιού μας και δημοσιεύει τις απαντήσεις τους.

Δ. Κορφιάτης, Γραμματέας της ΝΕ ΠΑΣΟΚ: «Υπάρχει κίνδυνος να τιναχτούν στον αέρα οι θυσίες του λαού»!
Ζούμε μια κρίση χωρίς προηγούμενο. Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο κερδοσκοπικών παιχνιδιών, με αποτέλεσμα ο δανεισμός του δημοσίου να γίνεται με επαχθείς όρους. Υπάρχει κίνδυνος να τιναχτούν στον αέρα οι θυσίες του ελληνικού λαού και είναι εθνικό χρέος να ακυρώσουμε τις προσπάθειες που γίνονται, ώστε να οδηγηθεί η χώρα στο γκρεμό. Παρότι τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός είναι σκληρά και επώδυνα, απευθύνονται και σε κοινωνικές τάξεις, που, μέχρι τώρα, δεν τις είχαν αγγίξει άλλες κυβερνήσεις, όπως η φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, η αύξηση της φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων, που δεν επαεπενδύονται, δηλαδή δε βοηθούν στην ανάπτυξη και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Πρέπει να φορολογηθούν οι μεγαλομέτοχοι, κατά τον ίδιο τρόπο, που φορολογείται και το εισόδημα των εργαζομένων.
Ο ελληνικός λαός έχει δύναμη και δυνατότητες και μπορεί να στηρίξει τη χώρα του σε αυτή την κρίσιμη στιγμή. Έτσι, αισιοδοξώ ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Μαζί θα τα καταφέρουμε.

Γ. Γιαννούλης, Πρόεδρος της ΝΟΔΕ ΝΔ: «Η Κυβέρνηση οδηγεί την οικονομία μας στο φαύλο κύκλο της ύφεσης»!
Ερώτημα επίκαιρο, το οποίο με την αναβλητικότητα της κυβέρνησης στη λήψη διαρθρωτικών μέτρων, τα οποία, κατά τα άλλα, είχε έτοιμα για άμεση εφαρμογή, όπως υποστήριζε προεκλογικά, καθίσταται κάθε μέρα που περνά, όλο και πιο βασανιστικό στο ελληνικό λαό.
Ετσι, λοιπόν, με τα πανάκριβα «φιλιά της ζωής», περάσαμε ένα ακόμα μήνα, καθώς καλύφθηκε η έκδοση των πενταετών ομολόγων, υπερβαίνοντας, κατά 3,5%, το μέσο κόστος δανεισμού των χωρών της ευρωζώνης.
Το επιτόκιο των 8 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε στο 6,2%, σκαρφαλώνοντας στο υψηλότερο ιστορικά σημείο, από την ένταξή μας στην ΟΝΕ. Να ληφθεί υπόψη ότι η Κύπρος αγόρασε 1 εκατ. ευρώ, με 125 μονάδες σπρέντ, ενώ εμείς δανειστήκαμε, με 375 σπρεντ.
Πιο συγκεκριμένα :
Το επιτόκιο των πενταετών τίτλων των μηνών Ιανουαρίου – Μαρτίου 2009 ήταν 5,5 %, και 4,98% ,αντίστοιχα.
Η Ελλάδα θα καταβάλλει για τόκους 296 εκατ. ευρώ, περισσότερα, κάθε χρόνο, από τη Γερμανία για το ίδιο ποσό και, συνολικά, την πενταετία, 2,48 δισ. ευρώ.
Η ιστορική αύξηση του κόστους δανεισμού της Ελλάδας επιβαρύνει άμεσα το κόστος δανεισμού και άντλησης ρευστότητας για τις Ελληνικές τράπεζες, και, κατ’ επέκταση, δυσχεραίνει τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας, με αποτέλεσμα το κόστος δανεισμού επιχειρήσεων και νοικοκυριών να καθίσταται απαγορευτικό.
