Μας δείχνουν το… δρόμο

• Δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει αλλού, ξέρουμε καλά όμως ότι η κοινωνία μας είναι ο τόπος των υποσχέσεων. Δεν υπάρχει άνθρωπος που κατά τη διάρκεια της ζωής του να μην έχει ακούσει άπειρες υποσχέσεις για χιλιάδες διαφορετικά ζητήματα. Και βέβαια, αυτοί που υπόσχονται με πολύ μεγάλη ευκολία, χωρίς καθόλου κόπο και με πολύ τρόπο, δεν είναι άλλοι από τους πολιτικούς.
• Ώρες-ώρες νομίζει κανείς ότι έχουν στα χέρια τους το μαγικό ραβδάκι, που θα το κουνήσουν με το χέρι τους και θα τακτοποιήσουν τα πάντα. Η τακτοποίηση όλων βέβαια, γίνεται με πολύ μεγάλη ευκολία στα λόγια, γιατί στην πράξη τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
• Εκεί ο πολίτης βιώνει την απόλυτη γραφειοκρατία, την απίστευτη κοροϊδία και δεν απορεί κανείς πλέον για τη γενικευμένη απαξίωση που έχουν υιοθετήσει οι πολίτες σε ότι αφορά τη λειτουργία του κράτους.
Και επειδή οι πολιτικοί με πολύ μεγάλη ευκολία δίνουν υποσχέσεις και λύνουν προβλήματα, άραγε τι έχουν να απαντήσουν στους ασφαλισμένους αυτής της χώρας, που βιώνουν καθημερινά το δικό τους Γολγοθά;
• Βαρύς ο σταυρός του μαρτυρίου και ακόμη βαρύτερη η ταλαιπωρία που υφίσταται ο κάθε ασφαλισμένος που θα έχει την ατυχία να χρειαστεί υγειονομική κάλυψη.
• Ακόμη και εάν δεν είναι ασθενής και θελήσει να κάνει απλώς ένα τσεκ-απ για να δει πως είναι η κατάσταση της υγείας του, είναι βέβαιο ότι θα ασθενήσει! Είναι τόσο μεγάλη η ταλαιπωρία, που ακόμη και εάν δεν ασθενήσει σωματικά κάποιος, ένα ψυχολογικό θα το πάθει, γιατί νεύρα είναι αυτά, πόσο να αντέξουν άραγε.
• Κουραστήκαμε να τους ακούμε να υπόσχονται λύσεις που θα ανακουφίσουν τον πάσχοντα. Γιατί υπόσχονται; Αφού όχι μόνο δεν βελτιώνεται η κατάσταση, αλλά αντιθέτως επιδεινώνεται συνεχώς. Οι ασφαλισμένοι καταρχήν έχουν καταταγεί σε κατηγορίες, ή για την ακρίβεια τους έχουν κατατάξει, αφού άλλα ισχύουν για το ένα ταμείο σε ότι αφορά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και άλλα στο άλλο.
• Κάποιοι έχουν δικαίωμα επιλογής γιατρού, κάποιοι άλλοι όχι, οπότε ας μην απορούμε που τα βιβλιάρια ασθενείας κάνουν πολλές φορές βόλτα από ασθενή σε ασθενή. Προϊόν της κακής λειτουργίας του ασφαλιστικού συστήματος.
• Και έχω ένα πολύ απλό ερώτημα: Οι αρμόδιοι, είτε πρόκειται για πολιτικούς είτε πρόκειται για υπευθύνους ασφαλιστικούς ταμείων, έχουν πάρει ποτέ το βιβλιάριο ασθενείας τους και έχουν πάει σε κάποιο γιατρό;
• Αν κρίνω από τα τραγελαφικά που συμβαίνουν, μάλλον όχι. Δεν εξηγείται διαφορετικά, πως με τόσο ελαφρά την καρδία λαμβάνουν αποφάσεις και θέτουν κανονισμούς χωρίς να σκέφτονται τον πολίτη.
Γιατί θεωρητικά, οι αποφάσεις θα έπρεπε να είχαν δύο κατευθύνσεις: Την όσο το δυνατόν καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη και την όσο το δυνατόν καλύτερη λειτουργία των ασφαλιστικών ταμείων με την ταυτόχρονη προστασία των πόρων τους. Μόνο που στη χώρα μας δεν συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
• Άραγε πόσες ώρες πρέπει να σπαταλήσει για να κάνει αυτή τη διαδικασία, πόσες ώρες πρέπει να λείψει από τη δουλειά του και φυσικά μην μου πει κανείς ότι και υγιής να είναι ότι δεν θα αποκτήσει κάποιο πρόβλημα με τόση ταλαιπωρία.
• Μιλάμε για παραβίαση κάποιων ορίων στην κοινωνική ζωή, με αποτέλεσμα την ανισορροπία στο υλικό, συναισθηματικό και διανοητικό επίπεδο! Ανοχή σε ενέργειες καταστροφικές! Έναν ωχαδελφισμό άνευ προηγουμένου!
• Υπάρχει μία κοινωνία υγιής, αλλά αυτή η κοινωνία δεν προβάλλεται γιατί απλά, δεν “πουλάει”. Αυτό είναι το νόημα της κρίσης. Μην περιμένουμε μόνον από τους πολιτικούς να δώσουν λύσεις για την κρίση!
• Υπάρχει μιά εύκολη, σίγουρη γραμμή άμυνας για όλους: Είμαστε μοναδικοί. Είμαστε μιά ειδική περίπτωση, έχουμε προβλήματα που κανένας άλλος δεν έχει και συνεπώς δικαιούμαστε ειδική μεταχείριση. Χρειαζόμαστε ειδικά μέτρα, προνομιακή θέση, εξαίρεση από τον κανόνα ακόμα κι αν ισχύει για όλους.
• Τουλάχιστον, μιά μεταβατική περίοδο, την επέκταση της οποίας θα ζητήσουμε αργότερα επειδή είναι βέβαιον ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε και στο μέλλον, ειδική περίπτωση…
• Ποίοι έχουν την πολιτική γενναιότητα, την ηθική ακεραιότητα και την έντιμη συμπεριφορά ώστε να βροντοφωνήσουν: τέρμα ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός, τέρμα ο πολιτικός ακροβατισμός, τέρμα η πολιτική συναλλαγή, τέρμα η διαφθορά της πολιτικής εξουσίας, τέρμα, τέρμα… Απηυδήσαμε και δεν ακούει κανείς…