Τα επιτόκια για κεφάλαια κίνησης ξεπερνούν το 10% , καθιστώντας τις Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις μη ανταγωνιστικές.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Η έλλειψη συγκεκριμένου σχεδίου, οι παλινωδίες και η πολιτική ατολμία και απραξία του ΠΑΣΟΚ, συνδυαζόμενα με την πιθανή λήψη νέων μέτρων, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος σταθερότητας, κινδυνεύουν να οδηγήσουν την οικονομία μας στο φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία μας.
Υπάρχει προχειρότητα στις κυβερνητικές παρεμβάσεις, με αποτέλεσμα την αρνητική τοποθέτηση της Ε.Ε, σε σχέση με την αξιοπιστία της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης. Είναι το τελευταίο, αυτήν την ώρα, σε σχέση με τις διεθνείς αγορές.
Η Κυβέρνηση οφείλει εξηγήσεις. Μα πάνω από όλα, οφείλει να τροποποιήσει την πολιτική της, υπακούοντας στους κανόνες της υπευθυνότητας και του ρεαλισμού.
Μοναδική λύση αποτελεί η πρόταση του Προέδρου μας, Αντώνη Σαμαρά, για την άμεση και τολμηρή επένδυση σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην ενίσχυση της ανάπτυξης, στην απελευθέρωση των πόρων της ελληνικής οικονομίας, στην ουσιαστική αξιοποίηση του ΕΣΠΑ και, βεβαίως, στην αποφυγή στρατηγικής φοροεπιδρομής που θα στεγνώσει παραπέρα την αγορά.

Δ. Βλαχιώτη, μέλος της ΝΕ του ΚΚΕ: « Το ΠΑΣΟΚ εξασφαλίζει την κερδοφορία του κεφαλαίου και όχι του λαού»!
Η κρίση που υπάρχει είναι παγκόσμια. Είναι κρίση του άναρχου καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης, που στόχο του έχει την εξασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και όχι την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Δηλαδή, υπάρχει παραγωγή προϊόντων στην κατεύθυνση εξασφάλισης κερδών για τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, τους τραπεζίτες, τους τεράστιους κατασκευαστικούς ομίλους, όμως, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αγοράσουν, λόγω των χαμηλών μισθών της εξαθλίωσης που υφίστανται, από τα μέτρα που κάθε φορά παίρνονται για την ενίσχυση των υποτιθέμενων επενδύσεων.
Έτσι μένουν απούλητα, προϊόντα, γίνονται απολύσεις, κλείνουν εργοστάσια στην αναζήτηση μεγαλύτερου κέρδους και δημιουργείται αδυναμία του κεφαλαίου να ελέγξει την κρίση, που το ίδιο δημιουργεί. Ο ίδιος ο καπιταλισμός σκάβει τον τάφο του. Το ελπιδοφόρο είναι ότι όλα τα οικονομικοπολιτικά συστήματα άλλαξαν και υπήρξε πρόοδος στην ανθρωπότητα. Έτσι λοιπόν αναδεικνύεται η επικαιρότητα του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, όπου τα μέσα παραγωγής θα κοινωνικοποιηθούν, θα χρησιμοποιούνται ως εργαλεία για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και ο πλούτος θα επιστρέφει στους παραγωγούς του, τους εργαζόμενους, τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα και όχι σε μια χούφτα κεφαλαιοκρατών.
Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λαμβάνει μέτρα όχι μόνο για την αντιμετώπιση της κρίσης, για την οποία οι εργαζόμενοι τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα δεν ευθύνονται και πρέπει να την εκμεταλλευτούν για την ανατροπή του καπιταλιστικού-εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά για το ξεθεμελίωμα κάθε εργατικής κατάκτησης και των τελευταίων που απέμειναν, μετά από μια μακρά πορεία μεγάλων λαϊκών αγώνων. Θέλει να ισοπεδώσει κάθε λαϊκή αντίσταση, αφού τα μέτρα ήταν προσυμφωνημένα και πριν την κρίση.
Δεν θα πάρουν μόνο το 14ο μισθό. Θα πάρουν δυο και τρεις μισθούς. Θα αυξήσουν τον ΦΠΑ, γιατί θα ανεβάσουν τα καύσιμα. Αυτό θα σηματοδοτήσει γενικότερο φούντωμα της ακρίβειας. Λέει ψέματα η Κυβέρνηση ότι παίρνουν τα μέτρα για να καλύψει τα ελλείμματα και τα χρέη. Στην πραγματικότητα ένα πολύ μικρό μέρος θα καλυφθεί. Θέλει να πετύχει ένα και μοναδικό στόχο, να εξασφαλίσει την πλήρη κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, την ανάκαμψη πάνω στις πλάτες των εργαζομένων. Αυτή τη φορά οι συνέπειες θα ένα τραγικές και μακροπρόθεσμες.
Είναι πρόσχημα ότι η δήθεν έκτακτη ανάγκη της ελληνικής οικονομίας επιβάλει το ξεθεμελίωμα των τελευταίων εργατικών – λαϊκών κατακτήσεων στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό, στο εισόδημα, παντού, όπως απαιτούν η κυβέρνηση και η ΕΕ. Τρανή απόδειξη για αυτό αποτελεί το γεγονός ότι τέτοιου είδους μέτρα θέλουν να επιβάλλουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Άλλωστε προβλέπονται από τις συνθήκες του Μάαστριχτ και της Λισσαβόνας και τα προωθούν εδώ και χρόνια πριν την εκδήλωση της κρίσης. Για παράδειγμα, στις αρχές της δεκαετίας και ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν πολύ μεγάλοι, καλούσαν τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες για να ενταχθούμε στην ΟΝΕ. Και ενώ στην ουσία, το κεφάλαιο πήρε μέτρα για την θωράκισή του και την εξασφάλιση της κερδοφορίας του, η θέση των εργαζομένων χειροτέρεψε.
Αποδεικνύεται έτσι, ότι είτε το κεφάλαιο κερδίζει, είτε μειώνονται τα κέρδη του ή όταν δεν κερδίζει όσα προσδοκά, τα λαϊκά στρώματα γενικότερα, υφίστανται την ίδια αντιλαϊκή επίθεση και η “ταξική συμφιλίωση”, που τόσο πολύ προβάλλουν, Κυβέρνηση, πλουτοκράτες, κόμματα του Ευρωμονόδρου και οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, είναι μια τεράστια απάτη.
Επίσης αποτελεί ένα ακόμα μεγάλο ψέμα της Κυβέρνησης ότι η επιτυχημένη εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας θα αποτρέψει την επιβολή νέων χειρότερων αντιλαϊκών μέτρων. Αντίθετα, η εφαρμογή του ανοίγει το δρόμο στην κλιμάκωση και τη γενίκευση της επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα. Φαίνεται αυτό από τις ίδιες τις δηλώσεις των Υπουργών και του Πρωθυπουργού.
Ο λαός δεν δεσμεύεται ούτε από το Μάαστριχτ, που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Συνασπισμός, ούτε από τις συμφωνίες της κυβέρνησης με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τις ΗΠΑ, ώστε να αποδεχτεί να τον ρίξουν στον Καιάδα της πιο στυγνής εκμετάλλευσης όπως απαιτούν τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα της ελληνικής και ευρωπαϊκής πλουτοκρατίας.
Η απειθαρχία στην ΕΕ και στην πλουτοκρατία σήμερα αποτελεί για το λαό πράξη σωτηρίας.
Καμία θυσία για την πλουτοκρατία, καμία εμπιστοσύνη στα κόμματά της και στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, ταξική, λαϊκή συσπείρωση και αντεπίθεση τώρα, για να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική, να σπάσουμε τα ιμπεριαλιστικά δεσμά.

Α. Κοκκάκης, μέλος της ΝΕ του ΛΑΟΣ: «Το θέμα δεν είναι να πετύχει ο Παπανδρέου, το θέμα είναι να μην αποτύχει η Ελλάδα»!
Αυτή τη στιγμή, μαίνεται ο πόλεμος δολαρίου – ευρώ. Υπάρχουν δημοσιεύματα που στοχεύουν, επίτηδες, τον αδύναμο κρίκο της Ευρώπης, την Ελλάδα. Εμείς σε αυτήν την κατάσταση πρέπει να δείξουμε πως είμαστε ενωμένοι. Είμαστε όλοι μαζί απέναντί τους. Το θέμα δεν είναι να πετύχει ο Παπανδρέου, το θέμα είναι να μην αποτύχει η Ελλάδα.
Τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός με το διάγγελμά του είναι λίγα και ανεπαρκή και δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα. Χρειάζονται μέτρα διαφορετικά με ζητούμενο την ανάπτυξη. Χωρίς την ανάπτυξη δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε.
Θεωρώ ότι υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού που είναι εξασθενημένο οικονομικά και δεν μπορεί να πληρώσει άλλο την κρίση. Είμαστε υπέρ μιας κλιμάκωσης των μέτρων ανάλογα με την κατηγορία – κατάσταση των πολιτών.
Όταν προτάσσεται το πρόβλημα σωτηρίας της πατρίδας μας δεν επιτρέπεται να ακυρώνουμε τη στοίχιση μας απέναντι στον κοινό εχθρό. Δεν στοιχιζόμαστε με τον Γ. Παπανδρέου, στοιχιζόμαστε στις ανάγκες της πατρίδας.
Όμως, ήδη, ο κοινωνικός ιστός διαλύεται, η ανομία επικρατεί, η εκπαίδευση έχει καταρρεύσει, το κοινωνικοασφαλιστικό είναι στα πρόθυρα, ο αγροτικός τομέας παραμένει παραδοσιακός και αναποτελεσματικός, ο τουριστικός έχει από καιρό εκφυλισθεί σε πώληση ενός υποβαθμιζόμενου περιβάλλοντος σε ολοένα μικρότερες τιμές, η γραφειοκρατία, η ευθυνοφοβία και ο κρατισμός κυριαρχούν, τα δημόσια οικονομικά είναι σε μαύρα χάλια, οι μεταχρονολογημένες επιταγές θα υπερβούν, εφέτος, τα 500 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση δεν τολμά τίποτε το ριζοσπαστικό (άλλωστε, η ίδια η κοινωνία αρνείται ριζικές ή καινοτόμες λύσεις οιουδήποτε προβλήματος).
Επειδή είναι τριετές ή τετραετές το πρόγραμμα σταθερότητας που υποβλήθηκε και χρειάζονται διαρθρωτικά μέτρα. Το πρόβλημα είναι ότι, για να αποδώσουν, χρειάζονται δύο ως τρία χρόνια. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι κάνεις στο ενδιάμεσο. Όμως, ότι η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι το μείζον πρόβλημα είναι γνωστό. Ότι ο αρρωστημένος δημόσιος τομέας είναι ο μεγάλος ασθενής είναι γνωστό. Αυτά τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπισθούν οπωσδήποτε. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει τριετές ή τετραετές πρόγραμμα, μάλιστα, εμείς στο ΛΑΟΣ έχουμε πει ότι θα πρέπει να υποβληθεί παράλληλα και ένα δεκαετές πρόγραμμα στον ελληνικό λαό, διότι το δημοσιονομικό πρόβλημα στην Ελλάδα συμπλέκεται με το φθίνον αναπτυξιακό πρότυπο. Όμως, τα μέτρα αυτά χρειάζονται χρόνο να αποδώσουν, στην ενδιάμεση περίοδο, πρέπει να έχεις μια εναλλακτική δέσμη μέτρων είτε μείωσης δαπανών, είτε αύξησης εσόδων.